15/10/26

Καρτ ποστάλ από τη Ρώμη.



Η Ρώμη έχει ένα παράξενο ελάττωμα: δεν ξέρει να ζει στο παρόν. Κουβαλάει τόσους αιώνες στην πλάτη της, που ακόμη κι όταν παραγγέλνεις έναν εσπρέσο, έχεις την υποψία πως κάποιος Ρωμαίος λεγεωνάριος τον έχει ήδη πιει πριν από δύο χιλιάδες χρόνια.

Στέλνω, λοιπόν, μια καρτ ποστάλ από την Αιώνια Πόλη. Στην μπροστινή όψη, το Κολοσσαίο. Πέτρες που επιβίωσαν από αυτοκράτορες, πολέμους, βαρβάρους και τουρίστες με selfie sticks. Στο βάθος, η Ρώμη συνεχίζει να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να μετατρέπει την Ιστορία σε σκηνικό και το σκηνικό σε εισιτήριο εισόδου.

Περπατώντας στα στενά της, συναντάς αγίους που κοιτάζουν τον ουρανό, θεούς που έχασαν τους ναούς τους, αυτοκράτορες που έχασαν τις αυτοκρατορίες τους και ερωτευμένους που πιστεύουν ότι ανακάλυψαν τον έρωτα μόλις τώρα. Η πόλη τούς παρακολουθεί όλους με την ίδια αδιαφορία. Έχει δει τόσα πολλά, ώστε δύσκολα εντυπωσιάζεται από οτιδήποτε.

Στη Φοντάνα ντι Τρέβι, οι άνθρωποι πετούν κέρματα στο νερό για να επιστρέψουν. Κανείς δεν πετάει κέρμα για να ξαναγίνει νέος, να διορθώσει ένα λάθος ή να συναντήσει ξανά εκείνον που έχασε. Ίσως επειδή αυτά τα αιτήματα δεν τα αναλαμβάνει κανένα σιντριβάνι. Ούτε καν τα ρωμαϊκά.

Κάθομαι σε ένα καφέ και κοιτάζω τους περαστικούς. Η ζωή περνάει μπροστά μου με τον θόρυβο ενός βέσπα και τη χάρη μιας γυναίκας που ξέρει πως την κοιτούν. Κάποιος γελάει, κάποιος βιάζεται, κάποιος φιλάει κάποιον σαν να μην υπάρχει αύριο. Η Ρώμη δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι όμορφη. Της αρκεί που οι άνθρωποι εξακολουθούν να ερωτεύονται μέσα στους δρόμους της.

Στην πίσω όψη της καρτ ποστάλ γράφω μόνο:

«Εδώ, ο χρόνος δεν περνάει. Αλλάζει ρούχα. Φοράει τήβεννο, παπική στολή, αναγεννησιακό κοστούμι και στο τέλος ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια. Κι εμείς, μικροί και προσωρινοί, περπατάμε ανάμεσα στα ερείπιά του και νομίζουμε πως έχουμε όλο τον χρόνο δικό μας».

Ύστερα κολλάω το γραμματόσημο.

Και πριν την ταχυδρομήσω, σκέφτομαι πως η Ρώμη είναι ίσως η πιο επιτυχημένη απάτη της Ιστορίας: μια πόλη που κατάφερε να κάνει την παρακμή της αξιοθέατο και τον θάνατο των αυτοκρατοριών της λόγο για να την επισκέπτονται εκατομμύρια άνθρωποι.

Χαιρετισμούς από τη Ρώμη. 

Εδώ ακόμη και τα ερείπια έχουν περισσότερους επισκέπτες από τους ζωντανούς ανθρώπους που προσπαθούν να χτίσουν κάτι καινούργιο.


Δεν υπάρχουν σχόλια: