Υπάρχουν εικόνες που δεν είναι ακατάλληλες επειδή δείχνουν κάτι απαγορευμένο. Είναι ακατάλληλες επειδή δείχνουν κάτι που θα προτιμούσαμε να μη βλέπουμε.
Ένα βλέμμα που κράτησε λίγο περισσότερο.
Ένα σώμα που πλησίασε χωρίς άδεια στη μνήμη.
Ένα δωμάτιο μετά την αναχώρηση κάποιου.
Ένα χαμόγελο που αποκαλύπτει περισσότερα απ’ όσα είχε σκοπό να πει.
Η εικόνα έχει μια σκληρότητα που δεν έχει η μνήμη: δεν μας επιτρέπει να αλλάξουμε την εκδοχή της. Μένει εκεί, ακίνητη, ενώ εμείς αλλάζουμε κάθε φορά που την κοιτάμε.
Ίσως γι’ αυτό κάποιες εικόνες θεωρούνται ακατάλληλες. Όχι επειδή προσβάλλουν τα μάτια, αλλά επειδή διαταράσσουν την τάξη με την οποία είχαμε τακτοποιήσει μέσα μας την πραγματικότητα.
Και υπάρχουν εικόνες που δεν χρειάζεται καν να είναι γυμνές για να είναι επικίνδυνες. Αρκεί να δείχνουν καθαρά αυτό που προσπαθούσαμε χρόνια να μη δούμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου