«Τα χρόνια της θάλασσας...»

Υπάρχουν χρόνια που δεν τα μετράς με ημερολόγια, μα με παλίρροιες. Χρόνια αλμυρά, που αφήνουν πάνω σου το άσπρο ίχνος του αφρού όπως ο χρόνος αφήνει ρυτίδες στα χέρια των ναυτικών.

Η θάλασσα δεν θυμάται ημερομηνίες. Θυμάται μόνο επιστροφές. Ένα λιμάνι που άργησες να βρεις, ένα πρόσωπο που στεκόταν στο μώλο, μια λέξη που ειπώθηκε με αέρα και χάθηκε σαν γλάρος.

Κι έτσι περνούν τα χρόνια της θάλασσας: όχι ευθεία, μα κυκλικά - σαν φάρoς που γυρίζει αδιάκοπα πάνω από τα ίδια νερά και ποτέ δεν φωτίζει ακριβώς το ίδιο κύμα.