Η αλήθεια του τραγουδιού.

 

Υπάρχουν αλήθειες που δεν αντέχουν να ειπωθούν πεζά. Ζητούν μια μελωδία για να σταθούν όρθιες, έναν ρυθμό για να γίνουν ανθρώπινες. Εκεί γεννιέται το τραγούδι.

Το τραγούδι δεν αποδεικνύει· αποκαλύπτει. Δεν ενδιαφέρεται να πείσει τον νου, αλλά να αγγίξει εκείνο το βαθύτερο σημείο όπου οι αναμνήσεις, οι φόβοι και οι ελπίδες έχουν κοινή γλώσσα. Ένας στίχος μπορεί να είναι φανταστικός και όμως να περιέχει περισσότερη αλήθεια από μια ολόκληρη πραγματεία.

Γι' αυτό τα τραγούδια ταξιδεύουν από γενιά σε γενιά. Δεν μεταφέρουν μόνο λέξεις και νότες· μεταφέρουν εμπειρίες. Κάθε εποχή αλλάζει τις συνθήκες της ζωής, αλλά ο καημός, η χαρά, η απώλεια και η προσμονή παραμένουν αναλλοίωτα. Το τραγούδι γίνεται έτσι το κοινό καταφύγιο της ανθρώπινης ψυχής.

Ίσως, τελικά, η αλήθεια του τραγουδιού να μην είναι αυτό που λέει, αλλά αυτό που ξυπνά. Εκείνη η ανεπαίσθητη στιγμή που η καρδιά αναγνωρίζει τον εαυτό της μέσα σε μια ξένη φωνή και ψιθυρίζει: «Αυτό το έχω ζήσει κι εγώ».