Οι πενήντα αποχρώσεις του μπλε.

Οι πενήντα αποχρώσεις του μπλε είναι οι τρόποι με τους οποίους η θάλασσα ντύνει την επιθυμία χωρίς να την ονοματίζει.

Το πρωινό μπλε κρατά αποστάσεις, σαν πρώτο βλέμμα που δεν αποφασίζει αν είναι τυχαίο ή αναγνώριση. Το μεσημεριανό μπλε πλησιάζει επικίνδυνα, σαν σιωπή ανάμεσα σε δύο σώματα που έχουν ήδη καταλάβει το ένα το άλλο. Και το μπλε του σούρουπου δεν ξεχωρίζει πια το νερό από τη μνήμη.

Κάπου εκεί, η αφή, το χάδι και το άγγιγμα δεν συμβαίνουν ποτέ -αλλά όλα προετοιμάζονται γι’ αυτήν. Σαν αιώνιο κάλεσμα...