Το διάσελο της Γραμμένης Οξυάς.

Το νοτιότερο δάσος Οξυάς στην Ευρώπη!

Tσακαλάκι.

Όταν η οικονομική "κρίση" παράγει ... πλούτη!

«Χρυσές δουλειές» έκαναν το 2009 - μεσούσης της οικονομικής κρίσης- οι πλούσιοι και ισχυροί, με τις περιουσίες τους να αυξάνονται κατά 50%.

Του Παναγιώτη Παπαϊωάννου.
Οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι το 2009, παρά την οικονομική κρίση, όπως προκύπτει από την ετήσια λίστα του περιοδικού Forbes με τους δισεκατομμυριούχους του πλανήτη. Είναι χαρακτηριστικό ότι η συνολική αξία των περιουσιών τους αυξήθηκε πέρυσι κατά 50% και ανήλθε στο αστρονομικό ποσό των 3,6 τρισ. δολ., έναντι 2,4 τρισ. δολ. το 2008.
Την κορυφή της λίστας καταλαμβάνει φέτος για πρώτη φορά ο Μεξικανός μεγιστάνας των τηλεπικοινωνιών, Κάρλος Σλιμ, με προσωπική περιουσία 53,5 δισ. δολαρίων. Είναι η πρώτη φορά από το 1994 που στην πρώτη θέση της λίστας δεν βρίσκεται ένας κάτοικος των ΗΠΑ, καθώς και η δεύτερη φορά από το 1995 που ο Μπιλ Γκέιτς δεν απολαμβάνει την κορυφή.

Ο ιδρυτής της Microsoft «περιορίστηκε» φέτος στη δεύτερη θέση, καθώς ο Σλιμ τον ξεπέρασε με μισό δισ. δολάρια και η προσωπική του περιουσία ανήλθε σε 53 δισ. δολάρια.

Στην τρίτη θέση της λίστας ο επίσης Αμερικανός μεγαλοεπενδυτής, Ουόρεν Μπάφετ, με περιουσία 47 δισ. δολαρίων. Η «χρυσή τριάδα» του Forbes κατάφερε στη διάρκεια του 2009 να ανακτήσει περιουσιακά στοιχεία ύψους 41,5 δισ. δολαρίων, έναντι των ζημιών ύψους 68 δισ. δολαρίων που είχαν σημειώσει το 2008, στο αποκορύφωμα της οικονομικής κρίσης.
Το 2010 βρίσκει τους δισεκατομμυριούχους του κόσμου να έχουν ανακτήσει τις δυνάμεις τους (και τις περιουσίες τους), αφού ο συνολικός αριθμός τους ανέρχεται σε 1.011 ανθρώπους, έναντι 793 πέρυσι και 1.125 τον προηγούμενο χρόνο. Η μέση περιουσία τους ανέρχεται στα 3,5 δισ. δολάρια, αυξημένη κατά 500 εκατ. δολάρια σε σχέση με πέρυσι.
Οι ΗΠΑ διατηρούν την «πρωτοκαθεδρία» ως η χώρα με τους περισσότερους δισεκατομμυριούχους, ενώ ακολουθούν η Κίνα και η Ρωσία που σημειώνουν τη μεγαλύτερη αύξηση νέων Κροίσων ανά τον κόσμο. Οι Ινδοί Μουκές Αμπάνι (πετροχημικά, πετρέλαια) και Λάκσμι Μίταλ, είναι ωστόσο αυτοί που κατάφεραν να «κλέψουν την παράσταση» καταλαμβάνοντας την 4η και 5η θέση με περιουσίες 29 δισ. και 28,7 δισ. δολάρια αντίστοιχα.
Η λίστα περιλαμβάνει μεγιστάνες από 55 χώρες, ενώ οι γυναίκες έχουν περιορισμένη παρουσία για μία ακόμη χρονιά, αφού ανήλθαν στις 89. Από ελληνικής πλευράς στη λίστα μετέχουν ο Σπύρος Λάτσης στην 144η θέση με περιουσία 5,3 δισ. δολαρίων και ο Φίλιππος Νιάρχος με 2 δισ. δολάρια στην 488η θέση.

Η λεηλασία συνεχίζεται με αμείωτη ένταση στο βελανιδοδάσος Ξηρομέρου.

Παράνομη υλοτόμηση 50 βελανιδιών στο χωριό Πρόδρομος!

Με αφορμή την επιστολή που μας απέστειλαν οι "Ενεργοί Πολίτες Αιτωλοακαρνανίας" καταδικάζουμε την εγκληματική ενέργεια της κοπής πενήντα περίπου υπεραιωνόβιων βελανιδιών κατά τον περασμένο Φεβρουάριο, από τους «γνωστούς – άγνωστους» λαθροϋλοτόμους, στο βελανιδοδάσος του Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας, στην κτηματική περιφέρεια του Τ.Δ. Πρόδρομος του Δήμου Αστακού.

Είναι απαράδεκτο να συμβαίνουν οι πρακτικές αυτές το 2010 όταν οι άνθρωποι ισοπεδώνουν και τα τελευταία υπολείμματα δασών της χώρας μας, ολοκληρώνοντας το έργο των καταστροφικών πυρκαγιών. Δεν δεχόμαστε καμία δικαιολογία από κανέναν αρμόδιο όταν συντελείται έναν έγκλημα αυτής της έκτασης. Είμαστε όλοι υπαίτιοι και οφείλουμε να αφυπνιστούμε άμεσα, ώστε να μπει ένα φρένο στους εγκληματίες του βελανιδοδάσους.

Ζητάμε για μια ακόμη φορά την ενεργοποίηση όλων των αρμόδιων φορέων και μηχανισμών προστασίας του βελανιδοδάσους Ξηρομέρου, ώστε να σταματήσει το συντομότερο δυνατόν η παράνομη υλοτόμηση και εκχέρσωση του δημόσιου βελανιδοδάσους Ξηρομέρου. Επαναλαμβάνοντας τις πάγιες θέσεις του συλλόγου μας όπως αυτές τις υποβάλλαμε στο πρόσφατο παρελθόν στα αρμόδια δασαρχεία και τη Δ/νση Δασών της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας (με αφορμή την περσινή κοπή 25 βελανιδιών στον ίδιο χώρο) ζητάμε:
*Να ενταθούν οι έλεγχοι και οι περιπολίες από τα αρμόδια δασαρχεία στους τομείς ευθύνης τους εντός του βελανιδοδάσους Ξηρομέρου και ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες όταν και πραγματοποιείται το μεγαλύτερο έργο της λαθροϋλοτομίας.
*Nα μας κοινοποιηθούν από τα Δασαρχεία Αμφιλοχίας, Αγρινίου και Μεσολογγίου οι περιοχές ευθύνης τους στο βελανιδοδάσος Ξηρομέρου, ώστε οι πιθανές μελλοντικές καταγγελίες μας να απευθύνονται στο αρμόδιο Δασαρχείο.
*Nα προωθήσει η Δ/νση Δασών Αιτωλοακαρνανίας προς την αρμόδια Υπηρεσία το πάγιο αίτημά μας για υπαγωγή του βελανιδοδάσους σε ένα και μόνο δασαρχείο που να διαθέτει τον απαιτούμενο προσωπικό με τον ανάλογο εξοπλισμό.
*Να μας ενημερώνετε για οποιεσδήποτε ενέργειες, δράσεις, καταγγελίες, ή ότι άλλο κρίνετε εσείς ως σημαντικό, το οποίο αφορά το βελανιδοδάσος Ξηρομέρου, ώστε να συνδράμουμε με τα μέσα που διαθέτουμε το έργο σας.
Κύριοι υπεύθυνοι της προστασίας του βελανιδοδάσους, εάν δεν έχετε τα μέσα, το προσωπικό, αλλά και τη διάθεση να προστατέψετε το δάσος μας, τουλάχιστον υποστηρίξτε τις θέσεις μας για την δημιουργία ενός νέου ενιαίου φορέα προστασίας και διαχείρισής του. Μην αφήνετε να συνεχίζεται το έγκλημα αυτό.

Το βελανιδοδάσος Ξηρομέρου είναι η κληρονομιά που άφησαν οι πρόγονοί μας για τις μελλοντικές γενιές, ας μην το στερήσουμε από τα παιδιά μας.

Το δάσος ΔΕΝ μας ανήκει.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ.
Το Δ.Σ. του Συλλόγου Φίλων της Βελανιδιάς και Περιβάλλοντος«Η Αμαδρυάδα»

Ποιος ποιον να δείρει μετά;

Του Θανάση Καρτερού.

Επισκέφθηκε λοιπόν στο σπίτι του τον Μανόλη Γλέζο, συνοδευόμενος από τον ταξίαρχό του, ο νεαρός αστυνομικός που του έκανε την τιμή να του ραντίσει το πρόσωπο με χημικά και να τον στείλει στο νοσοκομείο. Και του ζήτησε πολλές συγγνώμες εξηγώντας του ότι το «ατυχές συμβάν» -έτσι το χαρακτήρισε ο αρμόδιος υπουργός- οφείλεται στο γεγονός ότι αισθάνθηκε απειλούμενος και αντέδρασε ενστικτωδώς, αλλά και στο γεγονός ότι δεν γνώριζε ποιον είχε απέναντί του, καθότι στις αστυνομικές σχολές δεν διδάσκονται Ιστορία.
Θα μπορούσε φυσικά να σκεφτεί κανείς ότι πήγε καλά δασκαλεμένος στην αποστολή συγγνώμης ο αστυνομικός. Ότι δεν χρειάζονται μαθήματα Ιστορίας και αρκεί να βλέπει κανείς τηλεόραση, ή να διαβάζει εφημερίδες, έστω στο κουρείο, για να τον ξέρει τον Μανόλη Γλέζο. Ότι είναι κάπως δύσκολο να ένιωσε απειλούμενος ο αστακός εικοσιπεντάχρονος από έναν, έστω άγνωστο, ογδοντάχρονο με γυμνά χέρια. Αφού όμως ο Μανόλης του απένειμε τη συγγνώμη που ζητούσε -και καλά έκανε- σε μας δεν πέφτει λόγος.
Πέφτει λόγος, όμως, στον κάθε πολίτη για το τι ακριβώς αστυνομία έχουμε και τι διδάσκονται οι νεοσσοί της δημόσιας τάξης στις σχολές τους. Διότι ένα ζήτημα είναι αυτό που και ο Γλέζος επισήμανε: ζητούν γνώσεις Ιστορίας από τους μετανάστες, αλλά δεν κρίνουν απαραίτητο να έχουν γνώσεις Ιστορίας οι αστυνομικοί!

Και ένα δεύτερο ζήτημα είναι τι σόι δημοκρατική έννομη τάξη μπορούμε να έχουμε σʼ αυτό τον τόπο αν οι φρουροί της γνωρίζουν ποιος είναι ο Ρέμος, ο Χατζηγιάννης, ή και η Τζούλια Αλεξανδράτου, αλλά δεν έχουν ιδέα ποιος είναι ο Γλέζος ή ο Παπαχρήστος.
Θα πείτε τέτοια είναι η κοινωνία μας, τέτοιοι και οι αστυνομικοί της. Λάθος! Δεν είναι έτσι η κοινωνία μας, είναι η κοινωνία τους. Αυτή που θέλει έτσι τους αστυνομικούς, γιατί, αν δεν τους ήθελε έτσι, θα είχε φροντίσει αλλιώς να τους μορφώνει κι αλλιώς να τους εκπαιδεύει. Θα τον είχαν προσκεκλημένο τον Γλέζο και πολλούς άλλους κάθε χρόνο στις σχολές τους, για να μάθουν οι πρωτοετείς ποιος είναι ποιος, αλλά και τι εστί βερίκοκο στον αγώνα για ελευθερία και δημοκρατία. Θα τους μάθαιναν ότι ο Μανδηλαράς δεν ήταν τραγουδιστής ούτε ο Κομνηνός θύμα τυχαίου συμβάντος. Ποιος ποιον να δείρει όμως μετά;

Μαζική ήταν η συμμετοχή στην χθεσινή απεργία!

... ενώ αρκετές χιλιάδες κόσμου διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας την αντίθεσή τους στα οικονομικά μέτρα της Κυβέρνησης!

Βαρδούσια τα περήφανα!

Πιτιμάλικο και Κόρακας.

Σούφλες.

Αλογοράχη.

Κι όμως υπάρχουν και καλές ειδήσεις: Εμπλουτισμός λιμνών με γόνους χελιών!

Από την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας διενεργήθηκε χθες (Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010) εμπλουτισμός με χέλια σε υδάτινα οικοσυστήματα των εσωτερικών υδάτων του νομού.
Η ενέργεια αποσκοπεί στην τόνωση της παραγωγικής ικανότητας των συστημάτων αυτών αλλά και στην κάλυψη των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει η χώρα έναντι του κανονισμού Ε.Ε 1100 / 2007 που αφορά την ανασύσταση των αποθεμάτων χελιού. Στα πλαίσια του κανονισμού αυτού έχει αναληφθεί η υποχρέωση υλοποίησης ενός συγκεκριμένου επιχειρησιακού σχεδίου .
Η συγκεκριμένη δραστηριότητα που έγινε με πρωτοβουλία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αιτωλοακαρνανίας είναι η πρώτη που υλοποιείται σε εθνικό επίπεδο από τις δράσεις που προβλέπονται στο σχέδιο αυτό.

ΥΓ) Ας ελπίσουμε όμως ότι η πρωτοβουλία αυτή θα έχει και συνέχεια!

Βοηθήστε να σώσουμε την Ορεινή Ναυπακτία!

ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΟΞΥΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΙΤΙΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ"

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ !

Όλοι στους δρόμους!

Για την Ανατροπή του "Προγράμματος Σταθερότητας" της κυβέρνησης!

Η στάση της κοινωνίας στην κρίση.

Του Νίκου Κοτζιά.

Καθηγητή στο Τµήµα Ευρωπαϊκών και ∆ιεθνών Σπουδών του Πανεπιστηµίου Πειραιά.

Η άποψη, ότι ο ελληνικός λαός κατανοεί την αναγκαιότητα των μέτρων και στηρίζει τις επιλογές της ευρωπαϊκής συντηρητικής πλειοψηφίας είναι λανθασμένη. Πρόκειται για συμπέρασμα σε σημαντικό βαθμό αυθαίρετο. Από μια ορισμένη σκοπιά, μάλιστα, αποπροσανατολιστικό για όσους λαμβάνουν δημόσιες αποφάσεις, δηλαδή, προωθούν δεσμευτικές πολιτικές.

Δημοσκοπήσεις και συντηρητική ευρωπαϊκή πλειοψηφία.

Καταρχάς πρέπει να συμφωνήσουμε ότι οι δημοσκοπήσεις δίνουν τη «φωτογραφία της στιγμής». Ότι δεν είναι σε θέση να καταγράψουν τα υπόγεια ρεύματα και τις δυναμικές που εξελίσσονται ανάμεσα στους πολίτες που συνήθισαν κάποιοι να ονομάζουν ως «σιωπηλή πλειοψηφία». Όπως θα υποστηρίξω δε, στη συνέχεια, το βουβό ποτάμι κάποια στιγμή φτάνει στην στενωπό και δημιουργεί αναταραχές, κύματα, ακόμα και καταρράκτες που στην διάβα τους μπορούν να αποδιοργανώσουν, συχνά τυφλά, κάθε είδους πολιτική. Αυτή, ακριβώς, τη δυναμική, δεν μπορεί να την κατανοήσει η δημοσκοπική προσέγγιση της πολιτικής. Προς το παρόν, επίσης, κυριαρχεί στην δημόσια σφαίρα ο λόγος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης που υποστηρίζουν τα μέτρα λιτότητας. ..Όχι διότι ξαφνικά έγιναν πιο σοφά και κοινωνικά υπεύθυνα από εμάς τους υπόλοιπους, αλλά διότι αυτά είναι τα συμφέροντα των ιδιοκτητών τους καθώς και εκείνων εκ των τραπεζών που διασυνδέονται μαζί τους. Η στήριξη που δίνουν οι προαναφερόμενοι στα μέτρα μονόπλευρης λιτότητας δεν αφορά τόσο στην αναγκαιότητα τους, όσο στον συγκεκριμένο προσανατολισμό τους.Το ίδιο ισχύει και για την υποστήριξη που δίνουν στις επιλογές της Επιτροπής και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τέλος, πολλές δημοσκοπήσεις και μέσα μαζικής ενημέρωσης βιάζονται στην εφαρμογή των μέτρων διότι γνωρίζουν ότι ο χρόνος δημιουργεί αντιστάσεις. Ότι μέσα στο χρόνο αυξάνουν οι πιθανότητες να στηριχτούν διαφορετικές πολιτικές εξόδου από την κρίση. Πολιτικές που έχω ήδη περιγράψει σε πολλαπλά κείμενα.

Οι κεντρικοί θεσμοί, όμως, της ΕΕ κυριαρχούνται κατά συντριπτική πλειοψηφία από εκπροσώπους συντηρητικών κομμάτων με νεοφιλελεύθερο οικονομικό προσανατολισμό. Δηλαδή, για να μην ξεχνιόμαστε, τα όργανα της ΕΕ δεν είναι κάποια σοφά τεχνοκρατικά, ουδέτερα και αμέτοχα στην κοινωνική πάλη όργανα, αλλά η συντεταγμένη και οργανωμένη σε πλειοψηφία ευρωπαϊκή συντηρητική παράταξη. Ως δε είναι φυσικό, δυστυχώς, αυτή η πλειοψηφία στηρίζει μια πολιτική που μόλις πριν λίγες μήνες απορρίφθηκε από την μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού εκλογικού σώματος.

Που βρίσκεται σήμερα η «ψυχή του πολίτη»;

Υποστηρίζω ότι ΜΜΕ και δημοσκοπήσεις δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν την πραγματική κατάσταση της συνείδησης των πολιτών και της «λαϊκής ψυχής».

Υπάρχουν δύο στοιχεία που δεν τα λαμβάνουν υπόψη τους. Το πρώτο είναι, ότι ο πολίτης έχει φοβηθεί και η ψυχή του έχει μαυρίσει από όσα ακούει. Από τον καθημερινό βομβαρδισμό «μαύρων ειδήσεων» για την οικονομία και ακόμα πιο μαύρων ως προς την αντιμετώπιση της κρίσης. Όσο μπορώ και έχω εικόνα, σε πολλές μεγάλες επιχειρήσεις και σε υπηρεσίες του δημοσίου, η εργασιακή διαδικασία έχει παραλύσει. Από το πρωί μέχρι το βράδυ οι μισθωτοί προσπαθούν μέσα από συζητήσεις και «διαβουλεύσεις» στον τόπο εργασίας τους να κατανοήσουν τί και πότε θα εφαρμοστεί. Τι επιπτώσεις θα έχει αυτό στο μέλλον τους και πόσο θα κοπεί το σημερινό εισόδημα και η αυριανή σύνταξή τους. Με τις καθημερινές μαύρες ειδήσεις που ακούει ο πολίτης, τις συνεχείς (άτυχες και πολιτικά ανόητες) διαρροές μερίδας του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, μαυρίζει όλο και περισσότερο η ψυχή του και τον διαπερνά ένα αίσθημα φόβου. Όλη αυτή η εικόνα κάνει πολύ κακό στην ίδια την οικονομία, αφού με αυτή την παράλυση χειροτερεύει και άλλο η κατάστασή της. Ουδέποτε ο φόβος υπήρξε παραγωγικός.Όπως σοφά έχει αναλύσει ο Α. Σεν, παραγωγικότητα δίνουν η δημοκρατία, οι ελευθερίες, τα αισιόδοξα αισθήματα, όχι ο φόβος. Η παράλυση από τον ειδησεογραφικό βομβαρδισμό και τις «διαρροές» οδηγεί πράγματι σε ακινησία τους πολίτες. Φοβούνται. Δεν γνωρίζουν επακριβώς τι τους περιμένει. Αναμένουν να φτάσει η πρώτη του Απρίλη προκειμένου να καταλάβουν ποια είναι η έκταση της ζημιάς. Όχι της ελληνικής οικονομίας εν γένει, αλλά της τσέπης τους. Αυτό που δεν κατανοούν ορισμένοι, είναι ότι όταν θα φτάσει το πλήρωμα του χρόνου και θα καταλάβουν οι μισθωτοί το πόσα θα λείπουν από τις τσέπες τους, ο φόβος θα παραμεριστεί από την σκληρή πραγματικότητα. Θα σταματήσει η ανησυχία για το άγνωστο. Τα ποσά και οι προοπτικές θα έχουν αποσαφηνιστεί. Η παράλυση θα έχει τελειώσει και θα έρχεται η ώρα της κινητοποίησης.

Το δεύτερο στοιχείο, κατά προέκταση, των πιο πάνω, που δεν κατανοούν ορισμένοι που νομίζουν ότι όλα θα γίνουν αποδεκτά ως έχουν, είναι ότι μόλις περάσει η αίσθηση του φόβου και της παράλυσης, μόλις υπάρξει σαφήνεια ποιος χάνει τι, θα έρθει και η ώρα της σύγκρισης. Η ώρα όπου θα είναι σαφές τι θα λείπει από την τσέπη του ενός και τι δεν πληρώνει ο άλλος, εκείνος που θα έπρεπε να πληρώσει αν ζούσαμε σε δίκαιη κοινωνία. Θα γίνει αντιληπτή μέσα στην πράξη η οικονομική πολιτική και ο μονόπλευρος ή όχι χαρακτήρας της. Και τότε θα έρθει η ώρα της αναμέτρησης και της ανατροπής της σημερινής εικόνας.

Πώς ετοιμάζεται η Πολιτική;

Αν η πολιτική πορευτεί με βάση τις σημερινές δημοσκοπήσεις και δημοσιογραφικές αξιολογήσεις κινδυνεύει να βρεθεί ενώπιον οδυνηρών εκπλήξεων. Διότι μετά το Πάσχα, όταν η Ελλάδα θα έχει συσκεφτεί και διαβουλευτεί με άδειες τις τσέπες πάνω από τον οβελία, θα αρχίσουν οι κοινωνικές αναταράξεις. Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί στην πολιτική σκηνή του τόπου είναι να φτάσουμε σε αυτές τις αναταράξεις και η κυβέρνηση να είναι απροετοίμαστη να τις αντιμετωπίσει, ενώ η αντιπολίτευση να μην διαθέτει εναλλακτικές προτάσεις γύρο από τις οποίες θα επιδιώξει να κερδίσει συμμαχίες και ρεύματα.

Εάν το πολιτικό σύστημα παγιδευτεί σε μια απλουστευτική αντίληψη για το τι θα συμβεί μετά το Πάσχα, κινδυνεύει να είναι απροετοίμαστο. Για να είναι έτοιμο, θα πρέπει επιτέλους να πάψει να σκορπά φόβο στους μισθωτούς και να κάνει καλές εξηγήσεις μαζί τους. Να πει που αρχίζουν και που τελειώνουν τα μέτρα. Ποια θα είναι τα υποστηρικτικά και τι βλέπει να γίνεται και προγραμματίζει να κάνει ώστε να μην πάει η χώρα σε ύφεση και καταλήξει από το σκοτεινό παρόν στο μαύρο μέλλον. Πολύ δε περισσότερο, από τις εξηγήσεις χρειάζονται πράξεις. Δηλαδή, ο λαός δεν θα δείξει καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση αν δεν δει ότι στα νύχια και στα δόντιά της δεν έχει μόνο τη σάρκα των μισθωτών, αλλά πριν από όλα τη σάρκα εκείνων που σε όλες τις περιστάσεις γνωρίζουν να βγάζουν κέρδη από τον «αέρα της λαμογιάς», να εξασφαλίζουν υπερκέρδη για τον εαυτό τους, να φοροδιαφεύγουν και φοροκλέπτουν.

Η κυβέρνηση οφείλει να κατανοήσει, ότι μόλις πάψει η παράλυση της αναμονής, θα έρθουν τα πραγματικά δύσκολα για τη χώρα και θα θερίσει ανέμους. Η μία παραλλαγή είναι να υπάρξουν αυθόρμητα ξεσπάσματα των οποίων η κατάληξη είναι στις σημερινές συνθήκες απρόβλεπτη. Μπορεί τα αυθόρμητα ξεσπάσματα να οδηγηθούν σε αδιέξοδα, αλλά σε αυτή την περίπτωση η ελληνική οικονομία θα έχει ήδη πληρώσει μεγάλο τίμημα. Μπορεί, όμως, να οδηγήσουν σε νέου τύπου οργάνωση που θα επιδιώξει να βάλει σε μια κατεύθυνση τις αντιστάσεις της κοινωνίας απέναντι στις νεοφιλελεύθερες επιλογές των Βρυξελλών.Υπάρχει, βέβαια, και μια άλλη προοπτική. Να πάθει η χώρα μετά από ορισμένα κοινωνικά ξεσπάσματα συλλογική κατάθλιψη και διάθεση αναχωριτισμού. Σε αυτή την περίπτωση ναι μεν θα «περάσουν» τυπικά τα μέτρα, αλλά στην πραγματικότητα η χώρα θα βουλιάζει στην ύφεση, όχι μόνο εξαιτίας των οικονομικών μέτρων, αλλά, κύρια, λόγω της ατμόσφαιρας παραίτησης που θα κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία. Όμως, η οικονομία δεν μπορεί να ανορθωθεί χωρίς τον παράγοντα εργαζόμενος άνθρωπος. Χωρίς την θέληση, το πείσμα, το ταλέντο και τη δημιουργικότητα των εργαζομένων.

Το συμπέρασμα είναι πολύ απλό: η κυβέρνηση οφείλει να δείξει με τα μέτρα που θα λάβει κοινωνική δικαιότητα και όχι κοινωνική αδιαφορία όπως την πιέζουν οι φορείς της νεοσυντηρητικής στρατηγικής. Θα πρέπει να λάβει μέτρα ώστε να μην οδηγήσει την Ελλάδα είτε σε μια συλλογική αναχώρηση στην κατάθλιψη, είτε σε μια τυφλή έκρηξη. Στο χέρι της είναι.

Η μαγεία της ασάφειας!

Τα οικονομικά είναι (ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να πιστεύουμε όσοι δεν έχουμε άριστες ή καν μέτριες σχέσεις μαζί τους) μια επιστήμη αυστηρή, η οποία θεμελιώνει τα συμπεράσματά της σε αριθμούς, ποσοστά, στατιστικές, πράγματα μετρήσιμα εν γένει.

Αυστηρή παραμένει και η πολιτική οικονομία, όπως σχηματικά την εννοούμε, ακόμα κι όταν κάποιοι θεωρητικοί της σχεδιάζουν ουτοπίες. Η οικονομολογία ωστόσο που μας κατακλύζει εβδομάδες τώρα, η πολυλογία δηλαδή περί τα οικονομικά, ακόμα κι όταν χρησιμοποιεί «δημιουργικώς» αριθμούς και ποσοστά, το κάνει για να μαγέψει τα πλήθη (που υποτίθεται πως η αδαημοσύνη τα έχει καθηλώσει σε κάποιο προπολιτικό ή και προκοινωνικό στάδιο) και όχι για να εξηγήσει. Και για να μαγέψει ακόμα περισσότερο, εξαπολύει τον έναν ξενικό όρο πάνω στον άλλον, χωρίς καμία δοκιμή απόδοσής του σε γλώσσα οικεία (σαν την περιγραφή των αγώνων μπάσκετ, μόνο που τα πράγματα εδώ είναι κάπως σοβαρότερα). Επιπλέον, εκεί ακριβώς που χρειάζεται να γίνει συγκεκριμένη, να προσδιορίσει και να κατονομάσει, το αποφεύγει όπως αποφεύγουν οι διαιτητές μας να σφυρίζουν πέναλτι εις βάρος των «μεγάλων», κι ακόμα περισσότερο. Για να μετατραπεί έτσι η οικονομολογία σε αποκρυφολογία και να εμποδιστεί η πολιτική ανάγνωση των πραγμάτων, άρα και η πολιτική οργάνωση της διάχυτης οργής.
Εντάξει, υπάρχει ένας παραδοσιακός τρόπος να κατανοεί κανείς ακόμα και τα πιο σκοτεινά οικονομολογικά: ο τρόπος της τσέπης του και της αφαίμαξης που υφίσταται. Μπορεί επίσης να προσφύγει στα λεξικά για να πληροφορηθεί και ίσως να καταλάβει τι εστί σπρεντ, τι σουάπς και τι χεντ φαντς, αν τα λένε έτσι. Ποιο λεξικό όμως θα δώσει σαφή και εύληπτα ερμηνεύματα στα λήμματα «κερδοσκόποι» και «αγορές», τα οποία δεσπόζουν εσχάτως, καταιγιστικά επανερχόμενα, στον επίσημο πολιτικό λόγο καθώς και στον συνοδό δημοσιογραφικό;
Μιλώντας και ξαναμιλώντας, γενικά κι αόριστα και μάλλον εσκεμμένα, για «κερδοσκόπους» (θαρρείς και πρόκειται για σκοτεινούς τύπους κρυμμένους στην «Κοίλη Γη», και όχι για «επενδυτές» εδραιωμένους στην καρδιά των μεγαλουπόλεων του πλανήτη, ή για τίποτα Νεφελίμ που στήνουν τις πλεκτάνες τους τη μια πάνω στην άλλη προστατευμένοι από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης) ή γράφοντας και ξαναγράφοντας, επίσης γενικά κι αόριστα και μάλλον εσκεμμένα, για αδηφάγες «αγορές», γλιστράμε στη ρηχή ηθικολογία και στην ανερμάτιστη συνωμοσιολογία. Κι έτσι κάθε άλλο παρά διευκολύνεται η πολιτική κατανόηση όσων συμβαίνουν.
Τι τέλος πάντων είναι οι «αγορές», άυλες, εξωανθρώπινες, εξωγήινες; Και οι «κερδοσκόποι», οι σπεκουλαδόροι; Δεν έχουν όνομα και διεύθυνση; Και εθνικότητα δεν έχουν; Μήπως δηλαδή υπάρχουν και Ελληνες που κερδοσκοπούν εις βάρος της Ελλάδος δρώντας υπέρ πάρτης, όπως υπάρχουν, λ.χ., και Πορτογάλοι που θησαυρίζουν εις βάρος της Πορτογαλίας;

Α, ναι, σοφόν το ασαφές.

Παντελής Μπουκάλας.

Μαγική και μαγευτική Σαράνταινα!

Του Αρβανίτη η βρύση!

... στην μαγευτική Σαράνταινα!

Ελλάς το μεγαλείο σου!

... και υπόψην ότι η φωτογραφία είναι από τον Εθνικό Δρυμό της Παρνήθας!

Βαρδούσια.

Τα Βαρδούσια ....

...όπως φαίνονται από το Βελούχι!

Θαυμάστε τα απέραντα ελατοδάση των ανατολικών υπωρειών της Σαράνταινας! Το Μεγαλείο της Φθιώτιδας!

Τα Κρυονέρια...

...με φόντο τα Βαρδούσια, από την κορυφή της Τσεκούρας!

Κοζίτσα.

Αμπελακιώτισσα Ορεινής Ναυπακτιάς.

Ευηνόλιμνη...