Στην πρύμνη ενός πλοίου η σημαία δεν είναι απλώς ένα κομμάτι υφάσματος που το παίρνει ο άνεμος. Είναι η ταυτότητα του πλοίου, η χώρα που το αναγνωρίζει, η πατρίδα που κουβαλά μαζί του πάνω στη θάλασσα.
Το πλοίο όμως ταξιδεύει σε έναν κόσμο όπου τα σύνορα είναι αόρατα. Η θάλασσα δεν έχει φράχτες ούτε δρόμους. Μόνο ορίζοντα.
Κι έτσι υπάρχει μια παράξενη αντίφαση: το πλοίο κουβαλά μια σημαία, ενώ η θάλασσα κάτω από αυτό δεν κουβαλά καμία.
Η σημαία δηλώνει ποιοι είμαστε. Η θάλασσα θυμίζει πως, πριν από αυτό, είμαστε όλοι ταξιδιώτες.
Ίσως γι’ αυτό, όταν ένα πλοίο απομακρύνεται από το λιμάνι και η σημαία του ανεμίζει στην πρύμνη, να μη βλέπουμε μόνο μια χώρα να ταξιδεύει.
Βλέπουμε έναν άνθρωπο να ταξιδεύει μέσα στην απεραντοσύνη.
Και η θάλασσα, αδιάφορη για τις σημαίες, συνεχίζει να ενώνει εκείνους που οι στεριές επιμένουν να χωρίζουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου