«Το Σούσουρο που Δεν Τυπώνεται...»

Στην επαρχία, η εφημερίδα δεν είναι μόνο χαρτί και μελάνι. Είναι η πρωινή συνάντηση των βλέψεων, των προσδοκιών και των ψιθύρων. Εκεί όπου μια μικρή είδηση μπορεί να γίνει μεγάλο θέμα και μια φωτογραφία να γεννήσει δεκάδες ερμηνείες. Το σούσουρο δεν γεννιέται μόνο από τα γεγονότα· γεννιέται από την ανάγκη των ανθρώπων να συμμετέχουν στην ιστορία του τόπου τους.

Κάθε φύλλο που ανοίγει είναι σαν να ανοίγει ένα παράθυρο στις ζωές όλων. Άλλοι διαβάζουν για να ενημερωθούν, άλλοι για να αναγνωρίσουν γνωστά πρόσωπα, άλλοι για να βρουν μια αφορμή για συζήτηση στο καφενείο. Κι έτσι οι λέξεις ταξιδεύουν από στόμα σε στόμα, ώσπου γίνονται σούσουρο, άλλοτε αθώο και άλλοτε άδικο.

Μα η πραγματική αξία μιας επαρχιακής εφημερίδας δεν βρίσκεται στον θόρυβο που προκαλεί, αλλά στη μνήμη που διασώζει. Όταν το σούσουρο κοπάσει, μένει το τυπωμένο ίχνος των γεγονότων, η μικρή ιστορία ενός τόπου που αρνείται να ξεχαστεί. Γιατί οι ψίθυροι περνούν, όμως ο γραπτός λόγος μένει για να θυμίζει πως κάθε κοινωνία γράφει καθημερινά τη δική της ιστορία.