Η φαντασία είναι η τέχνη να δραπετεύεις από έναν κόσμο χωρίς να χρειάζεται να φύγεις από τη θέση σου. Να κάθεσαι σε μια καρέκλα και να ταξιδεύεις σε θάλασσες που δεν υπάρχουν, να ερωτεύεσαι ανθρώπους που δεν γνώρισες ποτέ, να χτίζεις πολιτείες εκεί όπου οι άλλοι βλέπουν μόνο ερείπια.
Είναι το μοναδικό μέρος όπου η πραγματικότητα δεν έχει το αποκλειστικό δικαίωμα της ιδιοκτησίας. Εκεί, που τα πρόσωπα του παρελθόντος επιστρέφουν για έναν τελευταίο καφέ, τα ζώα μιλούν χωρίς να χρειάζονται διερμηνέα, τα βουνά αλλάζουν θέση και οι άνθρωποι γίνονται επιτέλους αυτό που δεν τόλμησαν να γίνουν στη ζωή τους.
Χωρίς φαντασία, ο κόσμος θα ήταν μια αποθήκη πραγμάτων που υπάρχουν ήδη. Κανείς δεν θα αναζητούσε το αδύνατο, επειδή δεν θα μπορούσε να το διανοηθεί. Κανείς δεν θα ονειρευόταν μια διαφορετική κοινωνία, αφού η υπάρχουσα θα έμοιαζε φυσικός νόμος. Και κάθε καινούργια ιδέα θα πέθαινε μπροστά στην πιο ισχυρή φράση των βολεμένων: «Αυτά δεν γίνονται».
Μόνο που όλα όσα έγιναν κάποτε, πριν γίνουν πραγματικότητα, υπήρξαν φαντασία κάποιου.
Βέβαια, η φαντασία δεν είναι πάντοτε αθώα. Μπορεί να κατασκευάζει τέρατα, να γεννά φόβους, να μετατρέπει μια υποψία σε βεβαιότητα και μια επιθυμία σε ολόκληρη ζωή που δεν συνέβη ποτέ. Μπορεί να γίνει φυλακή, όταν προτιμάς να κατοικείς σε όσα επινόησες αντί να αντιμετωπίζεις όσα συμβαίνουν.
Αλλά ακόμη κι έτσι, η φαντασία παραμένει ένα παράξενο προνόμιο: μπορείς να χάσεις τα πάντα και να εξακολουθείς να έχεις έναν κόσμο μέσα στο κεφάλι σου. Έναν κόσμο που δεν γνωρίζει σύνορα, δεν υπακούει σε διατάγματα και δεν ζητά άδεια για να υπάρξει.
Ίσως, τελικά, να μη φανταζόμαστε για να ξεφύγουμε από την πραγματικότητα. Ίσως φανταζόμαστε επειδή η πραγματικότητα, όπως μας παραδόθηκε, δεν μας αρκεί.
Και τότε αρχίζει η περιπέτεια: όταν κλείνεις τα μάτια και βλέπεις κάτι που δεν υπάρχει ακόμη.
Γιατί η φαντασία δεν είναι αυτό που βλέπεις όταν κλείνεις τα μάτια. Είναι αυτό που μπορείς να κάνεις τον κόσμο να δει, όταν τα ανοίξεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου