Αντέχεις να βρεις την Ιθάκη ύστερα από τόσα χρόνια στη Μύκονο;

 

Τόσα χρόνια στη Μύκονο

κι ακόμη να ψάχνεις την Ιθάκη.

Έχεις μάθει να βρίσκεις το τραπέζι,

το πάρτι,

την πισίνα υπερχείλισης,

το σωστό ηλιοβασίλεμα για το Instagram,

μα όχι τον δρόμο για την επιστροφή.

Ξέρεις πού είναι το καλύτερο beach bar,

ποιος DJ παίζει απόψε,

πόσο κοστίζει η σαμπάνια

και ποια παραλία έχει ακόμη χώρο για μία φωτογραφία.

Μόνο που η Ιθάκη δεν έχει guest list.

Δεν ζητάει διαβατήριο,

ούτε dress code,

ούτε κράτηση.

Ζητάει κάτι πολύ πιο δύσκολο:

να έχεις ζήσει αρκετά

ώστε να μην έχεις πια ανάγκη να αποδείξεις ότι έζησες.

Ο Οδυσσέας χρειάστηκε είκοσι χρόνια για να επιστρέψει.

Εσύ μπορεί να χρειαστείς περισσότερα.

Όχι επειδή η Ιθάκη είναι μακριά.

Αλλά επειδή έχεις μάθει να θεωρείς «ταξίδι»

κάθε τόπο όπου δεν χρειάζεται να συναντήσεις τον εαυτό σου.

Και κάπου ανάμεσα σε ένα sunset party και σε μια φωτογραφία με θέα το Αιγαίο,

ίσως κάποτε αναρωτηθείς:

Μήπως τελικά δεν χάθηκες στον δρόμο προς την Ιθάκη;

Μήπως απλώς δεν ήθελες ποτέ να φτάσεις;