Το απλό νόημα της ηδονής.

Η ηδονή δεν χρειάζεται πάντοτε εξηγήσεις. Ίσως η πιο αληθινή της μορφή να βρίσκεται ακριβώς στην απλότητά της.

Ένα άγγιγμα, μια γεύση, ένα ποτήρι κρασί, ο ήλιος πάνω στο δέρμα, η μυρωδιά της θάλασσας, ένα τραγούδι που έρχεται την κατάλληλη στιγμή. Μικρές αισθήσεις που δεν υπόσχονται τίποτε και όμως, για λίγο, κάνουν τη ζωή να μοιάζει πλήρης.

Η ηδονή δεν είναι απαραίτητα υπερβολή. Είναι η στιγμή κατά την οποία παύουμε να αντιστεκόμαστε στην παρουσία μας μέσα στον κόσμο. Δεν σκεφτόμαστε τι έγινε ούτε τι πρόκειται να γίνει. Απλώς υπάρχουμε και αισθανόμαστε.

Ίσως γι’ αυτό η ηδονή έχει κάτι βαθιά φιλοσοφικό. Μας θυμίζει πως ο άνθρωπος δεν είναι μόνο σκέψη, σχέδιο και αγώνας. Είναι και σώμα. Είναι αισθήσεις. Είναι η δυνατότητα να χαρεί το παρόν χωρίς να χρειάζεται να το δικαιολογήσει.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν ζητούμε από την ηδονή να γίνει μόνιμη. Τότε η απόλαυση μετατρέπεται σε ανάγκη και η ανάγκη σε εξάρτηση. Η ηδονή, όμως, από τη φύση της είναι εφήμερη. Η ομορφιά της βρίσκεται ακριβώς στο ότι περνά.

Ίσως, λοιπόν, το απλό νόημα της ηδονής να είναι αυτό: Να μπορείς, έστω για μια στιγμή, να πεις στη ζωή «ναι» χωρίς να ζητάς τίποτε περισσότερο.