Επίκαιρο ρητό...

«Ξεκίνα από το να κάνεις ότι είναι απαραίτητο. Μετά κάνε ότι είναι δυνατό…Και ξαφνικά πετυχαίνεις το αδύνατο».

Άγιος Φραγκίσκος της Ασσίζης

Παραποτάμια δάση Σπερχειού.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
Η περιοχή της κοιλάδας και το ∆έλτα του Σπερχειού ποταµού βρίσκονται στο Ανατολικό τµήµα της Κεντρικής Ελλάδας στο νοµό Φθιώτιδας.
Τα φυσικά όρια είναι οι πρόποδες του όρους Καλλίδροµου, η περιφερειακή ζώνη του Εθνικού Δρυµού της Οίτης, οι πρόποδες των ορέων Τυµφρηστός και Βαρδούσια, οι πρόποδες του όρους Όρθρυς και τα όρια της θάλασσας του Μαλιακού Κόλπου.
Ο Σπερχειός ποταµός πηγάζει από τον Τυµφρηστό στα 2.327µ. και διασχίζει την οµώνυµη κοιλάδα, µε συνολική έκταση 15.000Ha και µέσο υψόµετρο γύρω στα 700µ. Σε όλο το µήκος της διαδροµής του (85Km) ο Σπερχειός τροφοδοτείται από 63 ποταµοχειµάρρους. Στην κοίτη του ποταµού σχηµατίζεται αξιόλογο παραποτάµιοδάσος.
Η διαχειριστική µελέτη που έχει συνταχθεί αναφέρεται στο τµήµα της κοιλάδας που εκτείνεται από τη γέφυρα Μακρακώµης – Σπερχειάδας µέχρι και τα όρια των δ.δ. Μεξιατών – Αµουρίου, όπου αναπτύσσονται πλατανοδάση και πλούσια παρόχθια βλάστηση και αποτελεί το κυρίως αντικείµενο της µελέτης.
ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ.
ΥΠΑΓΕΤΑΙ: Διοικητικά: σε όλες τις Δηµόσιες Αρχές του Ελληνικού κράτους και ειδικότερα από Δασικής πλευράς: στο Δασονοµείο Μακρακώµης, Δασαρχείο Σπερχειάδας και Λαµίας, Διεύθυνση Δασών Ν. Φθιώτιδας, Διεύθυνση Δασών περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.
ΕΚΤΑΣΗ: Η συνολική έκταση του παραποτάµιου δάσους ανέρχεται σε 963,58 Ha και κατανέµεται κατά µορφή εδαφοπονικής εκµετάλλευσης όπως παρακάτω:
1. Δασοσκεπής έκταση: 529,14 Ha
2. Μερικώς δασοσκεπής έκταση: 129,88 Ha
3. Αγροί και δενδροκοµικές καλλιέργειες: 3,84 Ha
4. Γυµνά: 35,84 Ha
5. Άγονα: 264,88 Ha
Σύνολο: 963,58 Ha
ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ.
Το µεγαλύτερο µέρος του δάσους ανήκει στην κυριότητα του Ελληνικού Δηµοσίου εκτός των εκτάσεων 52στρ. στο Καστρί, 60στρ. στους κατοίκους Μάκρης και 320στρ. στους κατοίκους Παλαιοβράχας.
ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ.
Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της διαχείρισης του δάσους και µε κριτήρια που ορίζει η δασονοµική επιστήµη (σκοπός, δασοκοµικά χαρακτηριστικά, έκταση κλπ) θα διαιρέσουµε το δάσος σε διαχειριστικές κλάσεις, τµήµατα και συστάδες.
Α. σε διαχειριστικές κλάσεις:
Με βάση την εξάπλωση των δασοπονικών ειδών, τις διαχειριστικές μορφές και τον σκοπό διακρίνουµε δύο διαχειριστικές κλάσεις:
1. διαχειριστική κλάση πλατάνου
2. διαχειριστική κλάση παρόχθιας βλάστησης.
Η διαχειριστική κλάση πλατάνου αποτελεί την σπουδαιότερη από κάθε άποψη διαχειριστική κλάση της παραποτάµιας βλάστησης. Η διαχειριστική κλάση της παρόχθιας βλάστησης συνιστάται από τα δασοπονικά είδη πλατάνου, λεύκης, ιτιάς, σκλήθρου, αρµυρικιού, λυγαριάς, δάφνης κ.ά.
Β. σε τµήµατα:
Η διαίρεση σε τµήµατα έγινε µε κριτήρια την έκταση κάθε περιφέρειας εκ των δηµοτικών διαµερισµάτων της περιοχής και φυσικά λαµβάνοντας υπόψη τις ισχύουσες τεχνικές προδιαγραφές.Στην συγκεκριµένη διαχειριστική µελέτη, η διαίρεση σε τµήµατα έγινε ώστε η έκταση της κάθε περιφέρειας των δηµοτικών διαµερισµάτων να αποτελεί ένα τµήµα, εκτός αυτού της Μεσοποταµίας που διαιρείται σε τρία τµήµατα.Αυτό έγινε και µε σκοπό την αποφυγή προβληµάτων από µελλοντικές επεµβάσεις που θα γίνουν στην έκταση µιας περιφέρειας ή άλλης.Το παραπάνω δάσος λοιπόν διαιρέθηκε σε 16 τµήµατα και σηµειώνονται µε τους αριθµούς 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16.
ΔΑΣΙΚΗ ΒΛΑΣΤΗΣΗ.
Φυτογεωγραφικά η φυτοκοινωνική διάπλαση που απαντάται είναι η FLUVLISYLV A.E. Αποτελεί την παραποτάµια βλάστηση, η οποία συγκροτείται από τα δασοπονικά είδη πλατάνου, ιτιάς, λεύκης, σκλήθρου κ.ά. Ο πλάτανος (PLATANUS ORIENTALIS) αποτελεί την έντονη χαρακτηριστική µορφή της διάπλασης, καταλαµβάνει τις κοίτες και τις όχθες του Σπερχειού ποταµού δηµιουργώντας (περιοχές Μεξιατών – Μάκρης – Καστρίου – Ροδωνιάς – Μεσοποταµίας) σπουδαίες πολύξυλες συστάδες. Ειδικά τα είδη που συγκροτούν την παραποτάµια βλάστηση είναι:
1. Πλάτανος Platanus orientalis
2. Λεύκη η λευκή Populus alba
3. Ιτιά η λευκή Salix alba
4. Σκλήθρο Alnus glutinosa
Μέσα στην ανωτέρω διάπλαση, εκτός από τα δασικά είδη που αναφέρθησαν και τα οποία την χαρακτηρίζουν, φύονται σε περιορισµένο αριθµό:
1. Γκορτσιά Pyrus amygdaliformis
2. Λυγαριά Vitex agnus-cactus
3. Ακακία Robinia pseydoacacia
4. Αρµυρίκι Tamarix cretica
5. Πικροδάφνη Nerium oleander
Η παρεδαφιαία βλάστηση είναι ποικίλη και περιλαµβάνει διάφορα είδη όπως βάτου, αγριοτριανταφυλλιά, τσουκνίδα, τριφύλλι, καυρόχορτο, νερολάπαθο, δρακόντια, ραδίκι, βαλλωτή η µαύρη, περικοκλάδα κ.ά.
Παρακολουθώντας την εκδήλωση της αναγέννησης, της αύξησης και γενικώς της πορείας της εξέλιξης των δασοσυστάδων της παραποτάµιας βλάστησης, καταλήγουµε στο συµπέρασµα ότι οι φυτοκοινωνικές ενώσεις του πλατάνου (πρωτίστως), της ιτιάς, της λεύκης, του σκλήθρου, του αρµυρικιού αποτελούν την εκδήλωση των σταθερών και αµετάβλητων συνθηκών του τόπου, δηλαδή την τελική ένωση KLIMAX.
Έτσι έχουν δηµιουργηθεί κατά θέσεις συστάδες πολύ καλής φυσικοβιολογικής ανάπτυξης και οι διαχ/κές µας ενέργειες µε την εφαρµογή της παρούσας θα αποβλέπουν στην διατήρηση, βελτίωση, ανάπτυξη και επέκταση του δασοπονικού είδους του πλατάνου, καθώς και στην διατήρηση της µίξης των άλλων ειδών που υπάρχουν στην φυτοδιάπλαση, δηλαδή λεύκης, ιτιάς, σκλήθρου κλπ.
Εκείνο το οποίο παρατηρείται είναι:
1. Σε νέες θέσεις δάσους που δηµιουργούνται είτε επί της κοίτης ή διάφορα διάκενα εντός του δάσους έχουµε αναγέννηση περισσότεροαρµυρικιού – ιτιάς και λεύκης.
2. Όπως είναι φυσικό εξ’άλλου τα πλατανοδάση της περιοχής παρουσιάζουν µια διάρθρωση (ηλικίας – ύψους – διαµέτρου κλπ) αυξανόµενη από τις εντός πληµµυρικής κοίτης θέσεις προς τα εξωτερικά όρια της βλάστησης.
ΕΧΘΡΟΙ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ.
Α. ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΟΡΓΑΝΟ ΚΟΣΜΟ.
1. Απόπλυση – διάβρωση και ολίσθηση των εδαφών Οι κίνδυνοι από τον ανόργανο κόσµο εντοπίζονται στις συνεχείς µεταβολές της κοίτης του Σπερχειού καθώς και στις περιπτώσειςυπερχειλίσεως αυτού κατά την χειµερινή περίοδο. Αποτέλεσµα είναι να παρατηρούνται σε θέσεις ειδικά µε περιορισµένη βλάστηση διαβρώσεις και παράσυρση εδαφών, αφού τα χειµαρρικά φαινόµενα είναι έντονα. Ο καθαρισµός και η διαµόρφωση της κοίτης και η διευθέτηση όλων των υπερκείµενων ρευµάτων προτείνεται σαν µέτρο που συµβάλει στην ελάττωση αυτού του φαινοµένου.
2. Χιονοθλασίες – Ανεµοριψίες Χιονοθλασίες – ανεµοριψίες είναι ελάχιστες έως µηδαµινές και συνιστώνται στην εκρίζωση κάποιων δένδρων και σε θραύσεις κορυφών και κλαδιών.
Από πλευράς δασοπονίας και προς αποφυγή του κινδύνου αυτού προτείνονται κατάλληλες καλλιεργητικές επεµβάσεις, ώστε και η ανανέωση του δάσους να γίνεται από τους καλύτερους φαινότυπους.
Β. ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΟΡΓΑΝΟ ΚΟΣΜΟ.
1. Βοσκή
Σαν θετικά στοιχεία αναφέρονται ότι: α. Ο αριθµός τωνζώων είναι µικρός. β. Η αντοχή του πλατάνου σαν δασοπονικό είδος στην βόσκηση (ουσιαστικά δεν βόσκεται) και έτσι τα προβλήµατα που δηµιουργούνται δεν είναι έντονα.
2. Κλαδονοµή – Λαθροϋλοτοµίες – Εκχερσώσεις
Υφίστανται σε µικρό βαθµό λόγω του αναδασµού της περιοχής και της οριοθέτησης του δάσους µε αγροτικούς δρόµους.
3. Πυρκαγιές
Με δεδοµένο ότι ο πλάτανος δεν είναι πυρόφιλο είδος ο κίνδυνος πυρκαγιάς είναι µειωµένος. Αιτίες των πυρκαγιών είναι:
α. οι διάσπαρτοι σκουπιδότοποι
β. οι εµπρησµοί από αµέλεια
Για την πλήρη αποφυγή των πυρκαγιών προτείνονται:
α. η αποµάκρυνση του υπορόφου κατά θέσεις
β. η οριοθέτηση όπου δεν υπάρχει
4. Ζιζάνια – Παράσιτα – Έντονα – Μύκητες
Δεν υφίσταται ιδιαίτερος κίνδυνος
5. Κυνήγι
Απαιτείται η τήρηση των διώξεων περί θήρας γιατί είναι χώρα µε πλούσια πανίδα. Γεγονός είναι όµως ότι η ευαισθητοποίηση πολιτικών υπηρεσιών και ΟΤΑ, έχει περιορίσει σηµαντικά τα τελευταία χρόνια αυτούς τους κινδύνους.
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΕΣ – ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ – ΥΓΙΕΙΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΕΠΙ∆ΡΑΣΕΙΣ.
Το δάσος γενικά είναι γνωστό ότι µε τις διάφορες παραγωγικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικοπολιτιστικές λειτουργίες του αποκτά και έχει µεγάλη αξία και ανεκτίµητη προσφορά. Ειδικότερα για το υπό µελέτη «παραποτάµιο δάσος Σπερχειού ποταµού» έχουµε:
1. Προστατευτικές επιδράσεις
Το παραποτάµιο δάσος του Σπερχειού (πλατανοδάση και παρόχθια), λόγω θέσης του, έκτασης και δοµής του, έχει και ασκεί µεγάλη προστατευτική επίδραση. Αυτός ο ποταµός χαρακτηρίζεται ως χειµαρροπόταµος, που συχνά κατά την χειµερινή περίοδο δηµιουργεί έντονα πληµµυρικά φαινόµενα µε σοβαρές επιπτώσεις στις γεωγραφικές καλλιέργειες κλπ.
Η αντιµετώπιση βέβαια αυτού του φαινοµένου θεωρούµε ότι αποτελεί αντικείµενο µιας γενικότερης µελέτης που αφορά όλη τηνκοιλάδα του Σπερχειού όπως:
1. Με ορθολογική διαχείριση των υπερκείµενων δασών Τυµφρηστού, Βαρδουσίων, Βίστριζας – Οίτης και Όρθρυος.
2. Με αντιπληµµυρικά έργα και διευθέτηση της κοίτης όλων των παραποτάµων και κυρίως κοίτης του Σπερχειού
Τώρα στο υπό εξέταση δάσος και όσον αφορά τις προστατευτικές του ιδιότητες έχουµε να παραθέσουµε τα παρακάτω στοιχεία:
Ο πλάτανος σαν κυρίαρχο είδος αυτής της παραποτάµιας βλάστησης, µε τις ιδιότητες που έχει σαν δασοπονικό είδος, να καταλαµβάνει δηλαδή ταχέως τις κοίτες και τις αµµοχαλικώδες προσχώσεις (στην προκειµένη περίπτωση συνεπικουρούµενο από ιτιές, λεύκες, και αλµυρίκια), στερεώνει τις κοίτες αντέχει στις κρούσεις, συγκρατεί τα φερτά υλικά, εποµένως συµβάλει στην αποτροπή φαινοµένων όπως µεταφοράς φερτών υλικών, διάβρωσης, στο υδάτινο ισοζύγιο και στην προστασία των γεωργικών εκτάσεων.
Τα µέτρα δε που προτείνονται για την διατήρηση και αύξηση της προστατευτικής του αξίας εντοπίζονται:
1)στην οριοθέτηση και εξασφάλιση αυτού.
2)στην προστασία από λαθροϋλοτοµίες, εκχερσώσεις κλπ.
3)στην αυστηρή τήρηση των διατάξεων περί βοσκής.
4)στην συντήρηση των όποιων επεµβάσεων (υλοτοµικών, αναψυχής κλπ).Επισηµαίνουµε επίσης την προστασία που προσφέρει στην πανίδα και ιδιαίτερα στην ορνιθοπανίδα, που στην ευρύτερη περιοχή της κοιλάδας του Σπερχειού παρουσιάζει ιδιαίτερο πλούτο και ενδιαφέρον. Συνολικά έχουν καταγραφεί 182 είδη πτηνών (93 του παραρτήµατος Ι της οδηγίας 79/409 ΕΟΚ, 56 µεταναστευτικά είδη και άλλα 33 σηµαντικά είδη).
3. Αισθητικές – υγιεινές και λοιπές επιδράσεις
Πέρα από το προστατευτικό – υδρονοµικό χαρακτήρα του δάσους και µε, ότι το δάσος, δεν αποτελεί µόνο αντικείµενο παραγωγικής διαδικασίας, αυτό έχει τεράστια προσφορά και ωφέλειες για τη ζωή µας, όπως για την υγεία, στην αναψυχή, στην οµορφιά και βέβαια µέσα στα πλαίσια της µέχρις ορίου ανταγωνιστικότητας των χρήσεων ως δάση µε πολλαπλή χρήση.Το δάσος της υπό µελέτη περιοχής διασχίζει δια του Σπερχειού ποταµού το δυτικό τµήµα του Νοµού Φθιώτιδας, εκτείνεται µέσα σε κατοικηµένη περιοχή (Δήµοι Αγ. Γεωργίου – Μακρακώµης – Σπερχειάδας – Υπάτης και Λιανοκλαδίου), απέχει ελάχιστα 5-40 χλµ από το αστικό κέντρο της πόλης Λαµίας, έχει σχεδόν περιµετρική πρόσβαση, εκτείνεται εκ παραλλήλου µε τον εθνικό δρόµο Λαµίας – Καρπενησίου και σε συνδυασµό µε την όλη δοµή του, όπως το επίπεδο του εδάφους, η συνεχής τροφοδότηση µε νερό, η εναλλαγή υδάτινων, γαιωδών και δασωµένων επιφανειών µικρής ή µεγάλης έκτασης και η ποικιλία σχηµάτων, δηµιουργούν ένα έντονα διαφοροποιηµένο βιοτικό περιβάλλον (µε υδρόβια και υγρόφιλη βλάστηση κυρίως παρόχθιας, πλατανοδάση, θαµνώνες µε λυγαριά – αρµυρίκια – πικροδάφνες και διαφορετικοί τύποι Μακί στις παρυφές) που ανάλογα µε τον βαθµό διαφοροποίησης δηµιουργεί κριτήρια για την αξιολόγησή του, γενικώς προσφέρεται, ως χώρου αναψυχής, εκπαίδευσης, ψυχικής – πνευµατικής ηρεµίας καιυγιεινής επίδρασης.Ειδικά στα πλατανοδάση Μεξιατών – Παλιουρίου – Καστρίου – Μάκρης µπορούν να δηµιουργηθούν χώροι αναψυχής, υπαίθριου γεύµατος (πικ-νικ), κατασκήνωσης, ξεκούρασης για τους ταξιδεύοντες, πεζοπορικού τουρισµού, δηµιουργία περιπτέρου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, πολιτιστικές εκδηλώσεις κλπ σε συνδυασµό µε τον Εθνικό ∆ρυµό Οίτης.
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ΠΛΑΤΑΝΟΥ.
α. Διαχειριστική µορφή.
Ο πλάτανος σχηµατίζει αυτοφυείς ενώσεις, οι οποίες έχουν σχήµα επιµηκών λωρίδων στις παραποτάµιες εκτάσεις του Σπερχειού ποταµού.Η διαχειριστική µορφή είναι σπερµοφυής οµήλικη κατ’ αθροίσµατα, ως αποτέλεσµα της φυσικής εξέλιξης αυτής και ανταποκρίνεται από κάθε άποψη λόγω και της δοµής και σύνθεσης στον σκοπό που έχει τεθεί.Γι’αυτή την διαχειριστική περίοδο και λόγω της δυναµικής εξέλιξης που παρουσιάζει δεν τίθεται θέµα αλλαγής αυτής προς την κηπευτική µορφή που θεωρείται η ιδανική.Το δάσος για πρώτη φορά τίθεται σε ορθολογική διαχείριση και απαιτείται παρατήρηση όλων των παραµέτρων που σε συνδυασµό µε τον σκοπό που εξυπηρετεί θα καθοριστούν στην δεύτερη διαχειριστική µελέτη, όποιες µεταβολές δασοκοµικά µπορεί να γίνουν.Εκείνο το οποίο απαιτείται και θα επιδιωχθεί δια των προτεινόµενων µέτρωνείναι µια κανονική κατά χώροτάξη.
β. Ανίδρυση του ξυλώδους κεφαλαίου.
Η ανίδρυση του ξυλώδους κεφαλαίου, τόσο του πλατάνου και των άλλων δασοπονικών ειδών που απαντούν διάσπαρτα, θα επιδιωχθεί µε τις εξής διαχειριστικές πράξεις:
1. µε την διενέργεια εξυγιαντικών υλοτοµιών σε άτοµα τα οποία είναι κακής ποιότητας, υγείας και ανάπτυξης (καχεκτικά, στρεβλά, κουφαλερά κλπ).
2. µε την διενέργεια αναγεννητικών υλοτοµιών που θα καθορίζονται από την δασοπονική χρησιµότητα των ενώσεων ξεχωριστά. Επιδιώκουµε πλήρη και συνεχή δασοκάλυψη, κανονική κατά χώρο τάξη, παροχή όσο το δυνατόν µεγαλύτερων έµµεσωνωφελειών.
3. µε την διενέργεια ενδεδειγµένων καλλιεργητικών χειρισµώνστις ανώριµες ενώσεις.Σε όλες τις παραπάνω δε περιπτώσεις θα λαµβάνεται πάντοτε σοβαρά υπόψη η προστατευτική και αισθητική σηµασία των ενώσεων πλατάνου, αποκλεισµένων φυσικά των επεµβάσεων στις κρίσιµες από άποψη προστασίας εδάφους, ενώσεις.
γ. Καλλιέργεια του ξυλώδους κεφαλαίου.
Με την καλλιέργεια επιδιώκεται η ποσοτική αύξηση σε συνδυασµό µε την ποιοτική βελτίωση του ξυλώδους κεφαλαίου. Έτσι συγχρόνως µε τις αναγεννητικές – εξυγιαντικές υλοτοµίες θα διενεργούνται κι όλες οι καλλιεργητικές (καθαρισµοί, αραιώσεις, κλαδεύσεις).Στις κορµοσυστάδες πρέπει να πραγµατοποιηθούν εξευγενιστικές αραιώσεις στις οποίες µε θετική επιλογή θα εκλεγούν και θα ευνοηθούν επίλεκτα άτοµα ή άτοµα του µέλλοντος. Αυτά θα γίνουν ισχυρά, θα είναι ποιοτικά καλύτερα και θα παρουσιάζουν µεγάλη αύξηση.
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΑΡΟΧΘΙΑΣ ΒΛΑΣΤΗΣΗΣ.
α. Εκλογή δασοπονικού είδους.
Όπως έχουµε αναφέρει η ΙΙ διαχειριστική κλάση της παρόχθιας βλάστησης συνιστάται από τα δασοπονικά είδη (σε µίξη), πλάτανος, λεύκη, ιτιά, σκλήθρο, αρµυρίκι, λυγαριά κ.ά. και εµφανίζονται ήτοι σε φυσικές παρόχθιες ζώνες βλάστησης, σύµπυκνες, νεαρής ηλικίας (10-20 ετών) ή υπό µορφή θαµνώδους και αραιής βλάστησης.Λόγω της σύνθεσης – δοµής και θέσης τους, έχουν µεγάλη προστατευτική επίδραση και θαυµάσια αισθητική όψη. Βρίσκονται σε πλήρη ισορροπία µε το περιβάλλον από κάθε άποψη και δεν αντιµετωπίζεται θέµα αλλαγής της δοµής και σύνθεσης αυτών.
β. Διαχειριστική μορφή – ανίδρυση και καλλιέργεια ξυλώδους κεφαλαίου.
Τα παραπάνω δασοπονικά είδη σχηµατίζουν αυτοφυείς ενώσεις σε σχήµα επιµηκών λωρίδων (παρόχθιες) ή καταλαµβάνουν υπό µορφή θαµνώδους µερικώς δασοσκεπής, θέσεις που σχηµατίσθηκαν εντός της πληµµυρικής κοίτης. Η διαχειριστική µορφή αυτών είναι σπερµοφυής οµήλικη. Τα τµήµατα της κλάσηςαυτής είναι εκτός διαχείρισης. Η θέση τους, το σχήµα τους, η δοµή τους και σύνθεσή τους, είναι αποτέλεσµα φυσικής εξέλιξης, είναι δηλαδή φυσικές ζώνες βλάστησης µικρής ηλικίας και σε πρώτη φάση εκείνο το οποίο προτείνεται και θεωρείται απαραίτητο είναι, χωρίς να επιδιώκεται κάποια αλλαγή της δασοπονικής µορφής, η παρατήρηση της εξέλιξης τους και µέσα από καθαρισµούς – αραιώσεις – κλαδεύσεις, να επιτύχουµε µια ποσοτική και ποιοτική αναβάθµιση ώστε να εκπληρώνει όσο το δυνατόν καλύτερα τις προστατευτικές, αισθητικές κλπ., επιδράσεις.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΓΩΓΟΥΛΟΥ

The Earth Charter.

Οι Αρχές του Καταστατικού Χάρτη της Γης:

Ι. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
1. Δείξε το σεβασμό σου προς τη ζωή σε όλες τις εκφάνσεις της.
α.Αναγνώρισε πως όλα τα όντα αλληλοεξαρτώνται και πως κάθε μορφή ζωής είναι πολύτιμη, ανεξαρτήτως της αξίας που της προσδίδουν οι άνθρωποι.
β.Δείξε πίστη στην έμφυτη αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπινων υπάρξεων και στο διανοητικό, καλλιτεχνικό, ηθικό και πνευματικό δυναμικό της ανθρωπότητας.
2.Φρόντισε για την κοινότητα της ζωής, με κατανόηση, ευσπλαχνία, και αγάπη.
α.Αποδέξου πως παράλληλα με το δικαίωμα της κτήσης, διαχείρισης και χρήσης των φυσικών πόρων έρχεται το καθήκον της παρεμπόδισης κάθε περιβαλλοντικής βλάβης, καθώς και της προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
β.Αναγνώρισε, πως μεγαλύτερη ελευθερία, γνώση και δύναμη συνεπάγονται αυξημένη ευθύνη για την προώθηση του κοινού οφέλους.
3.Οικοδόμησε δημοκρατικές κοινωνίες, που να είναι δίκαιες, συμμετοχικές, βιώσιμες και ειρηνικές.
4.Διαφύλαξε τη γενναιοδωρία και την ομορφιά του πλανήτη Γη για τη σημερινή και τις μέλλουσες γενεές.
Για την εκπλήρωση των τεσσάρων αυτών ευρύτερων δεσμεύσεων, υπάρχει ανάγκη για:
ΙΙ.ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ.
5.Προστάτευσε και αποκατάστησε την ακεραιότητα των οικοσυστημάτων της Γης, επιδεικνύοντας ειδική μέριμνα για την βιοποικιλότητα και τις φυσικές διαδικασίες διατήρησης της ζωής.
6.Υιοθέτησε την παρεμπόδιση της βλάβης, ως την βέλτιστη μέθοδο περιβαλλοντικής προστασίας και σε περίπτωση γνωστικής ανεπάρκειας εφάρμοσε προσεγγιστικές μεθόδους πρόληψης.
7.Υιοθέτησε μοντέλα παραγωγής, κατανάλωσης και αναπαραγωγής που σέβονται τις αναπαραγωγικές ικανότητες του πλανήτη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ευημερία της κοινότητας.
8.Μελέτησε σε βάθος την οικολογική βιωσιμότητα και προώθησε την ανοικτή ανταλλαγή και ευρεία εφαρμογή της αποκτώμενης γνώσης.
ΙΙΙ.ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
9.Εξάλειψε τη φτώχεια, σαν ηθικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό καθήκον.
10.Διασφάλισε, πως οι οικονομικές δραστηριότητες και οι θεσμοί σε όλα τα επίπεδα προωθούν την ανθρώπινη εξέλιξη με δίκαιο και βιώσιμο τρόπο.
11.Διασφάλισε την ισότητα και την ισοτιμία των φύλων σαν προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και προήγαγε καθολική πρόσβαση στην εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη και την οικονομική ευκαιρία.
12.Διαφύλαξε το αδιάκριτο δικαίωμα όλων για ένα φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, που σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τη φυσική υγεία και την πνευματική ευημερία, με ιδιαίτερη έμφαση στα δικαιώματα των αυτοχθόνων λαών και των μειονοτήτων.
IV. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ.
13.Ενίσχυσε τους δημοκρατικούς θεσμούς σε όλα τα επίπεδα και εξασφάλισε διαφάνεια και υπευθυνότητα στην διακυβέρνηση, συμμετοχικές και περιεκτικές διαδικασίες στη λήψη των αποφάσεων, καθώς και πρόσβαση στη δικαιοσύνη.
14.Ενσωμάτωσε στην επίσημη εκπαίδευση και την διά βίου μάθηση τη γνώση, τις αξίες και τις δεξιότητες που απαιτούνται για έναν επαρκή τρόπο διαβίωσης.
15.Αντιμετώπισε όλα τα έμβια όντα με σεβασμό και ενσυναίσθηση.
16.Προώθησε μια κουλτούρα διαλλακτικότητας, μη βίας και ειρήνης.

Μπαγάσας.

ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ.

Welcome to Tijuana.

Toledo

Chateau de Saumur.

Heiligenblut.

Μόσχα.

Σαντορίνη...

Stonehedge.

Χωρίς λόγια...

Βλέμα στο μέλλον.

ΑΝΟΙΞΗ...

Παρθένα φύση...

Native americans.

Η ΑΙΤΩΛΙΚΗ ΠΟΛΗ ΑΚΡΑΙ

Η αιτωλική πόλη Άκραι, είναι μια αρχαία πόλη, που αποκαλύφθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της, στην περιοχή του σημερινού ορεινού χωριού Λιθοβούνι στη Μακρυνεία πάνω από τη λίμνη Τριχωνίδα. Η διάνοιξη δρόμων στα μέσα της δεκαετίας του 1970 έφερε στο φως το αρχαίο νεκροταφείο με τους 68 τάφους. Η αρχαιολόγος Φωτεινή Ζαφειροπούλου, που πραγματοποίησε πριν από μερικά χρόνια την ανασκαφή, προϊσταμένη τότε της Εφορείας Δελφών, είναι ακόμη και σήμερα εντυπωσιασμένη από αυτόν τον τόπο ο οποίος φαίνεται ότι κρύβει πολλά μυστικά στη γη του, όπως γράφτηκε πρόσφατα σε άρθρο της Μαρία Θερμού στην εφημερίδα «Το Βήμα» της 8-3-2008. Οι τάφοι ήταν κιβωτιόσχημοι, κατασκευασμένοι από ντόπια πέτρα, και απλώνονταν σε δύο λόφους κυρίως, στα νότια και νοτιοανατολικά του Λιθοβουνίου. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα φαίνεται ότι ανήκαν σε άτομα με ηγετικές θέσεις, καθώς βρίσκονταν σε ιδιαίτερα εξέχοντα σημεία. Τα σημαντικότερα και ορισμένα μάλιστα μοναδικά στο είδος τους ευρήματα προέρχονται από έναν τέτοιο τάφο, όπου βρέθηκαν επίσης δύο σκελετοί νεαρών ατόμων: είναι δύο όμοια χρυσά μετάλλια με ανάγλυφη προτομή ενός προσώπου, το οποίο δεν μπορεί να ταυτιστεί, ένα χρυσό ασπίδιο με ανάγλυφη παράσταση κεραυνού αλλά και πολύτιμο λίθο από αιματίτη, χρυσό περίαπτο, χρυσά σκουλαρίκια με φτερωτούς ερωτιδείς, ένα περιδέραιο με χρυσές χάντρες, ακόμη όμως και ένα γυάλινο σκεύος που αποτελείται από τρία τμήματα. Στην ίδια περιοχή όμως, αυτή τη φορά κοντύτερα στη λίμνη, είχε ανακαλυφθεί πολύ πριν, το 1963, ένας μυκηναϊκός τάφος, ο οποίος παρ΄ ότι δεν έτυχε κανονικής ανασκαφής έδωσε μερικά ενδιαφέροντα επιθετικά όπλα, και ταυτόχρονα την πληροφορία ότι η περιοχή είχε ήδη κατοικηθεί από την Υστερη Μυκηναϊκή περίοδο, δηλαδή από τον 14ο αι. π.Χ. Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει άλλωστε, αφού τα πλούσια λόγω της λίμνης εδάφη και η γειτνίαση με τη θάλασσα προσφέρονταν για κατοίκηση, ενώ η τραχύτητα των βουνών προσέφερε την απαραίτητη προστασία. Όπως αποδεικνύεται σήμερα από τα αρχαιολογικά ευρήματα, η Αιτωλία ήταν εύρωστη οικονομικά και διέθετε αντίστοιχη πολιτική και πολιτιστική ανάπτυξη. Η Μαρία Θερμού στο ως άνω δημοσίευμα μας υπενθυμίζει ότι ο Θουκιδίδης γράφει για τους Αιτωλούς: «Το γαρ έθνος μέγα μεν είναι το των Αιτωλών και μάχιμον, οικούν δε κατά κώμας ατειχίστους και ταύτας διά πολλού».Την ιστορία της αρχαίας αυτής πόλης των Άκρων σκοπεύει να γνωστοποιήσει ο σύλλογος των Λιθοβουνιωτών στην Αθήνα, ή καλύτερα ο Σύλλογος Άκρων με την επωνυμία «Πανόραμα» με την έκδοση ενός σημαντικού λευκώματος με τον τίτλο «Λιθοβούνι Μακρυνείας», η ονομασία του χωριού δηλαδή, το οποίο εκτός από κάποιες φωτογραφίες της περιοχής περιλαμβάνει ως κύριο σώμα τα ευρήματα από το αρχαίο νεκροταφείο. Χρονολογημένα από τον 5ο αι. π.Χ. ως τα μέσα του 3ου αι. π.Χ., είναι πολλά κοσμήματα, δηλαδή δαχτυλίδια, βραχιόλια, σκουλαρίκια και περιδέραια- μερικά από τα οποία είναι χρυσά-, είναι χάλκινοι καθρέφτες, οι οποίοι αποτελούν ένα ιδιαίτερο εύρημα ούτως ή άλλως, είναι χάλκινες στλεγγίδες, ασημένια αγγεία, γυάλινα σκεύη και ενδιαφέρουσα κεραμική, η οποία ήταν κατά το μεγαλύτερο μέρος της εισηγμένη από εργαστήρια της Αττικής, της Κορίνθου και κυρίως της Ηλιδος. Ένα λεύκωμα μάλιστα με τα ιδιαίτερα λαμπρά ευρήματα που αποκαλύφθηκαν στο νεκροταφείο των Ακρών έρχεται να δώσει μια νέα διάσταση στο μικρό και όμορφο χωριό «Λιθοβούνι», το οποίο όμως, όπως και η περιοχή, κρύβει μεγάλη ιστορία. Παράλληλα, μέσα από το λεύκωμα αυτό αναδεικνύονται και οι φυσικές ομορφιές του χωριού μας. Το Λιθοβούνι, κτισμένο κάτω ακριβώς από το κάστρο των αρχαίων Άκρων, με την απέραντη θέα που προσφέρει και τους φιλόξενους ανθρώπους του, είναι ένας τόπος όπου κυριαρχεί η γαλήνη και η ηρεμία και όπου ο άνθρωπος σμίγει με τη φύση. Το πολύχρωμο σκηνικό της παρθένας φύσης και το αγνάντεμα της λίμνης Τριχωνίδας σας ταξιδεύουν στο χώρο και στο χρόνο, που αρνείται και αντιστέκεται στην αβάσταχτη ελαφρότητα του σήμερα. Συγγραφείς του έργου είναι η Φωτεινή Ζαφειροπούλου και η Αναστασία Γεωργιάδου.

Pancho Villa.

Ο Πάντσο Βίλα γεννήθηκε ως Ντορότεο Αράνγκο στο Σαν Χουάν ντελ Ρίο του Μεξικό το 1877. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην επαρχία Ντουράνγκο ώσπου στην ηλικία των 16 σκότωσε τον άνδρα που βίασε την αδερφή του και αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομα του σε Φραντζέσκο Βίλα για να διαφύγει από το νόμο. Στην ηλικία των 20 ο Βίλα μετακινήθηκε νοτιότερα δουλεύοντας ως ανθρακωρύχος και έμπορος ζώων. Στις αρχές τ ου 1900 ξεκίνησε να οργανώνει ομάδες ανταρτών που έκλεβαν ζώα από πλούσιους τσιφλικάδες και τα μοίραζαν σε άπορους εργάτες. Ο δικτάτορας Ντίαζ επικύρηξε τον Πάντσο Βίλα με μεγάλα ποσά αλλά ο λαός γρήγορα τον αναγνώρισε ως ήρωα και τον φυγάδευε όταν τα κυβερνητικά στρατεύματα του έστηναν ενέδρες.
Σύντομα, οι αντάρτες του Πάντσο Βίλα άρχισαν να χτυπούν κρατικές τράπεζες και με τα χρήματα βοηθούσαν τις τοπικές κοινωνίες να απαλλαγούν από την οικονομική εξουσία των Αμερικάνων εποίκων που είχαν αγοράσει μεγάλες εκτάσεις στο Μεξικό. Μέχρι το 1909 ο Πάντσο Βίλα είχε γίνει -εκτός από λαϊκός ήρωας- ο φόβος κι ο τρόμος των Αμερικάνων και Μεξικανών γαιοκτημόνων. Οι επαφές του με τον επαναστάτη Φραντζέσκο Μαδέρο, κατέληξαν στην ένωση των δυνάμεων τους το 1910. Η χαρισματική μορφή του Βίλα μπόρεσε να επιστρατεύσει χιλιάδες Μεξικανούς αλλά και αρκετούς Αμερικάνους για τους σκοπούς της επανάστασης. Φρόντισε μάλιστα να δημιουργήσει ένα ολόκληρο τάγμα από Αμερικάνους αντάρτες με διοικητή τον Tracey Richardson βετεράνο από πολλούς επαναστατικούς στρατούς της λατινικής Αμερικής.
Οι δυνάμεις του Μαδέρο αρχικά επικράτησαν αλλά ύστερα από την δολοφονία του και το πραξικόπημα του Βικτοριάνο Χουέρτα, ο Βίλα μαζί με τους Καράνζα και Ομπρεγκόν αναγκάστηκαν να αναδιπλωθούν. Η επανάσταση του Μεξικό συνεχίστηκε με μεγαλύτερη αυτή τη φορά ορμή και στο πέρασμα τους, οι δυνάμεις του Βίλα απαλλοτροίωναν όλες τις μεγάλες φάρμες και φυτείες αποζημιώνοντας με αυτές τις χήρες και τα ορφανά των ανταρτών που είχαν χάσει την ζωή τους στις μάχες. Αυτή η κίνηση τον έκανε γνωστό και στις ΗΠΑ όπου ο μύθος του προσέλκυσε κινηματογραφικές εταιρείες που γύριζαν ταινίες με την ζωή του και απαθανάτιζαν τις ιστορικές του νίκες.
Το 1914 οι στρατοί του Πάντσο Βίλα και του Εμιλιάνο Ζαπάτα ενώθηκαν στην πόλη του Μεξικό κατακτώντας την και ολοκληρώνοντας έτσι με επιτυχία την Μεξικανική επανάσταση.
Διαφωνίες ανάμεσα στους αρχηγούς της επανάστασης σύντομα έφερε τον Βίλα αντιμέτωπο με τους παλιούς του συμμάχους Ομπρεγκόν και Καράνζα. Όταν η κυβέρνηση των ΗΠΑ στήριξε ανοιχτά την προεδρεία του Καράνζα, ο Πάντσο Βίλα για αντίποινα επιτέθηκε στις συνοριακές πόλεις των ΗΠΑ τρέποντας σε φυγή την αμερικανική εθνοφυλακή. Η εικόνα του ως ήρωας της επανάστασης σύντομα καταστράφηκε για τους Αμερικάνους αν και οι Μεξικανοί συνέχιζαν να τον βλέπουν ως εκδικητή για δεκαετίες καταπίεσης από τους Γιάνκηδες. Παρά την δημοφιλία του όμως, άρχισε να χάνει την μία μάχη μετά την άλλη από τον στρατό του Καράνζα και του Ομπρεγκόν. Ύστερα από δύο αποτυχημένες προσπάθειες του Αμερικανικού στρατού να τον νικήσουν το 1916 και το 1919 τελικά η Μεξικανική κυβέρνηση δέχτηκε την παράδοση του και την απόσυρση του από την πολιτική ζωή με τον τίτλο του στρατηγού. Το 1923 κι ενώ επέστρεφε από την πόλη Παράλ, αμερικάνοι και κυβερνητικοί πράκτορες έστησαν ενέδρα και δολοφόνησαν τον μεγάλο ηγέτη της μεξικανικής επανάστασης.
Στις μέρες μας οι Μεξικανοί θυμούνται τον Πάντσο Βίλα με περηφάνια αφού ο ίδιος κατάφερε τις μεγαλύτερες νίκες στον αγώνα του λαού για δημοκρατία και ελευθερία. Εξαιτίας της επιτυχημένης εκστρατείας του Πάντσο Βίλα εναντίον της Αμερικής και της νίκης του επί του αμερικανικού στρατού στην μάχη του Columbus θεωρείται ως ο μοναδικός στρατιωτικός διοικητής που κατάφερε να εισβάλλει και νικήσει τις ΗΠΑ σε δικό τους έδαφος.

Σηκω σ' απάνω Μήτρο μ', Δημήτρο μ'...