Η παλιά λάμπα πετρελαίου μοιάζει σήμερα με ένα μικρό απομεινάρι ενός κόσμου που έφυγε. Ανάμεσα στα ηλεκτρικά φώτα, στις οθόνες και στην αδιάκοπη τεχνολογία, στέκει ήσυχη, σχεδόν ταπεινή. Κι όμως, δεν είναι ένα άχρηστο αντικείμενο του παρελθόντος.
Ακόμη και σήμερα μπορεί να γίνει ένα πολύτιμο εφεδρικό φως σε μια διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος, σε ένα απομονωμένο σπίτι, σε ένα εξοχικό ή σε έναν χώρο όπου δεν υπάρχει ηλεκτρική παροχή. Δεν χρειάζεται καλώδιο ούτε πρίζα. Χρειάζεται μόνο λίγο πετρέλαιο και ένα φυτίλι. Με τον τρόπο αυτό θυμίζει μια απλή αλήθεια: η χρησιμότητα δεν βρίσκεται πάντοτε στην πολυπλοκότητα.
Όμως η αξία της σήμερα είναι κυρίως συμβολική. Η φλόγα της είναι μικρή και δεν προσπαθεί να νικήσει όλο το σκοτάδι. Φωτίζει μόνο όσο χρειάζεται. Κι αυτό ίσως είναι το πιο όμορφο μάθημά της σε μια εποχή υπερβολικού φωτισμού, υπερβολικής κατανάλωσης και αδιάκοπης πληροφορίας.
Γύρω από την παλιά λάμπα κάποτε συγκεντρωνόταν η οικογένεια. Εκεί διαβάζονταν τα γράμματα, γίνονταν οι δουλειές του σπιτιού, λέγονταν ιστορίες και περίμεναν οι άνθρωποι να ξημερώσει. Σήμερα μπορεί να μην έχουμε ανάγκη το φως της, έχουμε όμως ανάγκη τη μνήμη που κουβαλά.
Γιατί η παλιά λάμπα πετρελαίου δεν φωτίζει μόνο έναν χώρο. Φωτίζει μια εποχή.
Μας θυμίζει πως οι άνθρωποι κάποτε μπορούσαν να ζήσουν με λιγότερα, να χαίρονται ένα μικρό φως και να δίνουν αξία σε ό,τι είχαν στα χέρια τους. Και ίσως γι’ αυτό, μέσα στον σύγχρονο κόσμο, η μικρή της φλόγα μοιάζει παράξενα επίκαιρη.
Δεν μας χρειάζεται για να φωτίσουμε τη ζωή μας.
Μας χρειάζεται ίσως για να θυμηθούμε πόσο λίγο φως αρκεί, όταν ξέρεις να το εκτιμάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου