Η ανοικτή πόρτα...

Πριν από κάθε ταξίδι υπάρχει μια πόρτα. Όχι εκείνη που ανοίγει προς τον δρόμο, αλλά εκείνη που ανοίγει προς τον εαυτό μας. Είναι παράξενο ότι οι άνθρωποι φοβούνται περισσότερο την ανοιχτή πόρτα παρά την κλειστή. Η κλειστή υπόσχεται βεβαιότητα· γνωρίζεις ότι δεν μπορείς να περάσεις. Η ανοιχτή, όμως, σε καλεί να αποφασίσεις.

Ίσως κάθε ανοιχτή πόρτα να είναι ένας λαβύρινθος μεταμφιεσμένος σε πέρασμα. Πίσω της δεν βρίσκεται μόνο ένα άλλο δωμάτιο, αλλά μια άλλη εκδοχή του ανθρώπου που θα γίνεις αν τολμήσεις να τη διαβείς. Κι όταν γυρίσεις, αν γυρίσεις, η πόρτα θα είναι η ίδια, μα εκείνος που θα την αντικρίσει δεν θα είναι πια ο ίδιος.

Ίσως, τελικά, η μοίρα να μην κατοικεί πίσω από την ανοιχτή πόρτα. Η μοίρα γεννιέται τη στιγμή που αποφασίζεις να περάσεις το κατώφλι.