Η ανάλαφρη βαρύτητα του δρόμου
γεννιέται πάνω στην άσφαλτο,
εκεί που η μαύρη επιφάνεια θυμάται καλοκαίρια και φρένα.
Οι γέφυρες την επιμηκύνουν σαν όνειρα που δεν έμαθαν να τελειώνουν,
ενώνουν δύο σιωπές πάνω από το κενό
χωρίς ποτέ να το εξηγούν.
Κι ο δρόμος, άλλοτε ευθεία κι άλλοτε πληγή,
κρατά το βάρος των βημάτων σου
μόνο για να το μετατρέψει σε πέρασμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου