Ζαριά: το μικρό θαύμα της τύχης.

Πριν από το πρώτο πούλι, πριν από την πρώτη κίνηση, προηγείται πάντα η ζαριά. Είναι μια μικρή τελετουργία αβεβαιότητας. Οι κύβοι αναπηδούν, συγκρούονται, σταματούν, κι εκείνη τη σύντομη στιγμή ο χρόνος μοιάζει να κρατά την αναπνοή του. Το αποτέλεσμα δεν ανήκει σε κανέναν· ανήκει στην πιθανότητα.

Το τάβλι, όμως, δεν είναι παιχνίδι της τύχης αλλά διάλογος μαζί της. Η ζαριά δεν γράφει την ιστορία· γράφει μόνο την πρώτη πρόταση. Τα υπόλοιπα τα συμπληρώνει ο παίκτης, με υπομονή, διορατικότητα και τόλμη. Ακόμη και η πιο ευνοϊκή ρίψη μπορεί να χαθεί από μια λανθασμένη επιλογή, ενώ μια φαινομενικά κακή ζαριά μπορεί να γίνει η αρχή μιας ανατροπής.

Ίσως γι' αυτό ο ήχος των ζαριών πάνω στο ξύλο μοιάζει τόσο γνώριμος. Θυμίζει ότι η ζωή δεν μας υπόσχεται βεβαιότητες. Μας δίνει μόνο ευκαιρίες, άλλες γενναιόδωρες και άλλες λιγοστές. Το πραγματικό παιχνίδι αρχίζει μόλις σταματήσουν να κυλούν τα ζάρια.