Το ύψος των δέντρων.

Το ύψος των δέντρων δεν μετριέται μόνο σε μέτρα. Μετριέται σε χρόνια, σε εποχές, σε ανέμους που άντεξαν και σε ρίζες που δεν εγκατέλειψαν ποτέ τη γη. Ένα δέντρο δεν μεγαλώνει επειδή βιάζεται να αγγίξει τον ουρανό. Μεγαλώνει επειδή κάθε μέρα προσθέτει έναν ακόμη αόρατο κύκλο στον κορμό του, κουβαλώντας τη μνήμη κάθε χειμώνα και κάθε άνοιξης.

Οι άνθρωποι συχνά θαυμάζουν την κορυφή, μα ξεχνούν τις ρίζες. Κι όμως, όσο πιο ψηλό είναι ένα δέντρο, τόσο βαθύτερα έχει βυθιστεί στο σκοτάδι του εδάφους. Έτσι συμβαίνει και με τον άνθρωπο. Το πραγματικό του ύψος δεν φαίνεται από τις επιτυχίες που επιδεικνύει, αλλά από τις δυσκολίες που ξεπέρασε σιωπηλά.

Τα δέντρα δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Η βελανιδιά δεν ζηλεύει το κυπαρίσσι, ούτε οι φοίνικας τη λεύκα. Το καθένα υψώνεται με τον δικό του τρόπο, γνωρίζοντας πως ο ουρανός χωράει όλους όσοι έχουν υπομονή να μεγαλώσουν.

Ίσως, τελικά, το ύψος των δέντρων να είναι ένα μάθημα ταπεινότητας. Μας υπενθυμίζει ότι όσο πιο πολύ ανεβαίνεις, τόσο μεγαλύτερη ευθύνη έχεις να προσφέρεις σκιά, καταφύγιο και ζωή σε όσους περνούν από κάτω. Γιατί το πραγματικό μεγαλείο δεν βρίσκεται στο να ξεχωρίζεις πάνω από τους άλλους, αλλά στο να γίνεσαι τόπος ανάπαυσης για εκείνους που κουράστηκαν στον δρόμο τους.