26/9/26

Προσοχή.

 



Η προσοχή δεν είναι απλώς να κοιτάζεις.

Είναι να μην προσπερνάς.

Να αντιλαμβάνεσαι αυτό που συμβαίνει πριν γίνει συνέπεια. Να ακούς όχι μόνο τα λόγια, αλλά και τη σιωπή ανάμεσά τους. Να βλέπεις όχι μόνο αυτό που φαίνεται, αλλά και αυτό που επιμένει να κρύβεται.

Η απροσεξία σπάνια κάνει θόρυβο. Έρχεται σαν μια μικρή παράλειψη, μια αναβολή, ένα «δεν πειράζει». Κι ύστερα, κάποια στιγμή, ανακαλύπτεις ότι το ασήμαντο ήταν η αρχή του σημαντικού.

Ίσως γι’ αυτό η προσοχή είναι μια μορφή ευθύνης.

Γιατί σημαίνει πως καταλαβαίνεις ότι κάθε στιγμή μπορεί να είναι η στιγμή που θα κριθούν οι επόμενες.

Δεν υπάρχουν σχόλια: