Η κίτρινη βέσπα του Σορρέντο.

Το λεμόνι κρεμόταν από το δέντρο σαν μικρός ήλιος που είχε ξεχάσει να δύσει πάνω από το Σορρέντο.

Η φλούδα του μύριζε θάλασσα, αλάτι και κάτι από γυναικείο γέλιο.

Ο Τζιοβάνι το έκοψε αφηρημένα, το έφερε στη μύτη του και τότε την είδε να περνά με τη βέσπα. Όχι κόκκινη, σαν αυτές της Ρώμης.

Κίτρινη.

Σχεδόν στο ίδιο χρώμα με το λεμόνι.

Οι δρόμοι του Σορρέντο είναι φτιαγμένοι για έρωτες που δεν κρατούν πολύ. Στενοί, επικίνδυνοι, με στροφές που σε αναγκάζουν είτε να φρενάρεις είτε να παραδοθείς. Κι εκείνη οδηγούσε σαν άνθρωπος που δεν είχε μάθει ποτέ να φοβάται τις στροφές.

Τα μαλλιά της χτυπούσαν στον αέρα σαν μαύρη σημαία πειρατικού πλοίου.

Σταμάτησε δίπλα του μόνο και μόνο για να ρωτήσει:

— Ξέρεις πού τελειώνει αυτός ο δρόμος;

Ο Τζιοβάνι κοίταξε τη θάλασσα κάτω από τον γκρεμό.

— Στη Νάπολη, είπε.

— Όλοι οι δρόμοι εκεί τελειώνουν;

— Όχι. Μερικοί τελειώνουν σε κάποιο φιλί.

Εκείνη γέλασε.

Το γέλιο της είχε κάτι από λιμοντσέλο: γλυκό στην αρχή, επικίνδυνο στο τέλος.

Την έλεγαν Λουτσία και δούλευε σ’ ένα μικρό μαγαζί που πουλούσε σαπούνια από λεμόνι, λικέρ από λεμόνι, κεριά από λεμόνι, μέχρι και επιστολόχαρτα που μύριζαν λεμόνι.

Στο Σορρέντο, σκέφτηκε ο Τζιοβάνι, ακόμη κι η μοναξιά έχει άρωμα εσπεριδοειδών.

Το βράδυ ανέβηκαν μαζί στη βέσπα.

Η πόλη έμοιαζε με φωτισμένο κοχύλι ακουμπισμένο πάνω στον κόλπο. Οι λεμονιές έτριζαν μέσα στον άνεμο και η θάλασσα χαμηλά λαμπύριζε σαν λιωμένο μέταλλο.

— Γιατί μυρίζεις συνέχεια το λεμόνι; τον ρώτησε.

Ο Τζιοβάνι χαμογέλασε.

— Για να θυμάμαι ότι η ζωή χαλάει γρήγορα αν δεν τη στύψεις.

Η Λουτσία έσκυψε προς το μέρος του.

— Κι ο έρωτας;

— Ο έρωτας χαλάει ακόμα πιο γρήγορα.

Τότε εκείνη πήρε το λεμόνι από τα χέρια του, το έκοψε με τα νύχια της και άφησε λίγες σταγόνες να πέσουν πάνω στα χείλη του.

Το φιλί τους είχε γεύση ξινή και καλοκαιρινή.

Σαν υπόσχεση που ξέρει ήδη πως δεν θα κρατήσει.

Κάπου μακριά ακουγόταν μια βέσπα να ανεβαίνει τον δρόμο προς το βουνό, ενώ το Σορρέντο κοιμόταν κάτω από τις λεμονιές του σαν όμορφη γυναίκα που ονειρεύεται τη θάλασσα.