Υπάρχουν άνθρωποι που είναι όμορφοι χωρίς να το ξέρουν. Όχι επειδή έχουν το σωστό πρόσωπο, το σωστό σώμα ή εκείνη την ευκολία που τραβάει τα βλέμματα. Είναι όμορφοι επειδή δεν χρειάζεται να μικρύνουν κανέναν για να φανούν μεγαλύτεροι.
Η αξιοπρέπεια έχει μια παράξενη ομορφιά. Δεν ζητά επιβεβαίωση, δεν διαφημίζεται, δεν φωτογραφίζεται. Φαίνεται στον τρόπο που κάποιος μιλά στον αδύναμο, στον τρόπο που φεύγει χωρίς να ταπεινώνει, στον τρόπο που κρατά τον λόγο του όταν κανείς δεν τον ελέγχει.
Οι πραγματικά όμορφοι άνθρωποι δεν είναι πάντοτε οι εντυπωσιακοί. Είναι εκείνοι που αφήνουν πίσω τους κάτι περισσότερο από την εικόνα τους: λίγη περισσότερη ανθρωπιά.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο δύσκολη μορφή ομορφιάς: να περνά ο χρόνος από πάνω σου και να μη σε κάνει χειρότερο άνθρωπο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου