Ο κόσμος ανάποδα.

Υπάρχουν μέρες που μοιάζει σαν ο κόσμος να έχει γυρίσει ανάποδα.

Οι θόρυβοι ακούγονται πιο δυνατά από τις αλήθειες, οι κραυγές πιο καθαρά από τις ψιθυριστές σκέψεις. Οι άνθρωποι τρέχουν για να κερδίσουν χρόνο και στο τέλος ανακαλύπτουν πως έχασαν τη ζωή που προσπαθούσαν να προλάβουν.

Στον ανάποδο κόσμο, τα πιο πολύτιμα πράγματα δεν έχουν τιμή και τα πιο ακριβά συχνά δεν έχουν αξία. Ένα βλέμμα, ένα χάδι, μια κουβέντα δίπλα σε μια παλιά βρύση ή ένας καφές με θέα το ποτάμι ζυγίζουν περισσότερο από όσα χωρούν σε ένα χρηματοκιβώτιο.

Ίσως όμως ο κόσμος να μην είναι πραγματικά ανάποδα. Ίσως απλώς να τον κοιτάζουμε από λάθος πλευρά. Όπως ένα ποτάμι που καθρεφτίζει τον ουρανό· αν σκύψεις πολύ πάνω του, δεν ξέρεις πια πού τελειώνει το νερό και πού αρχίζουν τα σύννεφα.

Και τότε καταλαβαίνεις πως η σοφία δεν είναι να ισιώσεις τον κόσμο. Είναι να μάθεις να περπατάς μέσα στην αναποδιά του χωρίς να χάσεις την ισορροπία σου. Να κρατήσεις την καρδιά σου όρθια, ακόμη κι όταν όλα γύρω μοιάζουν γυρισμένα ανάποδα.