Οι ακίδες του αχινού δεν είναι όπλα· είναι η άμυνα ενός πλάσματος που έμαθε να ζει χωρίς να επιτίθεται.
Στέκεται ακίνητος στον βυθό, σχεδόν αόρατος, κι όμως γύρω του υψώνεται ένας μικρός φράχτης. Όποιος τον αγγίξει απρόσεκτα, θα πληγωθεί. Όχι γιατί ο αχινός θέλει να πονέσει κάποιον, αλλά γιατί κάθε ζωή έχει τα όριά της.
Ίσως έτσι να είναι και οι άνθρωποι. Κάποιοι υψώνουν αγκάθια επειδή κάποτε πληγώθηκαν. Κι ύστερα ξεχνούν πως οι ακίδες που τους προστατεύουν είναι οι ίδιες που δυσκολεύουν κάποιον να τους πλησιάσει.
Ο αχινός, όμως, δεν αλλάζει θέση. Παραμένει εκεί, ανάμεσα στις πέτρες και στο φως του νερού, διδάσκοντας μια σιωπηλή αλήθεια: Δεν χρειάζεται να πληγώνεις για να προστατεύεσαι. Αρκεί να ξέρεις πού τελειώνεις εσύ και πού αρχίζει ο άλλος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου