Οι πολιτικοί έχουν ένα κοινό με τους Πολίτικους κουραμπιέδες: αμφότεροι ξέρουν να κερδίζουν τις εντυπώσεις με μια γενναία δόση άχνης. Μόνο που στους δεύτερους η ζάχαρη είναι αληθινή, το βούτυρο μυρίζει παράδοση και το αμύγδαλο έχει ουσία.
Στην πολιτική, πάλι, η άχνη συχνά καλύπτει ό,τι δεν πρέπει να φαίνεται. Υποσχέσεις πασπαλισμένες με κοινωνική ευαισθησία, προεκλογικά χαμόγελα με γεύση εξουσίας και μεγάλα λόγια που λιώνουν γρηγορότερα κι από κουραμπιέ στο στόμα.
Κι όμως, υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά. Ο Πολίτικος κουραμπιές φτιάχνεται με μεράκι, χρόνο και καλά υλικά. Η πολιτική, όταν ξεχνά τον άνθρωπο, μπορεί να φτιάχνει εντυπωσιακά περιτυλίγματα με άδειο περιεχόμενο.
Τελικά, δεν έχει σημασία πόση άχνη έχει ο κουραμπιές, αλλά τι κρύβεται από κάτω. Και στην πολιτική, το πρόβλημα δεν είναι να λερωθείς με λίγη ζάχαρη. Είναι να μας περνάς για κουραμπιέδες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου