Όλα είναι στο μυαλό μας. Οι φόβοι, οι επιθυμίες, οι βεβαιότητες, οι ανασφάλειες, ακόμη και τα όρια που πιστεύουμε πως δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε.
Εκεί γεννιούνται οι φυλακές μας, αλλά εκεί βρίσκονται και τα κλειδιά τους. Εκεί μεγαλώνουμε τα τέρατα που μας τρομάζουν, αλλά και τους ήρωες που μας βοηθούν να τα αντιμετωπίσουμε.
Δίνουμε στους ανθρώπους εξουσία πάνω στη ζωή μας, στις λέξεις δύναμη να μας πληγώνουν, στις αναμνήσεις την ικανότητα να μας κρατούν αιχμάλωτους. Κάποιες φορές υποφέρουμε όχι τόσο από όσα συμβαίνουν, όσο από την ερμηνεία που τους δίνουμε.
Αλλά δεν είναι όλα στο μυαλό μας. Η αδικία είναι πραγματική, η εκμετάλλευση έχει θύματα, η φτώχεια δεν θεραπεύεται με θετική σκέψη και η ελευθερία δεν κατακτιέται με αυθυποβολή.
Το μυαλό, όμως, είναι εκείνο που μπορεί να αμφισβητήσει την πραγματικότητα, να αρνηθεί το αυτονόητο και να φανταστεί έναν διαφορετικό κόσμο.
Ίσως, τελικά, το μυαλό να είναι το πιο παράξενο σύνορο. Μπορεί να μας φυλακίσει μέσα σε ανύπαρκτους περιορισμούς ή να μας ανοίξει δρόμους που δεν υπήρχαν πριν. Γιατί ο κόσμος δεν αλλάζει μόνο όταν αλλάζουν οι συνθήκες του, αλλά και όταν αλλάζει ο τρόπος που τον βλέπουμε, τον καταλαβαίνουμε και αποφασίζουμε να τον αμφισβητήσουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου