Η πράξη είναι η στιγμή.
Η πρακτική είναι η διάρκεια.
Η πράξη είναι αυτό που συμβαίνει όταν μια ιδέα εγκαταλείπει το μυαλό και συναντά τον κόσμο. Η πρακτική είναι αυτό που μένει όταν η πρώτη πράξη τελειώσει και πρέπει να επαναληφθεί, να διορθωθεί, να οργανωθεί, να γίνει τρόπος.
Μια ιδέα μπορεί να οδηγήσει σε μια πράξη.
Μόνο η πρακτική μπορεί να την κάνει πραγματικότητα.
Η πράξη έχει κάτι από την απόφαση: «το κάνω».
Η πρακτική έχει κάτι από την πειθαρχία: «το κάνω ξανά».
Και εκεί βρίσκεται η δυσκολία. Η πρώτη πράξη μπορεί να γεννηθεί από ενθουσιασμό, θυμό, έρωτα ή ανάγκη. Η πρακτική δεν τρέφεται εύκολα από αυτά. Απαιτεί επανάληψη ακόμη κι όταν ο ενθουσιασμός έχει φύγει.
Γι’ αυτό οι μεγάλες αλλαγές σπάνια πραγματοποιούνται από μία μεγάλη πράξη. Συνήθως χτίζονται από μικρές πράξεις που έγιναν πρακτική.
Η ιδέα λέει τι θα μπορούσε να υπάρξει.
Η πράξη το δοκιμάζει.
Η πρακτική το εγκαθιστά στη ζωή.
Και ίσως εκεί να κρίνεται τελικά κάθε ιδέα: όχι από το πόσο όμορφα μπορεί να ειπωθεί, αλλά από το αν μπορεί να αντέξει την καθημερινότητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου