Η έμπνευση δεν έρχεται όταν την περιμένεις. Έρχεται σαν πυρετός· ξαφνικά, ανομολόγητα, χωρίς να ζητήσει άδεια. Ανεβαίνει από μια λέξη, μια εικόνα, έναν ήχο, ένα βλέμμα που έμεινε λίγο περισσότερο απ’ όσο έπρεπε.
Και τότε ο κόσμος αλλάζει θερμοκρασία. Οι δρόμοι γίνονται στίχοι, οι σιωπές αποκτούν νόημα, ακόμη και τα πιο ασήμαντα πράγματα μοιάζουν να κρύβουν μια μικρή αποκάλυψη.
Στον πυρετό της έμπνευσης δεν γράφεις ακριβώς αυτό που σκέφτεσαι. Γράφεις αυτό που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν ήξερες πως σκεφτόσουν.
Ίσως γι’ αυτό η δημιουργία μοιάζει τόσο πολύ με πυρετό: δεν θεραπεύεσαι από αυτήν· απλώς μαθαίνεις να ζεις με τη θερμοκρασία της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου