Το δάκρυ της μέρας πάνω στο σώμα της λίμνης.

Η λίμνη δεν αντιδρά· απλώς δέχεται.

Σαν δέρμα παλιό που θυμάται το φως.

Κάθε κυματισμός ένα βλέφαρο που δεν κλείνει.

Η μέρα στάζει αργά, χωρίς ήχο,

και το νερό δεν ξεχωρίζει πια

αν πενθεί ή αν καθρεφτίζει.