Το σταυρόλεξο.

Η ζωή μοιάζει με σταυρόλεξο.

Γεμίζεις τα κενά της με λέξεις που νομίζεις πως γνωρίζεις, μα κάποτε μια μικρή λέξη, μια απρόσμενη συνάντηση, μια απώλεια ή μια σιωπή, σε αναγκάζει να ξανακοιτάξεις ολόκληρο το πλέγμα.

Κάποιες απαντήσεις έρχονται εύκολα. Άλλες μένουν για χρόνια κενές. Κι υπάρχουν εκείνες οι λέξεις που δεν χωρούν ποτέ ακριβώς στα τετράγωνα που τους προορίζεις.

Ίσως γιατί δεν είναι η ζωή που πρέπει να ταιριάξει στις λέξεις μας.

Εμείς πρέπει, κάποτε, να μάθουμε να αλλάζουμε τις λέξεις.

Και στο τέλος, όταν νομίζουμε πως το σταυρόλεξο λύθηκε, ανακαλύπτουμε πως η τελευταία λέξη δεν ήταν μια απάντηση. Ήταν η ερώτηση.