Υπάρχουν δρόμοι που δεν φτιάχτηκαν για να περπατιούνται εύκολα. Στενοί, ανηφορικοί, γεμάτοι πέτρες, στροφές και σιωπές. Δρόμοι που δεν υπόσχονται προορισμό· μόνο την ανάγκη να συνεχίσεις.
Ίσως εκεί βρίσκεται η ποίηση. Όχι στον ίσιο δρόμο, αλλά στο εμπόδιο. Στην πέτρα που σε αναγκάζει να κοιτάξεις κάτω, στην ανηφόρα που σου μαθαίνει την αξία της ανάσας, στη στροφή που κρύβει όσα δεν μπορούσες ακόμη να δεις.
Οι εύκολοι δρόμοι οδηγούν συνήθως κάπου. Οι δύσβατοι σε οδηγούν πρώτα σε εσένα.
Κι όταν κάποτε κοιτάξεις πίσω, ίσως καταλάβεις πως δεν ήταν ο δρόμος που δυσκόλευε το ταξίδι. Ήταν ο δρόμος που το έκανε ποίηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου