Χάραμα.

Το χάραμα στο βουνό δεν είναι απλώς η αρχή μιας ημέρας. Είναι μια υπενθύμιση πως η ζωή ξέρει να ξαναρχίζει, αθόρυβα και χωρίς να ζητά την άδειά μας.

Το πρώτο φως γλιστρά στις κορυφές, φωτίζει τα έλατα και διαλύει σιγά-σιγά την ομίχλη. Εκεί, μακριά από τον θόρυβο του κόσμου, καταλαβαίνεις πως η φύση δεν βιάζεται. Περιμένει.

Ίσως αυτό να είναι και το μάθημα του βουνού: δεν χρειάζεται κάθε αρχή να είναι θορυβώδης. Μερικές από τις σημαντικότερες αλλαγές έρχονται σαν το φως του χαράματος -αργά, σιωπηλά και αναπόφευκτα.

Και όταν ο ήλιος ανέβει πάνω από τις κορυφές, δεν έχει αλλάξει μόνο το τοπίο. Έχει αλλάξει λίγο και ο άνθρωπος που το κοιτάζει.