Αποκαλυπτική ποίηση στην άμμο.

Στην άμμο ανοίγουν σφραγίδες αόρατες,

και γράφεται ο χρόνος σαν πληγή που δεν έκλεισε.

Ο ήλιος δεν δύει -απλώς αποκαλύπτεται

ως μάτι που διαβάζει τον εαυτό του στο τέλος.

Άγγελοι από αλάτι περπατούν χωρίς φωνή,

κρατούν στα χέρια τους τις λέξεις που κατέρρευσαν.

Κάθε κύμα είναι μια κρίση που επιστρέφει,

κάθε αποτύπωμα ανθρώπου μια προφητεία που δεν πρόλαβε να ειπωθεί.

Στην άμμο δεν υπάρχει παρελθόν· μόνο αποκάλυψη.

Τα ονόματα λιώνουν σαν σφραγίδες φωτιάς,

και η μνήμη γίνεται ένα βιβλίο που καίγεται διαβάζοντάς το.

Κι όταν όλα σβήσουν, δεν θα μείνει σιωπή-

θα μείνει η στιγμή που η σιωπή απέκτησε μορφή,

και περπάτησε ξυπόλυτη πάνω στον κόσμο.