Το αλκοόλ δεν είναι μόνο μέθη·
είναι τελετουργία της μνήμης
και μικρή ανταρσία της ψυχής απέναντι στην πραγματικότητα.
Άλλοι πίνουν για να ξεχάσουν,
άλλοι για να θυμηθούν καλύτερα.
Κάποιοι για να μιλήσουν,
κι άλλοι επειδή δεν βρίσκουν πια λόγια.
Στο πρώτο ποτήρι
ο άνθρωπος χαλαρώνει·
στο δεύτερο εξομολογείται·
στο τρίτο αρχίζει να συναντά
εκείνον που κρύβει όλη μέρα μέσα του.
Τα καπηλειά, τα λιμάνια, οι νυχτερινοί δρόμοι,
γέμισαν φιλοσοφίες που δεν γράφτηκαν ποτέ σε βιβλία.
Αλήθειες ειπωμένες πάνω από ένα τραπέζι,
ανάμεσα σε καπνό, γέλια και σιωπές.
Το αλκοόλ δεν αλλάζει τον κόσμο·
χαλαρώνει μόνο τα σύνορα ανάμεσα στον άνθρωπο και στις σκιές του.
Και ίσως γι’ αυτό
κάθε μεθυσμένος κουβαλά για λίγο
την ψευδαίσθηση πως κατάλαβε τη ζωή-
λίγο πριν τη ξεχάσει ξανά το πρωί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου