1/6/26

Η θάλασσα που ζήλεψε το γυναικείο σώμα.


Στην άκρη του χρόνου στο τέλος του κόσμου, εκεί όπου η υγρασία δεν είναι καιρός αλλά μνήμη, η θάλασσα άρχισε να ζηλεύει.

Όχι τα νησιά, ούτε και τα δελφίνια. Όχι τον ουρανό που της χάριζε το μπλέ  του χρώμα, ούτε τα καράβια που τη διέσχιζαν, σαν παλιές πληγές που έχουν συμφιλιωθεί με το αλάτι. Αυτό που ζήλεψε  ήταν το γυναικείο σώμα.

Την πρώτη φορά που την είδε να κολυμπά, η θάλασσα δεν κατάλαβε ότι ήταν άνθρωπος. Την πέρασε για μια σκέψη που ξέφυγε από τον ουρανό και έπεσε μέσα της χωρίς άδεια. Μα όσο εκείνη προχωρούσε, ανοίγοντας τα νερά σαν να άνοιγε μυστικές προτάσεις ενός άγνωστου αλφαβήτου, η θάλασσα ένιωσε κάτι που δεν είχε ξαναγνωρίσει: την επιθυμία να γίνει μορφή.

Η γυναίκα δεν κολυμπούσε. Διαπραγματευόταν με το νερό.

Κάθε της κίνηση ήταν μια ήρεμη απόρριψη της ακινησίας. Κάθε ανάσα της ένα μικρό σκάνδαλο απέναντι στην απεραντοσύνη. Το σώμα της δεν αντιστεκόταν στη θάλασσα· την έπειθε να την ακολουθήσει.

Και η θάλασσα, που είχε μάθει να περιβάλλει τα πάντα χωρίς να ανήκει πουθενά, ένιωσε για πρώτη φορά εγκλωβισμένη από κάτι που την διέσχιζε χωρίς να τη φοβάται.

Ζήλεψε το περίγραμμα.

Ζήλεψε τον τρόπο που το δέρμα της κρατούσε το φως χωρίς να το διασκορπίζει. Ζήλεψε τις καμπύλες που δεν ήταν γεωγραφία, αλλά υπόσχεση. Ζήλεψε ακόμη και την ανάσα της, εκείνον τον ρυθμό που έκανε το νερό να ξεχνά ότι είναι άπειρο.

Κι έτσι, σιγά-σιγά, η θάλασσα άρχισε να την αντιγράφει.

Στα πιο ήσυχα σημεία της, σχημάτιζε παρόμοιες καμπύλες, σαν να ήθελε να θυμηθεί πώς είναι να έχεις σώμα. Τα κύματα της έγιναν πιο αργά, πιο στρογγυλά, σαν αναστεναγμοί που δεν είχαν ακόμη αποφασίσει αν είναι χαρά ή λύπη.

Όταν η γυναίκα βγήκε από το νερό, η θάλασσα δεν την άφησε να φύγει.

Της άφησε λίγο αλάτι πάνω στο δέρμα, σαν υπογραφή. Και εκείνη, χωρίς να το ξέρει, κουβαλούσε πάνω της την πρώτη ήττα της αιωνιότητας: ότι κάτι άμορφο μπορεί να ερωτευτεί κάτι που έχει όρια.

Από τότε, λένε πως η θάλασσα όταν φυσάει δεν κάνει πια θόρυβο.

Ψιθυρίζει.

Το όνομα ενός σώματος που της έμαθε τι σημαίνει μορφή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: