Βουνό.

Η Γοητεία του Ιλίγγου: Πώς το ντοκιμαντέρ «Mountain» (2017) επαναπροσδιορίζει τη σχέση μας με τα Βουνά. 

Για χιλιάδες χρόνια, τα βουνά αποτελούσαν σύμβολα κινδύνου, κατοικίες θεών και απροσπέλαστα σύνορα. Η ανθρώπινη παρουσία εκεί θεωρούνταν ύβρις. Μέσα σε μόλις τρεις αιώνες, η αντίληψη αυτή ανατράπηκε πλήρως. Το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ «Mountain» (2017), σε σκηνοθεσία της Αυστραλής Jennifer Peedom, εξερευνά ακριβώς αυτή τη μεταστροφή: πώς οι κορυφές του κόσμου μετατράπηκαν από τόποι δέους σε πεδία ακραίων αθλημάτων και τουριστικού προορισμού.

Μια Οπτική και Ακουστική Πανδαισία.

Το «Mountain» δεν είναι ένα απλό αθλητικό ντοκιμαντέρ. Πρόκειται για ένα κινηματογραφικό ποίημα 74 λεπτών. Η σκηνοθέτιδα συνεργάστηκε με τον κορυφαίο φωτογράφο μεγάλων υψομέτρων Renan Öztürk, συγκεντρώνοντας πλάνα από τις πιο επικίνδυνες κορυφές του πλανήτη. Η χρήση drones και καμερών υψηλής ευκρίνειας προσφέρει λήψεις που κόβουν την ανάσα και προκαλούν σωματικό ίλιγγο στον θεατή.

Η εικόνα, ωστόσο, αποκτά τη μέγιστη δύναμή της μέσα από τη μουσική και τον λόγο. Η Καμεράτα της Αυστραλίας (Australian Chamber Orchestra), υπό τη διεύθυνση του Richard Tognetti, ντύνει το έργο με κλασικές συνθέσεις (από τον Βιβάλντι μέχρι τον Μπετόβεν) αλλά και σύγχρονη μουσική. Το soundtrack λειτουργεί ως ο παλμός του βουνού, αποδίδοντας πότε τη γαλήνη και πότε την απειλή του τοπίου.

Η Φωνή του Δέους.

Η μαγεία ολοκληρώνεται με τη χαρακτηριστική, τραχιά και βαθιά φωνή του Willem Dafoe. Ο διάσημος ηθοποιός αναλαμβάνει τον ρόλο του αφηγητή, διαβάζοντας αποσπάσματα από το βιβλίο «Mountains of the Mind» του Βρετανού συγγραφέα Robert Macfarlane. Οι λέξεις του Dafoe θέτουν το κεντρικό φιλοσοφικό ερώτημα: Γιατί οι άνθρωποι ελκύονται τόσο έντονα από μέρη που μπορούν να τους σκοτώσουν;

Από τον Φόβο στην Κατάκτηση.

Το ντοκιμαντέρ χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο μέρη. Το πρώτο εξερευνά την ιστορική σχέση του ανθρώπου με το βουνό, τη μοναξιά των πρώτων ορειβατών και τον σεβασμό απέναντι στη φύση. Το δεύτερο μέρος εστιάζει στη σύγχρονη εποχή και τη γέννηση των extreme sports.

Βλέπουμε σκιέρ να πέφτουν σε κάθετες πλαγιές, αναρριχητές χωρίς σχοινιά (free solo) και αθλητές με στολές wingsuit να πετούν ανάμεσα σε βράχους. 

Η ταινία δεν διστάζει να ασκήσει κριτική στη μαζικοποίηση και την εμπορευματοποίηση των βουνών, δείχνοντας τις «ουρές» τουριστών στο Έβερεστ, υπενθυμίζοντας ότι η φύση παραμένει ανώτερη από κάθε ανθρώπινη ματαιοδοξία.

Γιατί αξίζει να το δείτε:

Το «Mountain» είναι μια υπενθύμιση της ανθρώπινης μικρότητας, αλλά και του μεγαλείου της θέλησης. Καταφέρνει να καθηλώσει τόσο τους λάτρεις της περιπέτειας όσο και εκείνους που προτιμούν την ασφάλεια του καναπέ τους. Είναι μια ωδή στο «γιατί» των ανθρώπων που ρισκάρουν τη ζωή τους για μια στιγμή απόλυτης ελευθερίας στην κορυφή του κόσμου.