Φυτρωμένα στα βράχια,
τα κυπαρίσσια κρέμονται πάνω από τη θάλασσα,
σαν να αρνήθηκαν τη γη για να πλησιάσουν το πέλαγος.
Σκαρφαλωμένα στην πέτρα, στέκουν αγέρωχα,
λες και ποτίζονται όχι με νερό, αλλά με αρμύρα,
και τρέφονται με τον άνεμο και το φως.
Κι εκεί, ανάμεσα στον βράχο και τη θάλασσα,
μοιάζουν να έχουν ριζώσει στην ίδια την αιωνιότητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου