«Το Αμίλητο Τάμα των Περδικών.»

Στο ίδιο βουνό, κάτω από μια πέτρα παλιά, ζούσε ένα ζευγάρι πέρδικες.

Δεν μετρούσαν χρόνια· μόνο δειλινά και σιωπές.

Κάποτε ήρθαν τα γενέθλια της κοινής τους ζωής, μα κανείς δεν τα ήξερε.

Ούτε άνθρωπος, ούτε άνεμος.

Έτσι τα γιόρτασαν μόνοι τους:

με ένα βλέμμα, με ένα μικρό βήμα πιο κοντά,

σαν αρχαίο τάμα που δεν ειπώθηκε ποτέ σε ναό.

Κι όταν έπεσε η νύχτα, έμειναν αγκαλιασμένες σκιές πάνω στο χώμα,

σαν μύθος που δεν πρόλαβε να γίνει τραγούδι.