Θέλουμε Ανοιχτούς Ορίζοντες!

ΟΧΙ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΑΡΑΝΤΑΙΝΑ!

Διαδώστε-συνδράμετε και υποστηρίξτε την προσπάθεια για την
ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΟΞΥΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΙΤΙΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ"!

Να σώσουμε τα παρθένα μας ελατοδάση!

Διαδώστε-συνδράμετε και υποστηρίξτε την προσπάθεια για την
ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΟΞΥΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΙΤΙΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ"!

Αιτωλική γη και ύδωρ!

Στο Θέρμο και την Τριχωνίδα!

Ενα ιστορικό κεφαλοχώρι πλάι σε μια υπέροχη λίμνη αποτελεί το φυσικό «γεφύρι» σύνδεσης με την παράδοση του τόπου.

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΣΤΑΜΟΥΛΗ.

"Οι άνθρωποι θα μείνουν πτωχοί, γιατί δεν θα 'χουν αγάπη στα δέντρα" , είχε προφητεύσει πριν από διακόσια χρόνια ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Και φαίνεται πως οι κάτοικοι του Θέρμου έμειναν πιστοί στις διδαχές του περίφημου διδασκάλου και συμπατριώτη τους. Το πυκνό φύλλωμα των τεράστιων πλατανιών και τα γάργαρα νερά που συναντά ο ταξιδιώτης μπαίνοντας στην ημιορεινή κωμόπολη, τον αποζημιώνουν για τις πολλές στροφές που πρέπει να διανύσει για να φτάσει στο κεφαλοχώρι της λίμνης Τριχωνίδας. Ενας μερακλήδικος ελληνικός καφές κάτω από τη σκιά των αιωνόβιων δέντρων στην κεντρική πλατεία, ακούγοντας το μελωδικό κελάρυσμα της πηγής, είναι σίγουρα ο ιδανικός συνδυασμός για να ξεκινήσει κανείς τη γνωριμία του με την περιοχή. Αλλωστε, από την πηγή προέρχεται το πρώτο όνομα του οικισμού, Κεφαλόβρυσο, στην πορεία όμως επικράτησε η ονομασία του ιστορικού Αρχαίου Θέρμου. Στο κέντρο της πλατείας στέκει επιβλητικό το άγαλμα του Κοσμά του Αιτωλού, που μοιάζει να προστατεύει τον τόπο, και γύρω γύρω απλώνονται τα πετρόκτιστα σπίτια. Σηκώνοντας το βλέμμα πάνω στην πλαγιά, την προσοχή τραβάει το μεγάλο πέτρινο ρολόι.

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ.
Οδηγώντας ενάμισι χιλιόμετρο νοτιοδυτικά, συναντάμε τα απομεινάρια του θρησκευτικού και πολιτιστικού κέντρου της πανίσχυρης Αιτωλικής Συμπολιτείας. Επρόκειτο για μια ομοσπονδία με ισότιμα μέλη όλες τις αιτωλικές κοινότητες, η οποία διατηρεί ακόμη τεράστια συμβολική αξία για τη σύγχρονη δημοκρατική Ευρώπη. O θεσμός της διαιτησίας, που σήμερα εφαρμόζεται στον OΗΕ, διαβάζεται για πρώτη φορά χαραγμένος στις πλάκες των ψηφισμάτων του αρχαίου Θέρμου. Περπατώντας σε έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Δυτικής Ελλάδας, βρίσκουμε το ναό του Απόλλωνος Θέρμιου και τους κίονες της Αγοράς των Αιτωλών, ενώ πιο πέρα η αρχαία κρήνη ακόμη αναβλύζει νερό. Δυστυχώς, τα περισσότερα αρχαιολογικά ευρήματα αραχνιάζουν ακόμη σε ένα μουσείο-αποθήκη, όμως ο νέος χώρος που θα τα φιλοξενήσει είναι σχεδόν έτοιμος.
Επόμενος προορισμός το Μέγα Δένδρο, ένας από τους συνοικισμούς από τους οποίους πρωτοδημιουργήθηκε το Θέρμο και η πατρίδα του Κοσμά του Αιτωλού. Τρία χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Θέρμου συναντάμε το συνοικισμό Μάνδρα, όπου από τον 12ο αιώνα στέκει η ιστορική μονή της Αγίας Παρασκευής. Η υπόγεια θολωτή αίθουσα της μονής λειτουργούσε ως κρυφό σχολειό, που σήμερα αναπαριστάται με κέρινα ομοιώματα.
Ακολουθώντας μια μαγευτική διαδρομή εννιά χιλιομέτρων μέσα από μια πανδαισία βλάστησης, καταλήγουμε στη Μυρτιά, ένα από τα πιο όμορφα χωριά της λίμνης. Οι τουρίστες συρρέουν στον περίβολο της ιστορικής Μονής Μυρτιάς, ενώ ο φιλόξενος ηγούμενος Αυγουστίνος Ανδριτσόπουλος δεν κουράζεται να εξιστορεί πώς βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας μέσα σε μυρτιά και να περιγράφει τις τοιχογραφίες. Επί Τουρκοκρατίας και εδώ λειτουργούσε κρυφό σχολειό, ενώ ήταν κέντρο των μοναστηριών της ευρύτερης περιοχής. Εχοντας γνωριστεί με το θρησκευτικό και ιστορικό παρελθόν του τόπου, μπορούμε να ξαποστάσουμε σε ένα από τα δύο γραφικά ταβερνάκια του χωριού, αφήνοντας το βλέμμα να χαθεί στους απέραντους πορτοκαλεώνες, με τη μοναδική ποικιλία σαγκουίνι στην Ελλάδα. Κατηφορίζοντας από τη Μυρτιά προς την Ντουγρή, ο δρόμος ενώνεται με τη λίμνη. Το σκηνικό εδώ αλλάζει και γίνεται πιο σύγχρονο, με πολλές καφετέριες και παραλίμνια ταβερνάκια.

ΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ ΝΕΡΟΥ.
Μια «θάλασσα» απλώνεται μέσα στον καταπράσινο κάμπο, μια από τις πιο εντυπωσιακές λίμνες της χώρας μας, η Τριχωνίδα. Εκεί βρίσκουν καταφύγιο πάνω από 200 είδη της φτερωτής πανίδας, το ένα τέταρτο από τα οποία είναι απειλούμενα, ενώ στους καλαμιώνες της κρύβονται τα νανοβουτηχτάρια και διαφόρων ειδών πάπιες. Στα νερά της κολυμπά ο νανογωβιός, το μικρότερο ψάρι του γλυκού νερού της Ευρώπης, ενώ είναι η μόνη λίμνη την οποία έχει διαλέξει για κατοικία της η θαλασσινή αθερίνα.
Τα πλεονάζοντα νερά της Τριχωνίδας τα δέχεται η μικρή «αδελφή» της Λυσιμαχία και στη συνέχεια διοχετεύονται μέσω του Δίμηκου ποταμού στον Αχελώο. Η λίμνη περιβάλλεται από ασφαλτοστρωμένο δρόμο 70 χλμ., που μας επιτρέπει να έρθουμε σε επαφή με όλα σχεδόν τα παραλίμνια χωριά και τις όμορφες εικόνες της ακτογραμμής. Ακολουθώντας το δρόμο, πιο κάτω θα συναντήσουμε τα απέραντα καπνοχώραφα, άδεια πλέον, καθώς η παραγωγή των διάσημων ποικιλιών Τσεμπέλια και Βιρτζίνια έχει σταματήσει.
Τα χωριά στη νότια πλευρά της Τριχωνίδας (Ζευγαράκι, Παπαδάτες, Ματαράγκα, Γραμματικό) απλώνονται στους πρόποδες του βουνού Αράκυνθου, γεμάτου από βελανιδιές και καστανιές. Συνεχίζοντας, κατηφορίζουμε προς το Τριχώνιο, την Καψορράχη και τον Δαφνιά, όπου συναντάμε τους περίφημους ασβεστούχους βάλτους. Δημιουργήθηκαν από συσσώρευση νεκρού φυτικού υλικού σε αβαθείς και παράκτιες περιοχές της λίμνης και έχουν χαρακτηριστεί ως «οικότοποι προτεραιότητας», ενώ χαρακτηριστικό τους φυτό είναι το κλάδιο, το οποίο οι ντόπιοι αποκαλούν κοψιά εξαιτίας των κοφτερών φύλλων του. Περνάμε το χωριό Σιταράλωνα με τις αρχαίες ελιές, που προσφέρουν ακόμη το νοστιμότερο λάδι της περιοχής, και ανηφορίζοντας πάλι προς το Θέρμο συναντάμε το Πετροχώρι. Μια στάση εδώ συνιστάται ιδιαίτερα στους λάτρεις της οινοποσίας. Μπορούμε να γευτούμε κρασί από Μαλαγουζιά, μια αρχαία ποικιλία σταφυλιού του Πετροχωρίου που ξανακαλλιεργείται.
Τουριστικά, η ευρύτερη περιοχή της λίμνης Τριχωνίδας βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, κάτι που μόνο κακό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί για ένα Σαββατοκύριακο πραγματικής χαλάρωσης. Η ευλογία του νερού είναι διάχυτη σε όλο τον τόπο. Ο ταξιδιώτης μπορεί να ξεκουράσει το βλέμμα του στο μπλε της λίμνης και το πράσινο του κάμπου, να ευφράνει τον ουρανίσκο του με φρέσκο λιμνίσιο ψάρι και το βράδυ να απολαύσει τα πυροφάνια να τρεμοπαίζουν πάνω στα ήρεμα νερά. Το ομορφότερο φυσικό τοπίο αλλά και ένα «δωμάτιο με θέα» θα τα βρείτε στο Θέρμο, στη Μυρτιά, την Ντουγρή και στο Πετροχώρι, που φιλοδοξούν να εξελιχθούν σε τουριστικό κέντρο της περιοχής.
ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ:
Με το αυτοκίνητό σας, μέσω της εθνικής οδού Αθηνών-Πάτρας και της γέφυρας του Ρίου για να συνεχίσετε είτε προς Αγρίνιο και να στρίψετε στο Παναιτώλιο, 5 μόλις χλμ. πριν από την πόλη του Αγρινίου, προς Θέρμο (Παναιτώλιο-Θέρμο: 28 χλμ.), είτε προς Ναύπακτο. Η δεύτερη διαδρομή είναι πιο σύντομη, περνάει μέσα από βουνά και αρκετά πιο ωραία τοπία, αλλά έχει πολλές στροφές (Αντίρριο-Θέρμο μέσω Ναυπάκτου: 60 χλμ. και μέσω Αγρινίου: 94 χλμ.).

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ:
• Πετροχώρι: Ντόπια κρέατα, μαγειρευτά, χωριάτικες πίτες και λουκάνικα και, συχνά, κάποια λιμνίσια ψαράκια. Εδώ θα βρείτε και κρασιά Πετροχωρίου.

• Θέρμο: Στην πλατεία Κοσμά του Αιτωλού, θα βρείτε ταβέρνες όπου θα απολαύσετε απλά, προσεγμένα πιάτα κάτω από τη σκιά των πλατανιών.
• Κάτω Μυρτιά: Θα απολαύσετε το φαγητό σας κάτω από τα δέντρα και σε μια εξέδρα πάνω από το νερό (λιμνίσια αθερίνα και δρομίτσες, αλλά και κρεατικά). Φρέσκο λιμνίσιο ψάρι αλλά και μεζέδες ή καφέ θα απολαύσετε και στο Ντουγρή στις όχθες της λίμνης. Για τους πιο δραστήριους, από εδώ μπορείτε να νοικιάσετε καινούργια θαλάσσια ποδήλατα.
ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΤΕΤΕ:
Φεύγοντας, μην παραλείψετε να αγοράσετε κρασί, ελιές και λάδι από τα μαγαζιά στο Θέρμο, καθώς και λικέρ και γλυκά του κουταλιού από το συνεταιρισμό γυναικών του Δήμου Θέρμου.
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ:
Αν θέλετε να απολαύσετε τη λίμνη και τα γύρω βουνά από ψηλά, μπορείτε να κάνετε πτήσεις με αλεξίπτωτο πλαγιάς (παραπέντε), με εκπαιδευτές από το Αγρίνιο. Οπωσδήποτε ράφτιγκ στον Εύηνο, και περιήγηση στα δάση του Αράκυνθου!

Αναδημοσίευση από εδώ: Θέρμο /Τριχωνίδα : Αιτωλική γη και ύδωρ

Πάντα Ψηλά...

... με ανοιχτή καρδιά και ψυχή βαθειά!

Θα χρεοκοπήσουμε;

Η ερώτηση βρίσκεται στα χείλη όλων: βαδίζει η Ελλάδα προς χρεοκοπία; Η απάντησή μας είναι κατηγορηματική και σταθερή από τότε που ξέσπασε η δημοσιονομική κρίση στη χώρα μας: όχι, δεν κινδυνεύουμε με χρεοκοπία. Αυτή η απάντηση όμως δεν είναι τόσο παρηγορητική όσο φαίνεται από πρώτη ματιά, ούτε προοιωνίζεται κάποιο ανέφελο μέλλον. Κατά κανέναν τρόπο επίσης δεν σηματοδοτεί κάποια ελπίδα εξόδου από την κρίση τα επόμενα δύο, τρία ή πέντε χρόνια. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα συνεχίσουν να δανείζουν την Ελλάδα. Οι κερδοσκοπικές επιθέσεις τους όμως θα αυξάνουν το κόστος δανεισμού, υποθηκεύοντας το μέλλον της χώρας μας.

Είναι μύθος ότι τα μέτρα λιτότητας, περικοπής αποδοχών των εργαζομένων, αύξησης της πάσης φύσεως φορολογίας κλπ. που παίρνει η κυβέρνηση θα έχουν κάποτε ως αποτέλεσμα να μειωθούν τα επιτόκια δανεισμού της χώρας. Αλλο τα αντεργατικά μέτρα, τα οποία απαιτεί η ΕΕ, και άλλο τα επιτόκια, τα οποία τα καθορίζουν οι τράπεζες με μοναδικό κριτήριο το κέρδος τους. Δεν ενδιαφέρονται καθόλου οι τραπεζίτες για το έλλειμμα ή το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, όσο εκτιμούν ότι η Αθήνα μπορεί να πληρώνει τους τόκους.
Κυβερνήσεις - θύματα για να τις «γδάρουν» ψάχνουν οι κερδοσκόποι Ευρωπαίοι τραπεζίτες. Κυβερνήσεις που από τη μια έχουν ανάγκη να δανειστούν και από την άλλη κυβερνήσεις που δεν έχουν ισχυρές πολιτικές συμμαχίες, που δεν έχουν διαφοροποιημένες πηγές δανεισμού, που δεν έχουν το θάρρος ή τη δυνατότητα να καταφύγουν σε αξιοσημείωτο εσωτερικό δανεισμό, εκδίδοντας ομόλογα και έντοκα γραμμάτια για να τα διαθέσουν στους πολίτες τους. Δυστυχώς, μέχρι στιγμής, ο τρόπος που χειρίζεται το θέμα η κυβέρνηση Παπανδρέου, την κατατάσσει σε αυτήν την κατηγορία στα μάτια των κερδοσκόπων.
Η άνοδος των επιτοκίων των τελευταίων ημερών είναι απολύτως αναμενόμενη. Είναι αποτέλεσμα της απαράδεκτης από­φα­σης των ηγετών της Ευρωζώνης, οι οποίοι αρνήθηκαν να στηρίξουν πολιτι­κοοικο­νομικά την Ελλάδα πριν χρεοκο­πήσει. Είχαμε προειδοποιήσει ευθύς εξαρχής ότι η απόφαση εκείνη αποτελεί «πράσινο φως» προς τους κερδοσκόπους να «γδάρουν» τη χώρα μας. Αυτό ακριβώς γίνεται τώρα. Η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ διακηρύσσει με ειλικρίνεια ότι δεν θέλει σε καμία περίπτωση να μας βοηθήσει.
Να φτωχύνουν οι Ελληνες και οι υπόλοιποι λαοί της Νότιας Ευρώπης είναι ο στόχος των Γερμανών. Δεν το κρύβουν, το διακηρύσσουν σε χίλιους τόνους. Προωθούν μεθοδικά την επίτευξή του. Καταρχάς, σε πολιτικό επίπεδο, υποχρεώνουν τις κυβερνήσεις της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας να επιφέρουν μείωση των αποδοχών των πολιτών τους μέσω άγριας λιτότητας και αύξησης της φορολογίας. Στη συνέχεια, όπως γίνεται αυτή τη στιγμή με τη χώρα μας, αρπάζουν αυτοί τα χρήματα που μαζεύουν οι κυβερνήσεις με αυτά τα μέτρα!
Στις τσέπες των τραπεζιτών της Ευρώπης καταλήγουν μέσω της αύξησης των επιτοκίων δανεισμού της Ελλάδας τα πρόσθετα δισεκατομμύρια ευρώ των υποχρεωτικά επιβαλλόμενων θυσιών του ελληνικού λαού. Η ΕΕ βάζει δηλαδή την κυβέρνηση να φτωχύνει τους Ελληνες στο όνομα δήθεν της σωτηρίας της ελληνικής οικονομίας και στη συνέχεια έρχονται οι κερδοσκόποι Ευρωπαίοι τραπεζίτες που αποσπούν από τα χέρια της κυβέρνησης τα χρήματα αυτά μέσω των υψηλότερων επιτοκίων, φτωχαίνοντας συνολικά την Ελλάδα! Δύο σκέλη ενός ενιαίου κόλπου!
Το κακό δεν σταματά στο σημείο αυτό. Καθώς τα χρήματα από τις θυσίες του ελληνικού λαού τα τρώνε οι Ευρωπαίοι τραπεζίτες, η κυβέρνηση Παπανδρέου μένει πάλι χωρίς λεφτά. Πώς θα μειώσει όμως το έλλειμμα χωρίς λεφτά; Θα έρθουν, λοιπόν, οι ξένοι δυνάστες της πατρίδας μας, οι ΕΕ και το ΔΝΤ, και θα επικρίνουν την κυβέρνηση γιατί δεν έπιασε τους στόχους που της έχουν βάλει. Ετσι, θα απαιτήσουν νέα μέτρα λιτότητας!
Το ίδιο παιχνίδι πάλι από την αρχή! Νέα μέτρα σημαίνουν ακόμη φτωχότεροι Ελληνες, χειρότερη η παιδεία μας, χειρότερη υγεία - και οι γέροι στον Καιάδα για να κάνουμε οικονομία! Φυσικά, τα επιτόκια δανεισμού της χώρας δεν θα μειωθούν, ώστε να πάρουν οι Ευρωπαίοι τραπεζίτες και αυτά τα χρήματα. Οσο σκύβουμε το κεφάλι, αυτοί θα συνεχίζουν το ίδιο παιχνίδι.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ.

Αναδημοσίευση από εδώ:Θα χρεοκοπήσουμε;

Τα βουνά μας είναι Πράσινα...

Δεν χρειάζονται "Πράσινη Ανάπτυξη" αλλά Απόλυτη Προστασία!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝ ΒΟΥΝΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ!

(διαβάστε εδώ: Τα Βουνά μας καταστρέφονται!)

Διαδώστε-συνδράμετε και υποστηρίξτε την προσπάθεια για την

ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΟΞΥΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΙΤΙΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ"!

Στην σκιά των πλατανιών.

Κρίκελλο: η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην Πλατεία του Χωριού.

Quiz:Τι λείπει από την παρακάτω φωτογραφία;

Μα βέβαια η σιδηροδρομική γραμμή που θα συνέδεε την Αιτωλοακαρνανία και την Ήπειρο με την Πελοπόννησο και με το κύριο σιδηροροδρομικό δίκτυο της χώρας!

Το γιατί λείπει αυτό το ξέρουν μόνον αυτοί που εκείνη την περίοδο κυβερνούσαν την χώρα!

Υπάρχει απάντηση τόσα χρόνια μετά; Ή κάποιοι ακόμη και σήμερα φοβούνται να πούνε την αλήθεια;

***

ΥΓ) όχι δεν περιμένουμε να πάρουμε ποτέ και καμία απάντηση, απλά επειδή τότε φωνάζαμε για το ότι στην Γέφυρα προβλέφθηκε μεν να υπάρχει αγωγός για την μεταφορά νερού από την Αιτωλοακαρνανία προς την Πελοπόννησο, αλλά δεν προβλέφθηκε η σιδηροδρομική σύνδεση, και επειδή στα αυτιά μας έφτασαν κάποιοι ψίθυροι (διαβάστε εδώ: Σκάνδαλο Siemens και με τον προαστιακό...) για το πως και με ποια κριτήρια αξιολόγουνται οι προτεραιότητες δημιουργίας έργων υποδομής στην χώρα μας, επαναφέρουμε το θέμα προς επίγνωση και παραδειγματισμό των υπηκόων! Να μάθουμε από τα παθήματά μας σαν λαός και να διδαχθούμε επιτέλους από την ιστορία μας, αυτό είναι το πραγματικό ζητούμενο!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΡΕΜΑΤΟΣ!

ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ HYDRODIT GREEK POWER Α.Ε. ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΡΕΜΑΤΟΣ.

(Βλέπε εδώ:Οι κονκισταδόροι της Ελληνικής Φύσης: )

Θέλουμε ελεύθερους ορίζοντες!

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ!

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ ΚΡΑΒΑΡΙΤΙΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ!
Να εφαρμοστεί άμεσα

Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση του Τοπίου!

Η Ελλάδα που πληγώσαμε... και χάσαμε!

... από τα χρόνια εκείνα που δεν χρειάζονταν "νομιμοποίηση" οι ...υμιυπαίθριοι χώροι!

Δυστυχώς στην σύγχρονη Ελλάδα επιλέξαμε να έχουμε ως Υπουργό Περιβάλλοντος την κ. Μπιρμπίλη για να ακολουθήσουμε τον δρόμο της "Πράσινης Ανάπτυξης" που μας ανοίγουν οι μπουλντόζες των Μεγαλοεργολάβων!

( βλέπε εδώ: Η Υπουργός κα Μπιρμπίλη και η εταιρεία ΤΕΡΝΑ-ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ... )

Νεκρή αρκούδα σε προχωρημένη αποσύνθεση στην Κοζάνη!

O «Αρκτούρος» θεωρεί πως εβλήθη από πυροβόλο όπλο, κάτι που συμπεραίνεται τόσο από τη στάση του σώματος όσο και από το τραύμα που εντοπίστηκε στο πίσω πόδι του...

Μια μεγαλόσωμη αρσενική αρκούδα, βάρους περίπου 220 κιλών, που βρέθηκε νεκρή στη Νεάπολη Κοζάνης, είναι το δεύτερο καταγεγραμμένο κρούσμα θανάτου του προστατευόμενου θηλαστικού στην Ελλάδα κατά το 2010 και το πρώτο μετά το ξύπνημά τους από τη χειμέρια νάρκη.

Αρσενική και βάρους περίπου 220 κιλών ήταν η αρκούδα που βρέθηκε νεκρή.

Η κατάσταση προχωρημένης αποσύνθεσης, στην οποία βρέθηκε το ζώο, δεν επέτρεψε να προσδιοριστεί με ακρίβεια η αιτία θανάτου του.
Ωστόσο, ο «Αρκτούρος» θεωρεί πως εβλήθη από πυροβόλο όπλο, κάτι που συμπεραίνεται τόσο από τη στάση του σώματος όσο και από το τραύμα που εντοπίστηκε στο πίσω πόδι του.
Το κουφάρι του άτυχου ζώου βρήκε ο πρόεδρος του χωριού Πολύλακος Κοζάνης και ειδοποίησε το Δασαρχείο Τσοτυλίου και την Ομάδα Αμεσης Επέμβασης του «Αρκτούρου».
Η περιοχή αποτελεί τυπικό βιότοπο αρκούδας με δρυς και αγροτικές καλλιέργειες, όπου τα πανέμορφα αυτά θηλαστικά αυτή την εποχή, βρίσκουν περσινά βελανίδια για να τραφούν.

Οι παράνομες αμμοληψίες καταστρέφουν τον Εύηνο!

Η κοινοπραξία που ανέλαβε το έργο της Ιονίας Οδού βρήκε στην κοίτη και στις όχθες του την εύκολη και... δωρεάν λύση για να εξασφαλίσει τις τεράστιες ποσότητες αδρανών υλικών που απαιτεί η κατασκευή του σύγχρονου αυτοκινητόδρομου!

Άνω ποταμών είναι τα όσα συμβαίνουν εδώ και περίπου ένα χρόνο στον Εύηνο. Ανευ προηγουμένου αποδεικνύεται η οικολογική καταστροφή που συντελείται σ’ ένα από τα ομορφότερα ποτάμια της χώρας. Οι παράνομες αμμοληψίες από τις όχθες του μέχρι πρότινος γραφικού ποταμού της Αιτωλοακαρνανίας λαμβάνουν διαστάσεις κολοσσιαίας περιβαλλοντικής καταστροφής.

Η ανατέλλουσα εποχή της λεγόμενης «πράσινης ανάπτυξης» προς το παρόν «βουλιάζει» στην κοίτη και τις όχθες ενός από τα σημαντικότερα ποτάμια της χώρας. Το μεγάλο κοινοπρακτικό σχήμα που χειρίζεται το έργο της Ιονίας Οδού στην Αιτωλοακαρνανία βρήκε στην κοίτη του ποταμού την εύκολη και κυρίως... δωρεάν λύση για την εξασφάλιση των τεράστιων ποσοτήτων αδρανών υλικών που απαιτούν οι κατασκευαστικές εργασίες.

Οποιος διασχίζει την εθνική οδό Αντιρρίου - Ιωαννίνων βρίσκεται σε απόσταση βολής από το εργοτάξιο και εύκολα βλέπει την οφθαλμοφανή, μη αναστρέψιμη καταστροφή που συντελείται στο ποτάμι. Το ίδιο θέαμα αντικρίζουν και πολιτικοί παράγοντες του κυβερνώντος κόμματος που έλκουν την καταγωγή τους από τη Δυτική Ελλάδα. Παρ' όλα αυτά οι «εργασίες» συνεχίζονται απρόσκοπτα.
Αυτοψία.

Το εργοτάξιο της κοινοπραξίας «εγκαταστάθηκε» στις όχθες του Εύηνου, στη θέση «Καρβελέικα», πολύ κοντά στο χωριό Αγιος Γεώργιος, όπου φαίνονται ήδη τα δύο τούνελ του μεγάλου έργου οδοποιίας που πρόκειται να ολοκληρώσει τις από καιρό αναμενόμενες, αναγκαίες αλλαγές στον συγκοινωνιακό χάρτη της Δυτικής Ελλάδας.
«Οι παράνομες αμμοληψίες γίνονται κατά μήκος του ποταμού, σε ολόκληρη την περιοχή ανάμεσα στα χωριά Αγιος Γεώργιος, Κουτσοχέρι και Τρίκορφο. Οι καταστροφικές επεμβάσεις εξελίσσονται σε μήκος 5 χιλιομέτρων με τις μπουλντόζες και τα άλλα δομικά μηχανήματα να αλλάζουν την κοίτη και τη ροή του ποταμού κατά βούληση, ανάλογα την όχθη που βολεύει για τη λήψη των αδρανών υλικών», καταγγέλλουν κάτοικοι από τα γύρω χωριά που παρακολουθούν καθημερινά την προοδευτική καταστροφή.

Ζημιές από τα φορτηγά.

Η πρόσφατη, επιτόπια, αυτοψία του «Εθνους της Κυριακής», κατέδειξε ότι το τεράστιο έργο των μπαζωμάτων στο συγκεκριμένο τμήμα της Ιονίας Οδού στηρίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στις συγκεκριμένες αμμοληψίες. Ενδεικτικό μιας ενδιαφέρουσας παράπλευρης εξέλιξης, είναι το σχόλιο τοπικού παράγοντα:
«Οταν ξεκίνησε το έργο πριν από δώδεκα περίπου μήνες, ένα τοπικό λατομείο στο χωριό «Μούσουρα» έσπευσε να βγάλει υλικό το οποίο ήλπιζε να διαθέσει. Οπως βλέπετε, όμως, τα κοιτάσματα είναι ανεξάντλητα και φυσικά δωρεάν, με αποτέλεσμα το ταπεινό επαρχιακό λατομείο να μείνει σχεδόν χωρίς αντικείμενο».
Οι μαρτυρίες της τοπικής κοινωνίας αποκαλύπτουν όλες τις διαστάσεις του «βασάνου» που δυσχεραίνει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους την καθημερινότητα των ανθρώπων της.
«Πριν από περίπου τρεις μήνες, τα βαριά φορτηγά που εκμεταλλεύονταν τη μεγαλύτερη κοίτη του Εύηνου περνούσαν μέσα από το χωριό, με αποτέλεσμα να καταστρέψουν μεγάλα τμήματα του κεντρικού δρόμου. Αναγκαστήκαμε να μαζέψουμε υπογραφές διαμαρτυρίας και να πετύχουμε την πρόσκαιρη απαγόρευση της διέλευσης», δηλώνει αγανακτισμένος κάτοικος του Τρίκορφου.
Εργαζόμενοι της εταιρείας έκλεισαν τον δρόμο όταν ξεσηκώθηκαν οι κάτοικοι!
Πολύ κοντά στο χωριό «Κουτσοχέρι», εντοπίζουμε το τεραστίων διαστάσεων απόθεμα αδρανών υλικών που έχουν «ντανιάσει» τα οχήματα της κοινοπραξίας. Πρόκειται, στην κυριολεξία, για κανονικό «βουνό» από χιλιάδες κυβικά άμμου και χαλικιών.
Σύμφωνα με όσα οι κάτοικοι της περιοχής έκαναν γνωστά στο «Εθνος της Κυριακής», η συγκεκριμένη «αποθήκευση» υλικών έγινε αιτία να σταματήσουν πρόσκαιρα οι εργασίες κατά τη διάρκεια του περασμένου καλοκαιριού μετά τη συντονισμένη δράση των κατοίκων του Δήμου Χάλκειας. Οι ντόπιοι, βλέποντας τους ατέλειωτους σωρούς υλικών να αυξάνονται όλο και περισσότερο αποφάσισαν να αντιταχθούν στο σκάνδαλο και να αντιδράσουν για την περιβαλλοντική καταστροφή που συντελείται στον τόπο τους.
Η αντίδραση αυτή είχε ως πρόσκαιρο αποτέλεσμα να διακοπούν οι αμμοληψίες. Σε αυτό όμως το δεδομένο αντέδρασαν έντονα οι εργαζόμενοι της εταιρείας και έκλεισαν συμβολικά τον δρόμο διαδηλώνοντας για το δικαίωμά τους να... εργαστούν. Οι κάτοικοι της περιοχής βεβαιώνουν ότι η συγκεκριμένη κινητοποίηση έγινε ύστερα από παρότρυνση της εργοδοσίας τους που, στο κατώφλι της προεκλογικής περιόδου, έκρινε ότι αυτός ήταν ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος άσκησης πίεσης.
Σε πλήρη συμφωνία με το γενικευμένο καθεστώς ανομίας που έχουμε μάθει να αναμένουμε στη χώρα μας και όχι χωρίς τις εύλογες απορίες που προκύπτουν σε τέτοιες περιπτώσεις, οι εργασίες άρχισαν χωρίς άλλες διαμαρτυρίες ούτε από πλευράς Δήμου Χάλκειας ούτε από τις θεσμικά αρμόδιες Αρχές που παρατηρούν ατάραχες την κατάφωρη παραβίαση του εθνικού και κοινοτικού δικαίου.
Ολα αυτά συμβαίνουν μάλιστα τη στιγμή κατά την οποία ο οιοσδήποτε ιδιώτης επιχειρήσει να πάρει έστω και ένα φορτηγό υλικού, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα καταλήξει στο αυτόφωρο. Από την άλλη μεριά, η τεράστιας έκτασης οικολογική καταστροφή στον Εύηνο, γνωστή παραδοσιακή «στέγη» των ήπιων οικοτουριστικών δραστηριοτήτων, συντελείται απρόσκοπτα, χωρίς να... ιδρώνει το αυτί κανενός.
Για καλό και για κακό...«Τσιλιαδόρος» ελέγχει όποιον πλησιάζει προς το εργοτάξιο!
O υδροβιότοπος του Mεσολογγίου - Aιτωλικού, μαζί με το Δέλτα του Aχελώου και του Eύηνου ή Φίδαρη, είναι ένας από τους μεγαλύτερους της Mεσογείου και μία από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές RAMSAR της χώρας μας. Bρίσκεται στο δυτικότερο άκρο της Ρούμελης, στον Νομό Aιτωλοακαρνανίας. Με έκταση 250.000 στρεμμάτων, δημιουργήθηκε με την πάροδο του χρόνου από τις φερτές ύλες των δύο ποταμών. Οι προσχώσεις τους δημιούργησαν ένα εκτεταμένο σύστημα αβαθών υδάτων, με λιμνοθάλασσες, λασποτόπια, αλμυρόβαλτους, καλαμιώνες, ψαθοτόπια και λουρονησίδες ή αμμοθίνες.
Στη λιμνοθάλασσα του Mεσολογγίου, στο Δέλτα του Aχελώου, στο Δέλτα του Eύηνου και στα γύρω βουνά (Kουτσιλάρης, Tαξιάρχης, Σκούπος, Kάρδος, Aράκυνθος και Bαράσοβα) έχουν παρατηρηθεί, σε διάφορες εποχές του χρόνου, 276 είδη πουλιών.
Το πλήγμα που επιφέρουν οι παράνομες αμμοληψίες του Εύηνου στα παραπάνω οικοσυστήματα είναι κάτι περισσότερο από υπολογίσιμο, με ορατό πλέον κίνδυνο να αποβεί μοιραίο. Τα δύο ποτάμια «χαρτογραφούν», εν πολλοίς, τον οικολογικό χάρτη της Νοτιοδυτικής Στερεάς Ελλάδας. Με το έργο της εκτροπής του Αχελώου να συνεχίζει να διχάζει τις τοπικές κοινωνίες σε Ρούμελη και Θεσσαλία, η παραπέρα υποβάθμιση του Εύηνου ρίχνει επιπλέον «λάδι» στη «φωτιά».

Το ρεπορτάζ του «Εθνους της Κυριακής» στα χωριά Αγιος Γεώργιος, Τρίκορφο, Περιθώρι και Ευηνοχώρι επιβεβαιώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το αβέβαιο, ζοφερό, μέλλον που επιφυλάσσουν στο άλλοτε γραφικό ποτάμι οι «ανάγκες» της Ιονίας Οδού. Προκλητική είναι στο μεταξύ η απουσία και η σιωπή όλων αδιακρίτως των επίσημων Αρχών, φορέων και θεσμών, από την τοπική και νομαρχιακή αυτοδιοίκηση έως την αστυνομία και το οικολογικό κίνημα.
Θυμηδία προκαλεί η ιλαροτραγική παρουσία εντεταλμένου «τσιλιαδόρου» στη θέση Παπά Αλώνια, στο χωριό Αγιος Γεώργιος. Κατά τη διάρκεια του εργάσιμου ωραρίου που, ανάλογα με τις ανάγκες, μπορεί να ποικίλλει από οκτώ έως δεκαέξι ώρες την ημέρα, παραμένει στο αγροτικό του αυτοκίνητο, αφοσιωμένος στο ύψιστο καθήκον της παρατήρησης του δρόμου ο οποίος, μετά διαδρομή ενός χιλιομέτρου, οδηγεί στο εργοτάξιο.
Οσο κι αν εδώ κι ένα χρόνο, ουδείς έχει ασχοληθεί σοβαρά με το τι συμβαίνει στο... εργοτάξιο της κοίτης του Εύηνου, οι υπεύθυνοι της παράνομης αμμοληψίας λαμβάνουν τα μέτρα τους, έχοντας επιφορτίσει το συγκεκριμένο άτομο με την υποχρέωση να τους ειδοποιήσει έγκαιρα στην περίπτωση (απίθανη, φυσικά) εμφάνισης κάποιου ανεπιθύμητου «ελεγκτή».
Ο φόβος για την επέμβαση του περιπολικού που δεν εμφανίζεται, παρά την παρέλευση τόσων μηνών, συνεχίζει να... «φυλάει τα έρμα» αφού, σύμφωνα με την ερμηνεία της ισχύουσας νομοθεσίας που καταθέτουν οι κάτοικοι του Αγίου Γεωργίου, πρέπει οι αστυνομικοί να πιάσουν την μπουλντόζα να φορτώνει προκειμένου να στηριχθεί η σχετική κατηγορία.
Κάπου εδώ τίθεται βέβαια το θέμα του σαφούς νομοθετικού κενού, αφού ακόμα και τα μικρά παιδιά είναι σε θέση να καταλάβουν το είδος των εργασιών που συντελείται στο πλαίσιο του τεράστιου εργοταξίου. Τι στην ευχή να κάνει άραγε στην κοίτη του Εύηνου ένα αχανές εργοτάξιο με δεκάδες δομικά μηχανήματα; Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, μάλλον δεν πρόκειται για παρατήρηση πουλιών...

ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ
Αναδημοσίευση από εδώ:
http://origin.ethnos.gr/article.asp?catid=11900&subid=2&pubid=10868968

Η Καταστροφή της Βερλίγκας!

"Αν αγαπάς έναν τόπο άστον όπως είναι, μόνο να τον καταστρέψεις μπορείς"
Θ. Ρούσβελτ.

Η δρακόλιμνη Βερλίγκα είναι μία από τις τρείς κύριες ορεινές δρακόλιμνες που υπάρχουν στην Ελλάδα, και αποτελεί ουσιαστικά τις πηγές του Αχελώου Ποταμού .

Βρίσκεται στο όρος Λάκμος ή Περιστέρι σε υψόμ. 2020μ. και ανήκει διοικητικά στη διευρυμένη κοινότητα Ασπροποτάμου της πρώην κοινότητας Χαλικίου του νομου Τρικάλλων.

Η εν λόγω περιοχή εντάσσεται στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000 ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας με τον κωδικό GR2130007, υπό την οδηγία 79/409/ΕΚ "για τη διατήρηση των αγρίων πτηνών" (όπως εναρμονίστηκε με την ΚΥΑ 414985/29-11-85), ενώ ταυτόχρονα είναι και Τόπος Κοινοτικής Σημασίας, υπό τις επιταγές της οδηγίας 92/43/ΕΚ "για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, της άγριας πανίδας και αυτοφυούς χλωρίδας" (όπως εναρμονίστηκε με την ΚΥΑ 33318/3028). Επίσης η περιοχή είναι εντός της ζώνης προστασίας οικοτόπων και ειδών του ΝΕΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ-ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ και η περιοχή είναι σημαντική για τα πουλιά (GR0690) όπου ενδημούν και αναπαράγονται είδη των αλπικών λειμώνων, γκρεμών και λιθώνων αναμεσά τους και πολλά σπάνια είδη πουλιών όπως ο Πετροκότσυφας (Monticola saxatilis) και το Όρνιο (Gyps fulvus).
Παρ’ολο τα παραπάνω τίποτε φαίνεται πως δεν εμπόδισε κάποιους (άγνωστο ποιους αφού μέχρι τις τώρα έρευνες κάποιων περιβαντολογικών οργανώσεων κανένας δεν έχει αναλάβει την πατρότητα του έργου) τον Σεπτέμβριο του 2007 να προχωρήσουν στην διάνοιξη ενός δρόμου ο οποίος ξεκινάει από το σημείο που σταματούσε ο παλιός κτηνοτροφικός δρόμος (υψ.1850μ) και αφού περάσει δίπλα ακριβώς από τους μαίανδρους που σχηματίζει η λίμνη Βερλίγκα να ανηφορίσει σε υψ. 2150μ για να συναντηθεί με τον παλιό κτηνοτροφικό δρόμο που οδηγεί στο Συράκο Ιωαννίνων.

Ότι χρειάστηκε η φύση για να δημιουργήσει μέσα σε εκατομμύρια χρόνια, καθώς η περιοχή είναι εξαιρετικής ομορφιάς (από τις ομορφότερες περιοχές της Ελλάδος) και αποτελεί απομεινάρι της εποχής των παγετώνων, την ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ οι ΜΠΟΥΛΝΤΟΖΕΣ κάποιων νομίζοντας ότι έτσι θα φέρουν την ανάπτυξη στην περιοχή!!!

Είναι ένα από τα χαρακτηριστικότατα παραδείγματα των επεμβάσεων χωρίς ΚΑΜΙΑ ΛΟΓΙΚΗ και χωρίς κανένα νόημα, που το μόνο που καταφέρνουν είναι να ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ και είναι τελείως παράλογο την ώρα που από τη μία πρασπαθεί η Ν.Α. ΤΡΙΚΑΛΛΩΝ να διαφημίσει την περιοχή κάποιοι άλλοι να καταστρέφουν αυτό που ¨πουλάει¨!!!
Οι δικαιολογίες κάποιων ότι πιθανών να πρόκειται για δρόμο που αφόρα τους κτηνοτρόφους δεν ευσταθεί αφού οι ελάχιστοι κτηνοτρόφοι που απομείναν είχαν ήδη πρόσβαση με τον παλιό δρόμο, εκτός αν κάποιοι έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους την ασφαλτόστρωση του δρόμου καταπατώντας κάθε νομικό καθεστώς και ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ολοκληρωτικά την περιοχή.
Η Ελλάδα έχει ένα από τα μεγαλύτερο ορεινά δίκτυα στην Ευρώπη, έχει δρόμους που φθάνουν σχεδόν μέχρι τις κορυφές των βουνών και τώρα η καινούργια μόδα ακούει στο πρόγραμμα ¨Πίνδος¨ ασφαλτοστρώνοντας κάθε κορυφή των βουνών .
Την ίδια ώρα η Ελλάδα έχει ένα από τα χειρότερα εθνικά και επαρχιακά οδικά δίκτυα. Δεν είναι λίγο οξύμωρο από τη μία να κατασκευάζουμε δρόμους σε κάθε βουνό και από την άλλη να σκοτωνόμαστε κατά χιλιάδες στο αθλιότερο οδικό δίκτυο της Ευρώπης;
Το μοντέλο ανάπτυξης που εφαρμόζετε στη χώρα μας, είναι παρωχημένο και μη αποτελεσματικό και το εφάρμοσαν οι Ευρωπαίοι τις προηγούμενες δεκαετίες με ολέθρια αποτελέσματα τόσο στο περιβάλλον, όσο και στις τοπικές κοινωνίες μην καταφέρνοντας τελικά να κρατήσουν τον κόσμο στους τόπους τους.
Η ανάπτυξη ενός τόπου δεν γίνετε απαραίτητα με μπουλντόζες αλλά με μεθόδους που σέβονται το περιβάλλον και να συμβαδίζει με τις επιδιώξεις της αξιοβίωτης ανάπτυξης.

Αναδημοσίευση από εδώ: Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΔΡΑΚΟΛΙΜΝΗΣ ΒΕΡΛΙΓΚΑΣ

Στην πανδαισία του Εθνικού Δρυμού της Οίτης!

Φαράγγια και οροπέδια, πηγές και μικρές λίμνες, ψηλές κορυφές και μοναδικά οικοσυστήματα σας προσκαλούν να τα επισκεφθείτε κάθε εποχή.

Το «πέταλο του Μαλιακού» μπορεί να παραπέμπει σε ελληνικού τύπου φιόρδ, αλλά χαρακτηρίσθηκε έτσι αφού συνδέθηκε με πληθώρα τροχαίων ατυχημάτων. Ομως η πρόοδος και η ανάπτυξη έφεραν νέα τμήματα στο εθνικό δίκτυο και η αλυσίδα των τούνελ σας φέρνει με ασφάλεια γύρω από το κομβικό σημείο της Λαμίας. Εκεί, ο ορεινός όγκος της Οίτης «σφραγίζει» το τοπίο και μια υπέροχη φύση σας περιμένει για να τη χαρείτε. Με βάση εξόρμησης την Παύλιανη, ο Εθνικός Δρυμός της Οίτης βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής και ο αρχαιολογικός χώρος της Πυράς του Ηρακλέους θα σας ταξιδέψει σε χρόνους μυθικούς. Από την άλλη, οι Καταβόθρες, ακροβατούν στη γεωλογική πραγματικότητα και στον κόσμο των παραμυθιών με τα ξωτικά, ενώ εάν είσαστε κατάλληλα προετοιμασμένοι για μια χειμερινή περιπέτεια, το διάσημο για τους φυσιολάτρες οροπέδιο της Οίτης, οι Λιβαδιές, δεν θα αργήσει να σας συστηθεί...
Η Οίτη.
Οι μικρές λίμνες με τις καλαμιές και τα βούρλα είναι φυσικά παγωμένες και θα σας θυμίσουν μεγάλα γεωγραφικά πλάτη, εκεί στις γειτονιές της Γροιλανδίας... Ομως πίσω στα χαμηλά θα απολαύσετε τη θαλπωρή των ξενώνων της Ανω και Κάτω Παύλιανης, και στα ταβερνάκια με τα κούτσουρα θα λαμπαδιάζουν στις φωτογωνιές και το ρετσίνι θα διαχέει το άρωμά του στην ατμόσφαιρα... Και εάν ανακτήσατε δυνάμεις και θέλετε πάλι στενές επαφές με δένδρα, πουλιά και νερά, τότε το φυσικό πάρκο στις πηγές του Ασωπού είναι η έκπληξη που σας περιμένει!

Ο Εθνικός Δρυμός Οίτης.

Η Οίτη είναι ένα ομαλό εκτεταμένο βουνό που υψώνεται επάνω από τον κάμπο της Λαμίας και την κοιλάδα του Σπερχειού ποταμού.
Το μεγαλύτερο μέρος του αποτελείται από πετρώματα φλύσχη, που δημιουργούν ένα ήπιο και πολυδαίδαλο ανάγλυφο με εκατοντάδες ράχες και ρεματιές.
Στο βόρειο και το ανατολικό μέρος της Οίτης εμφανίζεται ένας μεγάλος ασβεστολιθικός όγκος που δημιουργεί τις λίγες ορθοπλαγιές και τα απόκρημνα φαράγγια αυτής της πλευράς.
Από τα ιδιαίτερα στοιχεία είναι το καταπράσινο ή κατάλευκο από τα χιόνια, οροπέδιο Λιβαδιές, που απλώνεται ανάμεσα στις τρεις ψηλότερες κορυφές: τον Πύργο με υψόμετρο 2.152 μέτρα, την Αλύκαινα (2.058 μέτρα) και το Γρεβενό (2.116 μέτρα).
Το κέντρο του ορεινού όγκου της Οίτης είναι χαρακτηρισμένος εθνικός δρυμός, δηλαδή γεωγραφική περιοχή με εξαιρετική φυσική ομορφιά, που συγκεντρώνει σπάνια και υπό εξαφάνιση είδη φυτών και ζώων.
Σύμφωνα με την ελληνική και διεθνή νομοθεσία, κάθε εθνικός δρυμός αποτελείται από τον πυρήνα, τη ζώνη απόλυτης προστασίας δηλαδή, όπου απαγορεύεται κάθε δραστηριότητα που θα μπορούσε να διαταράξει το οικοσύστημα (κυνήγι, ψάρεμα, βοσκή και υλοτομία) και την περιφερειακή ζώνη όπου επιτρέπονται ορισμένες ανθρώπινες επεμβάσεις και δραστηριότητες.
Η αξία του οικοσυστήματος της Οίτης είναι μεγάλη, αφού περιλαμβάνει ενδημικά φυτά, όπως η βερόνικα, ο κόκκινος κρίνος, η ορχιδέα, οι αγριομενεξέδες, η ίριδα και ο νάρκισσος.
Εδώ θα εντοπίσουμε και αρκετά θηλαστικά, όπως το αγριογούρουνο, το ζαρκάδι, την αλεπού και σπανιότερα τον λύκο.
Σκίουροι και νυφίτσες ακροβατούν στα δένδρα, αλλά πετροπέρδικες, ελατοπαπαδίτσες και δρυοκολάπτες είναι οι κατ εξοχήν ιπτάμενοι εκπρόσωποι του ζωικού βασιλείου, ενώ και κάποιος χρυσαετός ανεμοπορώντας, ίσως να σας παρακολουθεί αφ υψηλού...
Πηγές, λιμνούλες, πυκνές συστάδες από κεφαλλονίτικα έλατα και μαυρόπευκα, κέδροι και κουμαριές, και υποαλπικά χορτολίβαδα, δημιουργούν ονειρικά σκηνικά για παιχνίδια στη φύση, κάθε εποχή.
Στον δρόμο για την Παύλιανη.

Ο πολύ άνετος δρόμος σας φέρνει γρήγορα στην παλαιά εθνική του Μπράλου, ο τεράστιος κάμπος της Λαμίας επεκτείνεται... κατατροπώνοντας τον Μαλιακό Κόλπο και -πέρα από κάθε λογοτεχνική υπερβολή- ως κύριος υπαίτιος θεωρείται ο ποταμός Σπερχειός και οι προσχώσεις του, αφού του λόγου το αληθές προσυπογράφει και η ιστορία με τα κάποτε Στενά των Θερμοπυλών, που τώρα είναι πολύ, μα πάρα πολύ φαρδιά...
Από την Κάτω στην Ανω Παύλιανη.

Στη δευτερεύουσα εθνική οδό Λαμίας-Λιβαδειάς και στο τεράστιο πλήθος από πινακίδες, στρίβετε δεξιά για Παύλιανη και Καλοσκοπή έχοντας αριστερά σας τον τεράστιο όγκο του Παρνασσού και πίσω σας το Καλλίδρομο. Ο δρόμος είναι επάνω σε κορυφογραμμή ομαλών λόφων και οι αλλεπάλληλες στροφές σας οδηγούν σε 9 χιλιόμετρα στο χωριό Οίτη. Η Κάτω Παύλιανη ξεπροβάλλει ολόκληρη μπροστά σας, ενώ η Ανω Παύλιανη έχει τη δική της θέση, ψηλότερα και μακρύτερα.
Συνεχίζοντας για Ανω Παύλιανη η καθαρά βουνίσια ατμόσφαιρα διανθίζεται από τη μυρωδιά του καμένου ξύλου στα τζάκια και τα έλατα πληθαίνουν. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 1.050 μέτρων, με μποστάνια, κήπους σε αναβαθμίδες και μηλιές παντού. Εκτός από τον αυθεντικό, παραδοσιακό χαρακτήρα της έχει και το προνόμιο να είναι ενταγμένη στο πιλοτικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Ηabitat Αgenda» που στοχεύει στη βιώσιμη ανάπτυξη οικισμών και στην εκτέλεση πρότυπων έργων ανάπλασης για την αναβάθμισή τους.
Η εκκλησία και το σχολείο.

Το καμπαναριό της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου με το ξυλόγλυπτο τέμπλο που χρονολογείται από το 1868, έχει μια ιδιαίτερα ζηλευτή σκάλα, που έχει γίνει από πέτρες-σκαλοπάτια το οποίο το ένα πατάει στο άλλο και καθώς αναρριχώνται σχηματίζουν στενό κύλινδρο, φτάνοντας ψηλά όπου βρίσκεται το κωδωνοστάσιο. Το λιθόκτιστο δημοτικό σχολείο ορθώνεται στιβαρό, ένα άξιο μνημείο παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και η κεντρική πλατεία μπροστά στην εκκλησία σκιάζεται από τον γιγάντιο πλάτανο.
Η Παύλιανη συνιστά από μόνη της κοινότητα, με διάχυτη την κυριαρχία στην οικιστική της ανάπτυξη δύο υλικών, της πέτρας και του ξύλου. Σπίτια όμορφα, παλιά και καινούργια, μία τάση παλιννόστησης αλλά και νέας εγκατάστασης, έστω και παραθεριστικού χαρακτήρα, που όμως δίνει οντότητα και προσωπικότητα στον σημερινό δίδυμο οικισμό της Παύλιανης.
Με χώρους για άθληση, αναψυχή και διασκέδαση για μικρούς και μεγάλους, με παραδοσιακούς ξενώνες και ταβέρνες-ψησταριές, αποτελεί έναν αδιαμφισβήτητο τουριστικό μαγνήτη κάθε εποχή.

Ανεβαίνοντας ψηλά.

Παρ ότι είμαστε στην καρδιά του χειμώνα, σας προτείνουμε να μας ακολουθήσετε στο παιχνίδι της περιπέτειας που απαιτεί επίγνωση της τεχνικής οδήγησης σε χιόνια, κατάλληλο εξοπλισμό, ικανότητα αντιμετώπισης εκτάκτων καταστάσεων και οπωσδήποτε αίσθηση του μέτρου.
Στην πρόκληση λοιπόν για καταμέτρηση των γεωγραφικών παραμέτρων της πολύμορφης Οίτης, επιλέγετε ένα αξιόπιστο όχημα 4x4 και αποχαιρετάτε την Ανω Παύλιανη, αφού ο δασικός χωματόδρομος σας υποδέχεται με νεροφαγώματα και ανάλογες δυσκολίες.
Ο συνδυασμός τρακτερωτών ελαστικών και αποτελεσματικής τετρακίνησης, σας επιτρέπει να φτάσετε κοντά στα παλιά μονοπάτια των κατοίκων της Παύλιανης, που τους έφερναν στο συγκρότημα της Οίτης για υλοτομία και συλλογή δασικών προϊόντων. Μετά από μερικές... αψιμαχίες με τις λάσπες και τα πιθανά χιόνια, δεν θα αργήσετε να βρεθείτε στο μακρόστενο οροπέδιο που σφραγίζουν με την παρουσία τους ο αρχαιολογικός χώρος της Πυράς του Ηρακλέους και η Καταβόθρα.
Τα Βαρδούσια πρωταγωνιστούν τώρα στο πλάνο σας και εάν όλα δείχνουν αισιόδοξα, τότε συνεχίζετε προς το χειμερινό άβατο της Οίτης... Φυσικά και θα έχετε διαβάσει περιγραφές συνεπαρμένων συγγραφέων για τις φωνές του δάσους και τη μουσική της φύσης.
Ομως ο ήχος που βγαίνει από το ποτάμι καθώς χάνεται στην περίφημη καταβόθρα για να γεννήσει πολύ μακρύτερα τον Γοργοπόταμο, είναι σίγουρα πέρα από κάθε περιγραφή!
Βρίσκεστε για τα καλά στον εθνικό δρυμό της Οίτης, με το ξεκάθαρο καθεστώς προστασίας της χλωρίδας και της άγριας πανίδας.
Οι Λιβαδιές.

Το διάσημο για τους φυσιολάτρες οροπέδιο της Οίτης, οι Λιβαδιές, αργεί με αυτές τις συνθήκες να φανεί, η μικρή λιμνούλα με τις πολλές καλαμιές είναι φυσικά παγωμένη και συνειρμικά σας θυμίζει μεγάλα γεωγραφικά πλάτη στις γειτονιές της Γροιλανδίας. Βρίσκεστε στη βάση της κορυφής του Γρεβενού και για τους ειδήμονες της χειμερινής ορειβασίας, η σχετική ανάβαση προσφέρει ένα αξέχαστο πανόραμα από τη Γκιόνα, μέχρι πέρα την Οθρη και το Βελούχι.
Η τριπλή πέτρινη πηγή είναι ό,τι πρέπει για να ξαποστάσετε και να εφοδιαστείτε με νερό. Ακριβώς στο ύψος της, αν ο καιρός το επιτρέπει, ακολουθήστε το νοητό μονοπάτι για την ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή της Οίτης, τον Πύργο, με υψόμετρο 2.152 μέτρα και περίπου μία ώρα σε διάρκεια.
Μετά τις Λιβαδιές, ο δρόμος με κατεύθυνση βορινή περνάει σε 1 χιλιόμετρο από το καταφύγιο του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Λαμίας. Από το καταφύγιο μέχρι το σημείο όπου θα συναντήσετε την άσφαλτο για Υπάτη είναι αρκετά δύσκολος και εδώ θα πρέπει να γίνει ένα μίνι συμβούλιο, αφού κυριαρχεί το δίλημμα της επιστροφής από την ήδη γνωστή... Οδύσσεια ή του άγνωστου Γολγοθά με τις πάμπολλες λάσπες!
Εξορμήσεις γύρω από την Παύλιανη.

Επιστρέφοντας από την Ανω Παύλιανη με πορεία για την Κάτω, στην τελευταία στροφή αριστερά, οι ξύλινες πινακίδες σηματοδοτούν το υπέροχο φυσικό πάρκο στις πηγές του Ασωπού.
Η παραποτάμια διαδρομή στα παλιά Μύλια, τα Θεοχαραίικα και τον καταρράκτη διαρκεί λίγα λεπτά. Προχωράτε στο κατηφορικό μονοπάτι, τα ξύλινα καγκελάκια και ο ήχος του νερού είναι η παρέα σας, ενώ προσοχή χρειάζεται στα πεσμένα πλατανόφυλλα που κρύβουν παγίδες και γλιστράνε.
Φτάνετε στον μύλο με τους πεσμένους τοίχους, τα τζάκια που έχουν αφήσει μόνο τη σκιά τους, τις φτερωτές και τους τροχούς, τις μυλόπετρες και τους μεταλλικούς αγωγούς που καταλήγουν στο κλασικό τους ακροφύσιο.
Το υπέροχο μονοπάτι συνεχίζει να λειτουργεί σαν το αντέρεισμα της αριστερής όχθης και εσείς πραγματικά απολαμβάνετε την παραποτάμια διαδρομή που «Ο-λα-λα, έχει απ όλα τα καλά, καταρράκτες και νερά» όπως γράφουν πολύ χαριτωμένα οι πινακίδες στην έξοδο του μονοπατιού.Επιστρέφοντας στην άσφαλτο και ακριβώς απέναντι από την είσοδο αυτής της υπέροχής διαδρομής, ετοιμάζεται ένα παραδοσιακό βιοτεχνικό πάρκο, όπου θα λειτουργεί υδρόμυλος, μαντάνι και σχιστήριο ξυλείας.
Μια άλλη διαδρομή που σας προτείνουμε ξεκινάει από τις Λιβαδιές, όπου βρίσκεται και το υπόστεγο με τα εικονίσματα και τις πηγές. Αν ακολουθήσετε τον δρόμο δυτικά προς Νεοχώρι, όπως δείχνει η πινακίδα, θα βρεθείτε στη διασταύρωση της βρύσης του Καλόγερου σε 800 μέτρα: εκεί αξίζει να σταματήσετε για να γευτείτε το παγωμένο νερό από τη δίδυμη πηγή.
Αξίζει επίσης να γνωρίζετε πως στο ιστορικό Μοναστήρι του Αγάθωνα συστεγάζεται και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Οίτης. Μέσα σ' αυτό υπάρχουν βαλσαμωμένα είδη απ όλα τα ζώα και τα φυτά, τα οποία διαβιούν στο ελατοσκέπαστο βουνό. Η πρόσβαση μπορεί να γίνει από την Υπάτη ή απλώς συνεχίζοντας την πορεία μας από το ορειβατικό καταφύγιο προς την Καστανιά κάτω, συνυπολογίζοντας τον κακό δρόμο και τις δυσκολίες λόγω λάσπης.
Τέλος, μια ενδιαφέρουσα διαδρομή με ορμητήριο την Παύλιανη σας φέρνει στο Κουμαρίτσι και στη συνέχεια στα Δύο Βουνά και τον Γοργοπόταμο, που με την ανατίναξη της σιδηροδρομικής γέφυρας έγινε σύμβολο της αντίστασης του έθνους στις ημέρες της γερμανικής κατοχής.
Για όσους ενδιαφέρονται για τις εναλλακτικές δραστηριότητες, θα πρέπει να πούμε πως στην περιοχή της Οίτης έχουν γίνει δύο Μαραθώνιοι ορεινού τρεξίματος με την επωνυμία «Ηρακλής».
Εορταστικές εκδηλώσεις με δραστηριότητες εναλλακτικού τουρισμού γίνονται κάθε Σεπτέμβριο, με αποκορύφωμα την κατάβαση του φαραγγιού του Ασωπού όπου παίρνουν μέρος εκατοντάδες λάτρεις του φυσικού μεγαλείου.
Στο ιερό του Ηρακλή.

Στα ψηλά της Οίτης, και συγκεκριμένα στην τοποθεσία Πυρά, ανακαλύφθηκαν ερείπια αρχαίου ναού αφιερωμένου στον Ηρακλή. Ενα παράξενο σύνολο από γκρίζα, λαξευτά λατρευτικά στοιχεία, σπόνδυλοι κιόνων, τμήματα του θριγκού και τριγλύφων, που ανήκουν σε πρόστυλο δωρικό ναό του 3ου αιώνα π.Χ. με πρόδρομο και σηκό εν παραστάσει, όπως αναφέρουν οι αρχαιολόγοι. Νότια του ναού υπάρχει ο βωμός που χρησιμοποιήθηκε διαρκώς από την αρχαϊκή εποχή μέχρι την περίοδο της Ρωμαιοκρατίας, οπότε και έγινε επέκταση του αρχικού περιγράμματος και οριοθέτησή του με λιθόπλινθους.
Σύμφωνα με την αστείρευτη σε ευρηματικότητα και συμβολισμούς μυθολογία μας, ο Ηρακλής φόρεσε τον δηλητηριασμένο με το αίμα του Κένταυρου Νέσσου χιτώνα που του έδωσε η γυναίκα του Δηιάνειρα, με επακόλουθο ακόμα και ο πανελλήνιος ήρωας των Δώδεκα Αθλων να υποφέρει από φριχτούς πόνους.
Ετσι λοιπόν ο Ηρακλής διάλεξε την Οίτη για να στήσει μία πυρά προκειμένου να απαλλαγεί από το δυσβάστακτο μαρτύριο και ο περαστικός Φιλοκτήτης με αντάλλαγμα τα θανατηφόρα βέλη του, άναψε τη φωτιά και τον οδήγησε στην αποθέωση. Οταν οι φλόγες περικύκλωσαν το σώμα του Ηρακλή, ο Δίας μην αντέχοντας να βλέπει τον «τριέσπερο» γιο του, αφού τρεις νύχτες κράτησε η ένωσή του με την Αλκμήνη, έστειλε κεραυνούς και σύννεφα που ανέβασαν τον Ηρακλή στον Ολυμπο, προξενώντας παράλληλα και γεωλογικό ρήγμα εκεί όπου σήμερα βρίσκονται οι πηγές του Γοργοπόταμου!

Πώς θα πάτε.

Στο 200ό χιλιόμετρο Αθηνών-Θεσσαλονίκης, και από τον καινούργιο ανισόπεδο κόμβο πριν από τη Λαμία, φεύγετε με κατεύθυνση προς Αμφισσα και Πάτρα, όπου στα 15 χλμ. η πληθώρα των πινακίδων σας οδηγεί προς Καλοσκοπή, Λιδορίκι και φυσικά για Παύλιανη σε άλλα 17 χλμ. Σε 2,4 χλμ. μια νέα ομάδα πινακίδων σας στέλνει σε δυτική πορεία και μια αλληλουχία από S σε μια ράχη σάς οδηγεί σε 6 χλμ. στο χωριό Οίτη και στην επικράτεια του Δήμου Γοργοποτάμου. Ακόμα 9 χλμ. και φτάνετε στην Κάτω Παύλιανη, όπου υπάρχει πρατήριο βενζίνης και λίγο ψηλότερα φυσικά και η Ανω Παύλιανη. Στα 7,3 χλμ. το Ιερό του Ηρακλέους και στα 20 χλμ. από την Παύλιανη φτάνετε στην πηγή και στο οροπέδιο Λιβαδιές.
Προϊόντα.

Η περιοχή της Παύλιανης είναι ένας επίγειος παράδεισος αφού ο τόπος περιτριγυρισμένος από έλατα που φτάνουν μέχρι τα σπίτια, είναι επίσης κατάφυτος από καρυδιές, καστανιές, κερασιές και μηλιές. Βέβαια, αναλόγως της εποχής, μην παραλείψετε να προμηθευθείτε πατάτες και φασόλια, ενώ ρίγανη, βότανα και τσάι θα βρείτε ρωτώντας στα μαγαζάκια.
Διαμονή.

«ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ» (Τηλ.22310 26786). Μέσα στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού της Οίτης υπάρχει το καταφύγιο του Ορειβατικού Συλλόγου Λαμίας, όπου προσφέρεται φιλοξενία κατόπιν επικοινωνίας με τον Σύλλογο.

Αναδημοσίευση από εδώ: v4.ethnos.gr - εθνος travel , ταξιδι , εσωτερικο , στερεα ελλαδα

Μεγάλο Χωριό και Καλιακούδα σε στιγμή μαγική.

Aναδημοσίευση από εδώ: http://www.diafragma.gr/album/show/evrytania

Ανάβαση στην Πυραμίδα, την κορυφή της Γκιώνας!

Μου αρέσει να ανεβαίνω στις κορυφές των βουνών και μου αρέσει να με λένε “κορυφάκια”. Όταν με ρωτάνε καμιά φορά, τους εξηγώ μιλώντας για το μάρκετινγκ και το στόχο, που λέει: “αν δεν ξέρεις πού θέλεις να πας, πώς θα ξέρεις ότι έφτασες εκεί”. Και ο στόχος, με απλά λόγια, είναι το τι θέλουμε να πετύχουμε, αυτό που μας υποχρεώνει να αναπτύξουμε τη στρατηγική μας για το πώς θα πετύχουμε τον στόχο…την κορυφή. Κάτι ανάλογο γίνεται και στη ζωή. Χειμερινό βουνό λοιπόν, με καιρό αίθριο έως άστατο, ομάδα μικρή και ευέλικτη, με ευκολία “στη στρατηγική και την τακτική”. Πρώτη φορά έρχεται μαζί μας η Μάρα, αλλά η πρωινή πολυλογία διώχνει τις αμηχανίες και βάζει τα πράγματα στη θέση τους.
Αλλαγή της ώρας, πρωινό ξύπνημα, μια ώρα μπροστά τα ρολόγια, και το θέμα είναι πώς θα ξεφύγουμε, νΆ αλλάξουμε την κουβέντα και την πρωινή σκέψη, που διαρκώς περιστρέφεται γύρω από την λεγόμενη “οικονομική κρίση” και τα προβλήματα. Μέρα καλή αλλά και …στο βάθος σύννεφα. Τα σύννεφα του μισθού, της σύνταξης, της ανεργίας. Μακάρι να φέρει χιόνι, και όχι βροχή… Το χιόνι θα το αντέξουμε, την καταιγίδα του ΔΝΤ δύσκολα.

Οι πρώτες δυσκολίες είναι για το Renault, που του είπαμε ότι είναι τζιπ και το πίστεψε. Κολλήσαμε στα πρώτα χιόνια, αλλά βγήκαμε χωρίς αλυσίδες. Ποτάμια τα νερά• τα χιόνια λειώνουν. Νερό πηγή ζωής, οι πηγές του Μόρνου. Δέκα παρά είκοσι ξεκινάει η ανάβαση κόβοντας τις στροφές του δασικού δρόμου λίγο μετά τα Μνήματα, με στόχο φυσικά την κορυφή. Το λέμε και το ξαναλέμε, γιατί η ομάδα πρέπει να το εμπεδώσει και ν' “ανεβεί” ψυχολογικά, αν και οι ενδορφίνες έχουν ήδη επηρεάσει την ψυχολογίας μας. Πολύ σύντομα φοράμε τα κραμπόν, γιατί ο κίνδυνος υπάρχει. Το χιόνι είναι πλέον παγωμένο κι ο αέρας δυνατός. Η σκέψη κατευθύνεται ίσια, στο βάραθρο μπροστά, και στην πρόσφατη απώλεια του ορειβάτη στα Βαρδούσια. “Ο άνθρωπος χρειάζεται δυσκολίες. Είναι απαραίτητες για την υγεία” όπως λέει ο Ελβετός ψυχίατρος Karl Jung.
Πάντα λέμε οι δυσκολίες στο βουνό διδάσκουν• και είναι αυτές που βοηθάνε να ξεπεραστούν φοβίες και υπερβολές. Πόσοι άνθρωποι δεν έχουν υψοφοβία, ακροφοβία ή δυσκολία να προσαρμοστούν στο ορεινό περιβάλλον, ακόμα ν' αντιμετωπίσουν μια σάρα. Πόσους όμως δεν έχουμε δει να γίνονται άλλοι άνθρωποι με την δεύτερη, τρίτη ανάβαση. Και πόσους δεν έχουμε δει να τρέμουν στη μέση του βράχου ή στο παγωμένο λούκι. Έτσι και στη ζωή. Αλλά ξανά μπροστά…
Μπροστά μας πάνε τρεις φίλοι, με τα κραμπόν κι αυτοί: ο Παύλος, η Μαρία και ο Νίκος, παλιά μέλη του ΦΟΠ, αλλά τώρα ιππότες του βουνού, όπως κι εμείς. Γίναμε εξάδα χωρίς να το καταλάβουμε.
Και χωρίς να το καταλάβουμε βρεθήκαμε στη Βαθειά Λάκα. Μεγαλείο η παγωμένη εικόνα της Πυραμίδας με τους βράχινους όγκους της, τα αναρριχητικά πεδία, δεξιά, και την Κόψη. “Όσο σοφιστικέ κι αν είναι, δεν μπορείς να απαρνηθείς ένα μεγάλο γρανιτένιο βουνό: μιλάει σιωπηλά στον πυρήνα της ύπαρξής σου” γράφει ο αμερικανός φωτογράφος της άγριας φύσης Άνσελ Άνταμς . Φωτογράφος του βουνού και της φύσης και ο Νίκος Καν., που είναι μαζί μας, με χορηγό το πάθος του για την φωτογραφία, όπως γράφει στην πολύ ωραία του ιστοσελίδα http://www.diafragma.gr/ Συνεχίζουμε στο Λούκι για το Διάσελο. Σε ορισμένα σημεία το χιόνι δεν είναι τόσο παγωμένο και σε “παίρνει μέσα”, κι άντε να βγεις. Προφανώς θέλει προσοχή, γιατί μπορεί το πόδι να παγιδευτεί. “Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς, χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς”, μας λέει ο Βάρναλης. Κι εμείς το πιστέψαμε.
Βγαίνοντας στο Διάσελο ανάμεσα στην Πυραμίδα και στην Πλατυβούνα, αλλάζει ο ορίζοντας και η θέα. Εμείς για φωτογράφιση ανεβαίνουμε, όπως λέει συνήθως η Αγγελική. Η εικόνα και το τοπίο σε σπρώχνει για φωτογραφίες, παρά τις δυσκολίες και το πολύ κρύο, να βγάλεις δηλαδή γάντια και μηχανή. Κάτω η Χαράδρα της Ρεκάς και ένα εκτεταμένο οδικό δίκτυο, που έχει αλλοιώσει την αισθητική του βουνού και επιτρέπει την εύκολη και ανεξέλεγκτη πρόσβαση σε λαθροθήρες και παράνομους υλοτόμους, χαμηλότερα.. Ανοίγονται συνέχεια νέοι δρόμοι που συνδέουν μεταξύ τους τα δεκάδες εργοτάξια και τα μεταλλεία του βωξίτη. Οι επιπτώσεις αυτής της δραστηριότητας είναι ορατές, όχι μόνο αισθητικές, αλλά κυρίως επιπτώσεις στην σπάνια πανίδα και χλωρίδα του βουνού.
Κατ' αρχήν όλη η περιοχή Ρεκά - Βαθιά Λάκκα - Λαζόρεμα είναι ο τυπικός βιότοπος του Αγριόγιδου, αυτού του πανέμορφου και σπάνιου θηλαστικού, που στην Γκιώνα έχει βρει το κυριότερο καταφύγιό του στη Νότια Ελλάδα. Κανείς δεν ξέρει πόσα ακριβώς υπάρχουν ακόμα, αλλά είναι σίγουρο ότι διαρκώς λιγοστεύουν, κυρίως από το παράνομο κυνήγι. Ήμασταν τυχεροί αυτή τη φορά και απολαύσαμε την παρουσία τους, ψηλά, λίγο πιο κάτω από την κορυφή. Τα ίχνη τους ήταν παντού στο χιόνι. Ο Παύλος, που έκανε ανάβαση από την Κόψη, τα είδε από κοντά. Αλλά και ο λαγός, που πετάχτηκε μπροστά από τον Παύλο, μας άφησε για κάποια δευτερόλεπτα άναυδους παρακολουθώντας το φοβισμένο κατέβασμά του.
Τελικά κάναμε κάθετη ανάβαση από ανατολικά, σκαλί σκαλί στο μισοπαγωμένο χιόνι. Δεν κάναμε την νότια τραβέρσα. “Μην αποφεύγεις πάντα τις κακοτοπιές. Πολλές φορές είναι απαραίτητες για να αναδείξουν έναν ηγέτη” όπως έλεγε και ο Ντόναλντ Ράμσφελντ, το γεράκι του Πενταγώνου και “υπουργός του πολέμου”. Γι' αυτό κι εμείς το πανηγυρίσαμε στην κορυφή, ως ηγέτες…
Στο βάθος ο Κορινθιακός και τα βουνά της Πελοποννήσου, ο Παρνασσός, η Οίτη, Τα Βαρδούσια και απέναντι τα χωριά της ορεινής Φωκίδας, ο Πανουργιάς, η Πυρά, το Μαυρολιθάρι, η Καστριώτισσα. Αφήσαμε τον Παύλο με τη Μαρία να συνεχίζουν με τραγούδια να πανηγυρίζουν για την ανάβαση στην πέμπτη ψηλότερη κορυφή της Ελλάδας (2.510μ).
Γρήγορη κατάβαση με άνεση στο μισοπαγωμένο χιόνι, κυνηγημένοι κι από τον αέρα Όλα τα είχε η μέρα. Ψίχες χιονιού άρχισαν να πέφτουν, όταν απέναντι στα Βαρδούσια φαίνονταν καθαρά η χιονόπτωση.

Λαμία, Απρίλης 2010.

Στέφανος Σταμέλλος

http://www.e-ecology.gr/

http://e-onthemountain.blogspot.com/

Πάσχα των αμνών και της μιζέριας!

Γράφει ο Γεώργιος Χ. Χουρμουζιάδης.

Ολοι μιλάνε για ανάπτυξη και έχουν στο μυαλό τους μόνο τη διαδικασία της κατανάλωσης, τους ανταγωνισμούς και τις αγορές, τους κερδοσκόπους και τα ομόλογα, τη φορολογική νομοθεσία και το ασφαλιστικό.

Δεν είδα και δεν άκουσα κανένα... Ή, τουλάχιστον, δεν μπόρεσα να δω και ν' ακούσω να λέει πως η Ελλάδα έχει και ένα άλλο, μοναδικό, κεφάλαιο που δεν είναι της αγοράς και των ανταγωνισμών ούτε φοβάται τους κερδοσκόπους. Λειτουργεί, ωστόσο, και παράγει κι αυτό με τον δικό του τον τρόπο, στο πλαίσιο τη Ανάπτυξης και τα προϊόντα του βρίσκονται όσο γίνεται πιο κοντά στον λαό, τον βοηθούν να αποκτήσει αυτοσυνείδηση. Να αναγνωρίσει τη θέση του μέσα στην ιστορία και να διεκδικήσει το μερίδιό του από αυτήν, που στο κάτω κάτω είναι προϊόν της πάλης του.

Και το κεφάλαιο αυτό είναι οι Αρχαιότητες. Με το πλατύ τους περιεχόμενο: ως χώρος, ως αντικείμενο, ως πληροφορία.

Ως περιβάλλον και κλίμα που δεν το επηρεάζουν τα χαμηλά βαρομετρικά ούτε η κόκκινη σκόνη της Αφρικής. Ως ένας κόσμος συμβολικός που σου αποκαλύπτει άλλες πραγματι­κότητες, μακριά από αυτές που εκβράζει η εφιαλτική ελαφρότητα της τηλεόρασης στις έρημες ακτές της λαϊκής ψυχαγωγίας. Εννοώ, βέβαια, ένα «κεφάλαιο» που γοητεύει και έλκει τον ξένο να επισκεφτεί τη χώρα μας.
Οι γραφικότητες του mousaka και του souvlaki έχουν ξεπεραστεί πια. Παγιδεύτηκαν κι αυτά, εξάλλου, ανάμεσα στις αδηφάγες σιαγόνες της «δυσερμήνευτης κρίσης» και είναι άκρως επικίνδυνα. Κι όμως, η «νέα ελληνική πολιτεία» της πράσινης ανάπτυξης γύρισε επιδεικτικά την πλάτη της σ' αυτό κεφάλαιο. Δεν έδειξε καμιά φροντίδα για τα μουσεία, τους αρχαιολογικούς χώρους, τις ανασκαφές που με τον σωστό τρόπο της λειτουργίας τους θα μπορούσανε να είναι ένας δυναμικός παράγοντας ανάπτυξης.
Ενα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που συνέβη με τις αρχαιολογικές ανασκαφές της Μακεδονίας και Θράκης. Το τέως υπουργείο αυτών των περιοχών έδινε κάθε χρόνο ένα συμβολικό ποσό για να συνεχιστούν οι ανασκαφές αυτές. Την τελευταία χρονιά το ποσό αυτό έφτασε τις 120.000 ευρώ!!! Κι όμως οι καινούργιοι αρμόδιοι απάντησαν πως αυτό το «υπέρογκο» ποσό δεν θα διατεθεί! Γιατί;

Αναδημοσίευση από εδώ:Πάσχα των αμνών και της μιζέριας!

Να σώσουμε τα τελευταία παρθένα βουνά της Ρούμελης!

... υπάρχουν "κάποιοι" που αντί να θέλουν εδώ να δημιουργηθεί ένα Φυσικό Πάρκο κατά τα πρότυπα του Abruzzo, επιδιώκουν να εγκαταστήσουν μια σειρά από γιγαντιαία Αιολικά Πάρκα!

Ας δράσουμε όλοι άμεσα ώστε να σωθούν αυτά τα Πανέμορφα και Παρθένα Βουνά από τις επιβουλές των αχόρταγων Μεγαλοεργολάβων!

Διαδώστε-συνδράμετε και υποστηρίξτε την προσπάθεια για την ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΟΞΥΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΙΤΙΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ"!

Λίμνη Δόξα.

Η μικρή και πανέμορφη Λίμνη Δόξα βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων, στην περιοχή του Φενεού στο Νομό Κορινθίας. Η περιοχή εκτείνεται σε ένα μεγάλο οροπέδιο με σχήμα σχεδόν τριγωνικό, περιτριγυρισμένο από βουνά με πυκνά δάση, κι έχει ως φυσικά του όρια τρία βουνά: την Κυλλήνη βόρεια, τον Ολίγυρτο ανατολικά-νότια και την οροσειρά του Χελμού δυτικά.

Πρόκειται για μια τεχνητή λίμνη, η οποία δημιουργήθηκε το 1998 με την κατασκευή φράγματος. Στα νερά της θα δείτε να καθρεφτίζονται οι ψηλές κορυφές των Αροανίων και της Κυλλήνης ενώ πάνω σε μια στενή λωρίδα γης, ξεπροβάλλει και το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου ή Παλαιομονάστηρο. Όπως θα σας διηγηθούν οι ντόπιοι, η ιστορία της λίμνης είναι πολύ παλιά και σύμφωνα με μαρτυρίες από τον 4ο π.Χ αιώνα αναφέρεται ότι η λίμνη άλλοτε κατέκλυζε τον κάμπο και έκανε καταστροφές κι άλλοτε άδειαζε. Οι ποταμοί Δόξας και Όλβιος μετέφεραν εκεί τα νερά τους, μετατρέποντας την κάθε χειμώνα σε λίμνη. Όπως θα δείτε, τα σημάδια που άφησε το νερό στα βράχια των βουνών είναι εμφανή μέχρι και σήμερα καθώς η λωρίδα στην οποία έφτανε η στάθμη της λίμνης παραμένει γυμνή από βλάστηση.