Τα μυστικά της άμμου.

 

Η άμμος δεν είναι ποτέ σιωπηλή. Κάθε κόκκος της είναι ένα μικρό απομεινάρι βράχων, οστράκων και χρόνου· μια ιστορία που η θάλασσα έγραψε και ο άνεμος διόρθωσε. Γι' αυτό, όταν περπατάμε ξυπόλυτοι στην ακτή, δεν αγγίζουμε απλώς το έδαφος· αγγίζουμε χιλιάδες χρόνια μεταμορφώσεων.

Η άμμος κρατά τα μυστικά της χωρίς να τα φυλακίζει. Δέχεται τα ίχνη των ανθρώπων, τις πατημασιές των παιδιών, τις εξομολογήσεις των ερωτευμένων, τα δάκρυα και τα γέλια. Και έπειτα, με το πρώτο κύμα, τα επιστρέφει στη λήθη. Όχι από αδιαφορία, αλλά από σοφία. Μας θυμίζει πως δεν είναι όλα φτιαγμένα για να μένουν· μερικά υπάρχουν μόνο για να τα ζήσουμε.

Ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο μυστικό της άμμου: ότι γνωρίζει την αξία του εφήμερου. Δεν αντιστέκεται στον άνεμο ούτε θυμώνει με τη θάλασσα. Αφήνεται να αλλάζει μορφή, γιατί ξέρει πως η ουσία της δεν βρίσκεται στο σχήμα της, αλλά στην αδιάκοπη συνέχεια του ταξιδιού.

Κι έτσι, κάθε παραλία είναι μια ανοιχτή βιβλιοθήκη χωρίς λέξεις, όπου ο χρόνος γράφει και σβήνει ασταμάτητα. Όποιος σκύψει με την καρδιά του και όχι μόνο με τα μάτια του, θα ακούσει πως τα πιο πολύτιμα μυστικά της άμμου δεν κρύβονται κάτω από την επιφάνειά της, αλλά μέσα στον άνθρωπο που στέκεται απέναντί της.