5/11/12

Ακόμα ένα νεκρό αρκουδάκι σε τροχαίο...

Ένα αρκουδάκι ηλικίας περίπου πέντε μηνών, σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να διασχίσει την επαρχιακή οδό Καστοριάς – Νεστορίου, στο δέκατο τροχαίο ατύχημα με αρκούδες το 2012. 
Μοιραία ήταν η διάβαση του δρόμου για ένα μικρό αρκουδάκι περίπου πέντε μηνών κατά το νυχτερινό μάθημα εύρεσης τροφής από τη μητέρα του. Το τροχαίο συνέβη στην επαρχιακή οδό Καστοριάς-Νεστορίου, μόλις 500 μ. από τον οικισμό της Κολοκυνθούς. 
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του οδηγού, το αρκουδάκι έκανε απεγνωσμένη προσπάθεια να αποφύγει τα διερχόμενα αυτοκίνητα παρακολουθώντας την μητέρα του από την απέναντι πλευρά του δρόμου που το καλούσε ανήμπορη να το βοηθήσει. Τελικά, εγκλωβισμένο από την αυξημένη κίνηση και αποπροσανατολισμένο καταμεσής στο οδόστρωμα παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα τον τραγικό τραυματισμό του με πολλαπλά κατάγματα σε όλο του το σώμα. Η μητέρα του συνέχισε να το αναζητεί στην περιοχή για αρκετή ώρα μετά συμβάν, προσπαθώντας να προσεγγίσει το σημείο πιστεύοντας ότι είναι ακόμα ζωντανό. 
Η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης του Αρκτούρου μετά από συντονισμένες ενέργειες απομάκρυνε τη μητέρα από την περιοχή, με την βοήθεια των υπηρεσιών αστυνομίας και πυροσβεστικής, συλλέγοντας, στη συνέχεια, το νεκρό ζώο. Ακολούθως, καθαρίστηκε το οδόστρωμα αποκλείοντας έτσι, την πιθανότητα προσέγγισης άλλων ζωών δημιουργώντας νέο ατύχημα.
Η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης του Αρκτούρου μετέφερε το νεκρό αρκουδάκι στον συνεργαζόμενο με τον Αρκτούρο, Σταθμό Περίθαλψης Άγριων Ζώων στην Καστοριά, από όπου και θα παραδοθεί στη Δασική Υπηρεσία Καστοριάς. 
Παρόλο που έχουν πάψει να σοκάρουν οι ειδήσεις νεκρών άγριων ζώων σε τροχαία ατυχήματα, για τον Αρκτούρο αποτελεί πάντα σοβαρή είδηση η απώλεια ατόμων του είδους της καφέ αρκούδας. 
Η καφέ αρκούδα είναι είδος αυστηρά απειλούμενο στην Ελλάδα και η απώλεια κάθε ατόμου φέρνει το είδος πιο κοντά στον κίνδυνο της εξαφάνισης.Από τις αρχές του έτους έως σήμερα ο τραγικός απολογισμός είναι δέκα νεκρές αρκούδες. Από αυτές οι τέσσερις ήταν νεαρές-μικρά αρκουδάκια, εφετινής γέννας.

4/11/12

Ο ρυπαρός άνεμος της αιολικής διαπλοκής στις ζούγκλες του Μεξικού!


Εκεί που οι ανεμογεννήτριες στήνονται υπό τις ξιφολόγχες του στρατού και είναι βαμμένες κόκκινες με το αίμα των ιθαγενών...
Η κυβέρνηση του Μεξικού δίνει αφειδών άδειες σε ξένες πολυεθνικές για να τοποθετήσουν εκατοντάδες τουρμπίνες αιολικής ενέργειας, και έρχεται αντιμέτωπη με τους Ινδιάνους ιθαγενείς που έκαναν το λάθος να ζουν σε μια από τις πλέον ανεμοδαρμένες αλλά και παρθένες περιοχές στον κόσμο. 
Ήδη υπάρχουν νεκροί στον αγώνα κατά των πολυεθνικών της αιολικής ενέργειας στο Μεξικό.
Το Μεξικό εμφανίζει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά αύξησης των εγκατεστημένων μονάδων αιολικής ενέργειας στον κόσμο- εφάμιλλο της Γερμανίας, των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Ελλάδας, και σχεδόν όλες είναι συγκεντρωμένες σε μια στενή λωρίδα γης στο κέντρο του Μεξικού γνωστής ως ο Ισθμός της Tehuantepec, εκεί όπου οι άνεμοι από τον Ειρηνικό συναντούν και συγκρούονται με τους ανέμους από τον Κόλπο του Μεξικού. 
Οι  Zapotec- ιθαγενείς κάτοικοι του ισθμού διαμαρτύρονται ότι οι πολυεθνικές της αιολικής ενέργειας έχουν πλέον αναλάβει τον πλήρη έλεγχο της πατρογονικής τους γης, και στην πράξη τους εκδιώκουν από αυτήν με την βοήθεια του στρατού που έχει αναλάβει την φύλαξη των αιολικών εγκαταστάσεων. Ισχυρίζονται επίσης ότι σε αυτούς δεν φτάνουν καθόλου και τίποτα από τα κέρδη και τα αντισταθμιστικά οφέλη από τα εν λόγω έργα. Αντιθέτως βλέπουν τα άλλοτε παρθένα δάση να οργώνονται από χιλιόμετρα δρόμων, τις βουνοκορφές να ισοπεδώνονται στην κυριολεξία για να εγκατασταθούν οι ανεμογεννήτριες, τα πουλιά και την άγρια πανίδα της περιοχής να μειώνεται δραματικά, και τον ιαγουάρο που ήταν σύμβολο των προγόνων τους και μέχρι πρόσφατα συναντούσαν στις σκοτεινές γωνιές του δάσους να έχει πλέον εκλείψει.  
Ο Πρόεδρος του Μεξικού Φελίπε Καλντερόν έχει κάνει ο ίδιος προσωπικά σχεδόν όλα τα εγκαίνια των αιολικών πάρκων της περιοχής- θέλοντας έτσι να δείξει την αταλάντευτη στάση της Κυβέρνησής του σε ένα από τα κύρια σημεία του φιλόδοξου προγράμματός της να μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα του Μεξικού κατά 30 τοις εκατό μέχρι το 2020. Στα πλαίσια αυτά και την περασμένη Τρίτη επισκέφτηκε την πολιτεία της Οαχάκα για να εγκαινιάσει ένα νέο σύμπλεγμα ανεμογεννητριών, επαινώντας στην ομιλία του τις επενδύσεις που γίνονται στο τομέα της "Πράσινης Ανάπτυξης": "Ναι, μπορούμε να καταπολεμήσουμε την φτώχεια και να πετύχουμε την προστασία του περιβάλλοντος ταυτόχρονα! Το αιολικό πάρκο που εγκαινιάζουμε σήμερα είναι ένα τέτοιο σαφές παράδειγμα!" επισήμανε ο πρόεδρος Καλδερόν κατά την τελετή εγκαινίων. Όμως, όπως και στο παρελθόν, αυτό το έκανε υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας, καθώς οι ιθαγενείς διαδηλωτές απείλησαν να χαλάσουν τα εγκαίνια. 
Το γραφείο του προέδρου δημοσιεύει κανονικά ένα λεπτομερές χρονοδιάγραμμα των προγραμματισμένων δραστηριοτήτων του, αλλά δεν έπραξε το ίδιο και για τα εγκαίνια της Τρίτης, τηρώντας απόλυτη μυστικότητα μέχρι που το συμβάν έλαβε χώρα.  Παρόλα αυτά χιλιάδες ιθαγενείς μαζεύτηκαν στην περιοχή- αυθόρμητα και χωρίς καμία προετοιμασία,  όταν πήραν "χαμπάρι" τι συμβαίνει: χρειάστηκε η επέμβαση εκατοντάδων στρατιωτών πέρα από τις πολυάριθμες αστυνομικές δυνάμεις που είχαν ζώσει την περιοχή για να γίνουν τελικά τα εγκαίνια. Και μπορεί ο πρόεδρος να έφυγε ο στρατός όμως θα μείνει στην περιοχή για να περιφρουρεί την ομαλή λειτουργία και αυτού του αιολικού πάρκου, όπως συμβαίνει και με τα υπόλοιπα της επαρχίας.
Μέχρι στιγμής το 2012, το Μεξικό έχει καταγράψει μια εντυπωσιακή αύξηση κατά 119 τοις εκατό της εγκατεστημένης αιολικής ενέργειας, υπερδιπλασιάζοντας έτσι τα 519 μεγαβάτ ονομαστικής εγκατεστημένης ισχύος που είχε πέρυσι! Το Μεξικό είχε μόλις 6 μεγαβάτ όταν Καλντερόν ανέλαβε τα καθήκοντά του το 2006. Η 6χρόνη θητεία του Καλντερόν στην προεδρεία του Μεξικού και η 12χρόνη του κόμματος του (Κόμμα Εθνικής Δράσης- PAN) στην εξουσία, είναι συνυφασμένη  με καταγγελίες για καλπονοθείες (με κυριότερες αυτές που αφορούσαν τις εκλογές του 2006), για τις αγαστές σχέσεις που έχει με τον Βόρειο γείτονα του, τις ΗΠΑ με την δικαιολογία του "πολέμου κατά των ναρκωτικών" (ενός ακήρυχτου αλλά πολύνεκρου πολέμου, που μέχρι τώρα στα έξι χρόνια θητείας του Καλντερόν έχει επιφέρει ως μόνο αποτέλεσμα τις δολοφονίες πάνω από 95.000 Μεξικανών), και τις ιδιαίτερα κακές του σχέσεις με τους νότιους γειτόνους του-τις υπόλοιπες χώρες της Λατινικής Αμερικής (συνεπεία των πολιτικών και ιδεολογικών δεσμών του με το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα), και για την μεγάλη αποτυχία του στην αντιμετώπιση της φτώχειας στην χώρα, παρά τους ρυθμούς ανάπτυξης με τους οποίους έτρεξε η Μεξικανική Οικονομία τα τελευταία χρόνια (το 1/3 σχεδόν από τα 112 εκατομμύρια κατοίκων της χώρας ζει σήμερα κάτω από τα όρια της φτώχειας, χωρίς καμία κοινωνική πρόνοια, και χωρίς πρόσβαση στις στοιχειώδεις υποδομές)
Χάρη στην "πράσινη πολιτική" του Καλντερόν, το Μεξικό με εγκατεστημένα πλέον συνολικά περίπου 1,3 γιγαβάτ αιολικής ενέργειας, προσφέρει ένα πολύ καλό παράδειγμα στο τι συμβαίνει όταν η αιολική βιομηχανία- κυριαρχούμενη από μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στο να εγκαθιστά μεγάλα αιολικά πάρκα σε μια μικρή, σχετικά αλλά επιθυμητή για τα συμφέροντά της περιοχή. Στις βουνοπλαγιές της πολιτεία της Οαχάκα δραστηριοποιούνται κυρίως ισπανικές εταιρείες, όπως η Iberdrola,η Union Fenosa και η Gamesa, και αμερικανικές εταιρείες όπως η Sempra Energy, που έχουν κατασκευάσει τεράστια αιολικά πάρκα με θηριώδεις ανεμογεννήτριες, αφήνοντας στον τοπικό πληθυσμό την αίσθηση ότι πρόκειται στην κυριολεξία για νέους εισβολείς: η δεύτερη εισβολή μετά από αυτήν των κονκισταδόρων του 16ου αιώνα. Μόνο 4 από 17 αιολικά πάρκα του Μεξικού βρίσκονται έξω από τον Ισθμό της Tehuantepec, αφού ο πρόεδρος Καλντερόν φρόντισε η περιοχή να χαρακτηριστεί "αιολικής προτεραιότητας" σύμφωνα με τις υποδείξεις των εταιρειών. 
Και το ερώτημα που θέτουν οι κάτοικοι είναι κατά πόσο το μεγαλύτερο είναι πάντα και το καλύτερο: οι μεγάλες αιολικές εγκαταστάσεις μπορεί να είναι προς όφελος των εταιρειών δεν είναι όμως και προς όφελος των κατοίκων- οι οποίοι ήδη μετράνε νεκρούς στον αγώνα τους κόντρα στις πολυεθνικές της αιολικής ενέργειας. "Ζητάμε από αυτές τις πολυεθνικές να φύγουν από απ΄την γη μας", δήλωσε ο Irma Ordonez, ένας ακτιβιστής από την μικρή ινδιάνικη πόλη Ixtepec,της πολιτείας Oaxaca. "Θέλουν να κλέψουν τη γη μας! Όταν έρχονται υπόσχονται πολλά πράγματα, υπόσχονται ότι πρόκειται να μας δώσουν θέσεις εργασία, αλλά δεν μας δίνουν τίποτα." Και μπορεί οι σύγχρονοι κονκισταδόροι να μην μοιράζουν ούτε καν "χάντρες και καθρεφτάκια" στους ιθαγενείς, βέβαιοι προφανώς για την παντοδυναμία τους- μια παντοδυναμία που στην περίπτωση του Ισθμού της Tehuantepec τους την παρέχει το χρήμα των επενδυτών, η διαπλοκή των πολιτικών και τα όπλα των στρατιωτικών, όμως το μεγάλο πρόβλημα με την επαρχία  Oaxaca, είναι πως είναι πολύ μακριά από την Πόλη του Μεξικού, την Μαδρίτη, την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες και πολύ κοντά με την επαρχία Τσιάπας: εκεί όπου κρατιέται ζωντανή η σπίθα του Ζαπάτα και τραγουδιέται ακόμη το τραγούδι των ινδιάνων για "τη Γη και Ελευθερία"!
ΥΓ) το πιο γελοίο από όλα είναι πως ακόμη και δίκαιο να είχαν οι Μεγαλοεργολάβοι της Μαύρης Ανάπτυξης και της Πράσινης Απάτης, πως δηλαδή όλα αυτά γίνονται για να σωθεί το κλίμα της Γης, το ερώτημα που προκύπτει είναι: δηλαδή πρέπει να καταστρέψουμε ακόμη και τα παρθένα δάση στην Νότιο Αμερική για να σωθεί η Wall Street; Ή για τα Ελληνικά δεδομένα πρέπει και αξίζει για την ηλεκτροδότηση του Mall και του Carrefour να θυσιάσουμε τους τελευταίους οικολογικούς παραδείσους της Χώρας μας; 


Το "διεθνές δίκαιο" στα χέρια των "αγορών"!

Η Αργεντινή ξανά στα δόντια των  λυσσασμένων "hedge funds"!
Την πλήρη αποζημίωση των κατόχων ομολόγων της Αργεντινής που δεν είχαν αποδεχθεί την αναδιάρθρωση του χρέους της χώρας το 2005 ζητεί το Εφετείο των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, έντεκα χρόνια μετά τη χρεοκοπία της λατινοαμερικανικής οικονομίας, το Εφετείο των ΗΠΑ ζήτησε από την κυβέρνηση Κίρχνερ να πληρώσει στο ακέραιο όσους κατόχους ομολόγων, κυρίως αμερικανικά "hedge funds", δεν είχαν συμφωνήσει με τα μέτρα αναδιάρθρωσης του χρέους της λατινοαμερικανικής χώρας. Η πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Κίρχνερ, σχετικά με αυτήν την απόφαση του αμερικανικού δικαστηρίου, δήλωσε: «Θα πληρώσουμε τα χρέη μας και σε δολάρια, γιατί έχουμε αποθέματα». Σήμερα τα συναλλαγματικά αποθέματα της Αργεντινής είναι περισσότερα από 45 δισ. δολάρια.  
Η πρόεδρος της Αργεντινής τόνισε ότι αυτή την περίοδο πραγματοποιείται καμπάνια δυσφήμησης της Αργεντινής, «ώστε άλλες χώρες του κόσμου με τεράστιο χρέος να μην ακολουθήσουν τη δική μας μέθοδο λύσης του προβλήματοςΔεν είναι ότι θέλουν να μας οδηγήσουν σε στάση πληρωμών, αφού μπορούμε να τους ξεχρεώσουμε, αλλά στο να αποτύχει ένα μοντέλο διαχείρισης, εντελώς αντίθετο με αυτό που εφαρμόζεται με πλήρη αποτυχία στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και έχει οδηγήσει σε εκατομμύρια άνεργους, άστεγους και πεινασμένους». Τέλος, άσκησε κριτική στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αλλά και επιχειρηματίες της Αργεντινής, υποστηρίζοντας ότι πολλοί εξ αυτών ποντάρουν στη χρεοκοπία και τη σπέκουλα για να πλουτίσουν. 
Την καταδικαστική για την Αργεντινή απόφαση έλαβε προ ημερών αμερικανικό εφετείο μετά από προσφυγή κερδοσκοπικών κεφαλαίων (των Elliott Capital Managemen και Aurelius Capital Management) που δεν είχαν δεχθεί τους όρους της αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους που είχε επιβάλει το Μπουένος Άιρες το 2005 και το 2010, και κατείχαν στα χέρια τους (επί 11 χρόνια!!!) χρεοκοπημένα ομόλογα ονομαστικής αξίας 1,4 δισ. δολ.
Το αμερικανικό εφετείο έκρινε ότι δικαιούνται ίσης μεταχείρισης (;) οι κάτοχοι των νέων ομολόγων που εκδόθηκαν το 2005 και 2010 και εκείνοι που αρνήθηκαν να ανταλλάξουν τους τίτλους τους, με καινούργιους. Με βάση την απόφαση του αμερικανικού εφετείου τα  "hedge funds" δικαιούνται πλέον πληρωμή της ονομαστικής αξίας των ομολόγων που κατέχουν στο ακέραιο (πολλά από τα οποία τα είχαν αγοράσει στην δευτερογενή αγορά σε εξευτελιστικές τιμές!!!). Αν το Μπουένος Αϊρες υποχρεωθεί να πληρώσει και αυτούς τότε είναι ξεκάθαρο ότι κινδυνεύει να μην επαρκέσουν τα χρήματα για να πληρώσει τους κατόχους των νέων ομολόγων και να καταλήξει σε "τεχνητή χρεοκοπία". Πάντως η Αργεντινή έχει δεσμευθεί ότι σε καμία περίπτωση ποτέ δεν θα διαπραγματευθεί με όσους δεν συμμετείχαν στην αναδιοργάνωση, αποκαλώντας τους τοκογλυφικά funds.
Η υπόθεση της Αργεντινής έγινε μόλις πριν λίγους μήνες αντικείμενο αντιπαράθεσης και στην Ελλάδα, με τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα να δηλώνει: "Μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή" αναφερόμενος στην αξιοπρέπεια που επέδειξε η χώρα της Λατινικής Αμερικής υπό κυβερνήσεως Νέστορ Κίρχνερ. 
Η νέα αυτή διαμάχη για τα ομόλογα της Αργεντινής χρησιμοποιήθηκε ξανά ως φόβητρο απέναντι στο αίτημα μονομερούς διαγραφής του ελληνικού δημόσιου χρέους αλλά και των χρεών στις άλλες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, που εγείρουν τέτοια αξίωση. «Ότι και να κάνετε το χρέος θα πληρωθεί», είναι το μήνυμα. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε πως έχουν ένα δίκιο: Η Αργεντινή έκανε μισή δουλειά, καθώς ναι μεν δεν πλήρωσε, ταυτόχρονα όμως δεν φρόντισε να απονομιμοποιήσει τα επίμαχα ομόλογα μέσω λογιστικού ελέγχου τους που θα αποδείκνυε ότι δεν πρέπει να πληρωθούν, κι έτσι θα ακύρωνε εκ προοιμίου κάθε αίτημα πληρωμής τους από κερδοσκοπικά κεφάλαια που ειδικεύονται σε τέτοιες διεκδικήσεις, απασχολώντας στρατιές νομικών. Αυτά μάλιστα τα "κεφάλαια" είναι τα ίδια που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους κι ελληνικά ομόλογα και δεν δέχτηκαν το «κούρεμα» του PSI και τελικά επέβαλαν τον Μάιο στην κυβέρνηση Παπαδήμου να τα εξοφλήσει στο ακέραιο…

Η λαϊκή δυσαρέσκεια κορυφώθηκε το Δεκέμβριο του 2001, όταν το Μπουένος Άιρες εξερράγη: δεκάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στις συγκρούσεις με την αστυνομία, η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και ο τότε πρόεδρος Ντε Λα Ρούα εγκατέλειπε το Προεδρικό Μέγαρο με ελικόπτερο.
Η χώρα είχε χρεοκοπήσει. Το χρέος είχε εκτιναχθεί στα 170 δισ. δολάρια, η ανεργία σε εφιαλτικά ύψη, ενώ παιδιά πέθαιναν από την πείνα στην άλλοτε πλούσια Αργεντινή. Ο αρχιτέκτονας της ανάκαμψης της Αργεντινής και μετέπειτα υπουργός Οικονομικών Ρομπέρτο Λαβάνια, ακόμη δεν μπορεί να πιστέψει πόσο χαμηλά είχε πέσει η χώρα του και όπως δήλωσε πρόσφατα στη Deutche Welle: "Ήταν μια πολύ κακή κατάσταση. Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ήταν η χειρότερη κρίση από το 1890. Η κοινωνική κατάσταση των ανθρώπων ήταν φρικτή. Το 52 % των ανθρώπων, περισσότεροι από τους μισούς, ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας".
Ο Λαβάνια μαζί με τον μετέπειτα πρόεδρο Νέστορ Κίρχνερ δρομολογεί την ανάκαμψη της χώρας. Η Αργεντινή κηρύττει στάση πληρωμών και αποπληρώνει το δάνειο προς το ΔΝΤ για να έχει μεγαλύτερη ευχέρεια κινήσεων. Παράλληλα προχωρά σε γενναία διαγραφή του εξωτερικού χρέους ενώ κρατά υποτιμημένο το πέσο. Η οικονομία της αρχίζει να συνέρχεται και να γίνεται και πάλι ανταγωνιστική.
Δέκα χρόνια μετά, στο Μπουένος Άιρες αλλά και σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας τίποτε δεν θυμίζει τις δύσκολες εκείνες μέρες της χρεοκοπίας. Οι πολίτες έχουν περισσότερα στη τσέπη τους και ως εκ τούτου ξοδεύουν και περισσότερα. Η Αργεντινή δεν φαίνεται μάλιστα να επηρεάζεται σήμερα ούτε από την παρούσα παγκόσμια οικονομική κρίση.
Ωστόσο μετά την συγκεκριμένη απόφαση του δικαστηρίου η χώρα είναι μπροστά σε νέα χρεοκοπία...
Η απόφαση ήρθε τρεις εβδομάδες μετά την κατάσχεση πλοίου του Αργεντίνικου Πολεμικού Ναυτικού και την σύλληψη του πληρώματός του στην Γκάνα, μετά από ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε εταιρεία "NML Capital Ltd", θυγατρική της εταιρείας επενδύσεων "Elliott Management". Το πλοίο «ARA Libertad» και το πλήρωμά του - 326 άτομα συνολικά - είχαν τεθεί υπό περιορισμό από την Γκάνα στο λιμάνι Τέμα, βάση δικαστικής απόφασης η οποία δικαίωνε τις απαιτήσεις των κερδοσκοπικών "hedge funds". Χρειάστηκαν μάλιστα μακρές διαπραγματεύσεις αξιωματούχων της κυβέρνησης της Αργεντινής και παρεμβάσεις εκπροσώπων του ΟΗΕ στην Γκάνα, οι οποίοι μάλιστα έκαναν λόγο για κατάφωρη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για να εκκενωθεί το «ARA Libertad», πλην του καπετάνιου και του βασικού πληρώματος, και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους η πλειοψηφία των κρατούμενων ναυτικών του Αργεντίνικου πολεμικού ναυτικού.
Η ενέργεια αυτή του αμερικανικού "hedge fund" είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων παγκοσμίως καθώς πέρα από την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων ενός ανεξάρτητου κράτους από μια εταιρεία ιδιωτικών συμφερόντων, ήταν η πρώτη φορά που κρατήθηκαν  στην κυριολεξία ως όμηροι απλοί πολίτες για μια οικονομική διαμάχη. Πολλοί τότε ήταν αυτοί που μίλησαν για πρακτικές που μας επιστρέφουν στην κυριολεξία στην εποχή της δουλείας- αλλά βέβαια λίγοι ήταν αυτοί που τους άκουσαν και ακόμη λιγότεροι αυτοί που συνειδητοποίησαν σε τι επικίνδυνους ατραπούς διολισθαίνει η ανθρωπότητα με τέτοιες πρακτικές!
Η Αργεντινή είναι από τις πρώτες χώρες- μαζί με την Ελλάδα- που θα ανακαλύψει και  θα βαδίσει αυτές τις ατραπούς και μάλιστα λίαν συντόμως:  
Διάφορα αμοιβαία κεφάλαια υψηλού κινδύνου, συμπεριλαμβανομένων των Blackfish Capital, Lansdowne Partners και Odey Asset Management εμπλέκονται πλέον ανοικτά στη μακραίωνη διαφορά μεταξύ της Βρετανίας και της Αργεντινής πάνω από τα νησιά Φώκλαντ, ή, όπως τα αποκαλούν οι Αργεντινοί Las islas Malvinas. Αυτά τα "hedge funds" επενδύουν σε πολλές επιχειρήσεις εξερεύνησης πετρελαίου που δραστηριοποιούνται στα μικρά αυτά νησιά του Ατλαντικού, και τα οποία αποτέλεσαν το "αντικείμενο" ενός σύντομου αλλά αιματοβαμμένου και βρώμικου πόλεμου μεταξύ των δύο χωρών το 1982 και πρόσφατα αποτέλεσαν την αιτία για την κλιμάκωση στις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ τους.
Η Αργεντινή έχει απειλήσει με νομική δράση κατά των πετρελαϊκών εταιρειών που επιδιώκουν να δραστηριοποιηθούν στα Φώκλαντ υπό την βρετανική αιγίδα. Αλλά οι απειλές αυτές δεν φαίνεται να τρομάζουν κανέναν, και σίγουρα δεν τρομάζουν τα "hedge funds" και μάλιστα μπροστά στα κέρδη που οσμίζονται ότι θα τους παρέχει η γη κι η θάλασσα των Φώκλαντ.

Αποκαλύψεις από την χρηματαγορά του Λονδίνου έδειξαν ότι τα "hedge funds" αγοράζουν μερίδια από το πρόγραμμα εξερεύνησης των Νησιών Φόλκλαντ, που εκδίδουν ως επί το πλείστον εταιρείες που εδρεύουν στη Βρετανία ή αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης στην αγορά του City του Λονδίνου. Τα αποκαλούμενα στους οικονομικούς κύκλους "συμφέροντα Φώκλαντ" είναι πλέον η αιχμή του δόρατος για να επιτευχθεί η χρηματοδότηση της διαδικασίας εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου της περιοχής.
Η "Falkland Oil and Gas Ltd", η μεγαλύτερη εταιρεία ενέργειας της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής, έχει ήδη προχωρήσει σε μεγάλη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της καθώς οι επενδυτές έρχονται με όλο και περισσότερα μετρητά στα νησιά Φώκλαντ. Το πρόγραμμα χαρτογράφησης και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων στα Φώκλαντ συμπληρώνεται από επιχειρήσεις που μέχρι πρόσφατα αγωνίζονταν να βρουν επενδυτές: Borders and Southern, Desire Petroleum και Rockhopper Exploration είναι μεταξύ των βασικών παιχτών στο συνεχώς αναπτυσσόμενο τοπίο των επενδύσεων στον τομέα αυτό. Ήδη εταιρείες όπως η περιβόητη γαλλική EDF και η αμερικανική Noble Energy εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους για την ανεύρεση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στην ευρύτερη περιοχή. 
Έτσι τα νησιά Φώκλαντ και η διαφιλονικούμενη ζώνη στα θαλάσσια ύδατα ανοικτά της Αργεντινής, έχει μετατραπεί σε ένα νέο Ελντοράντο, αυτήν την φορά ουδόλως μυθικό αλλά εντελώς πραγματικό, για τα περιβόητα "hedge funds" που επιδιώκουν την μέγιστη κερδοφορία των επενδύσεων τους. Και στον πόλεμο αυτό "αιχμάλωτοι δεν επιτρέπονται" καθώς οι αιχμάλωτοι αποτελούν οικονομικό κόστος για τους νικητές. Ίσως επιτρέπονται όμηροι μόνο, για να χρησιμοποιηθούν σε έναν παράλληλο πόλεμο εκβιασμών. Η Αργεντινή ήδη το βιώνει αυτό: πρόσφατα μόλις αντιμετώπισε την διεθνή κατακραυγή καθώς εθνικοποίησε την πετρελαϊκή εταιρεία YZF... Και καθώς ένα παρόμοιο κι ίσως χειρότερο σκηνικό με χρέη, πετρέλαια, "hedge funds" και διαφιλονικούμενα σύνορα παίζεται και στην Ελλάδα μην παραξενευτείτε αν τα επόμενα χρόνια το ίδιο σκηνικό βιώσει και η Ελλάδα! Και ίσως και χειρότερο καθώς η Ελλάδα έχει υπογράψει επαχθέστατες δανειακές συνθήκες με τις οποίες τα δάνειά της υπάγονται στο διεθνές δίκαιο και επιπλέον είναι ενυπόθηκα και εμπράγματα...




3/11/12

Το λάθος "φάρμακο" μας οδηγεί σε έλλειψη φαρμάκων...

Με την "μνημονιακή πολιτική" είναι σίγουρο πως δεν θα έχουμε φάρμακα...
Σε νέα προειδοποίηση για τον κίνδυνο χρεοκοπίας και εξόδου της χώρας από το ευρώ, σε περίπτωση καταψήφισης του Προϋπολογισμού ή του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, προέβη ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, σε παρέμβασή του στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής, όπου συζητείται ο Προϋπολογισμός του 2013. Ο κ. Στουρνάρας, χαρακτήρισε τον Προϋπολογισμό και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα «ισχυρά διαπραγματευτικά όπλα στη φαρέτρα της κυβέρνησης» και κάλεσε τους βουλευτές να τα υπερψηφίσουν. «Οι επόμενες εβδομάδες θα είναι κρίσιμες. Ένα λάθος μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα σε άτακτη χρεοκοπία, σε απρόβλεπτα δεινά και εκτός ευρωζώνης. Κάποιοι λένε πως αυτό είναι εκβιασμός, αλλά είναι η ωμή πραγματικότητα» προειδοποίησε ο υπουργός Οικονομικών. Και αν χρεοκοπήσουμε δεν θα έχουμε βενζίνη για τα αυτοκίνητά μας, γάλα για τα παιδιά μας και φάρμακα για τους γονείς μας...
Ένα από τα κύρια επιχειρήματα υπερψήφισης όλων των Μνημονίων μέχρι τώρα στην Βουλή ήταν και από ότι φαίνεται συνεχίζει να είναι ότι αν χρεοκοπήσουμε δεν θα έχουμε ...φάρμακα! Μόνο που φάρμακα δεν θα έχουμε πλέον έτσι κι αλλιώς...Και αυτό ως αποτέλεσμα της πολιτικής που εφαρμόζει ο κ.Στουρνάρας και η κυβέρνηση στην οποία τυγχάνει να είναι υπουργός! 
Με απόφαση του υπουργού Εργασίας Ιωάννη Βρούτση και του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Μάριου Σαλμά (ΦΕΚ Β' 2883/28.10.2012) θα έχουν -από μηδενική που είχαν έως σήμερα- συμμετοχή 10% στα φάρμακά τους όσοι πάσχουν από «επιληψία και λοιπές επιληπτικές καταστάσεις, Αγγειοπάθεια Burger, Άνοια  νόσο Alzheimer και νόσο Charcot». Επίσης, με τη νέα αυτή απόφαση των Βρούτση - Σαλμά στο εξής θα πληρώνουν απ' την τσέπη τους συμμετοχή στα φάρμακα τους και οι νεφροπαθείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Δηλαδή, οι νεφροπαθείς -όπως και άλλες κατηγορίες ασθενών- θα έχουν μηδενική συμμετοχή μόνο στην αγορά φαρμάκων που σχετίζεται αποκλειστικά και μόνο με την με την κύρια πάθησή τους, ανεξάρτητα αν αυτή η πάθηση έχει ως αιτιοπαθογένεια ή έχει η ίδια προκαλέσει ή συνοδεύεται λόγω κοινής παθοφυσιολογίας και από άλλες σοβαρές παθήσεις, όπως σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, καρδιοπάθεια, κλπ. 
Επιπλέον εντείνονται οι πιέσεις από την τρόικα ώστε να συνταγογραφείται από τους γιατρούς η δραστική ουσία των φαρμάκων και τα ασφαλιστικά ταμεία να καλύπτουν στους ασφαλισμένους τους μόνο τα αποκαλούμενα φτηνά γενόσημα φάρμακα. Βασικός της στόχος για άλλη μια φορά να μειωθεί η φαρμακευτική δαπάνη έστω κι αν αποτελεί μόνο το 12 με 15% της συνολικής δαπάνης για την υγεία. Τι σημαίνει αυτό; Όλες οι συνταγές που θα φεύγουν από τους γιατρούς θα πρέπει να αναφέρουν μόνο τη δραστική ουσία και στο τέλος την επιλογή του πιο φθηνού φαρμάκου θα κάνει ο φαρμακοποιός. Αν ο ασθενής επιλέγει να πάρει ένα άλλο πιο ακριβό, το οποίο ενδεχομένως να γνωρίζει ο ίδιος ή να του συνέστησε ο γιατρός του, θα πρέπει να πληρώνει τη διαφορά από την τσέπη του.

Την ίδια ώρα η αγορά έχει ...στεγνώσει από φάρμακα, με τους ασθενείς να αναζητούν από φαρμακείο σε φαρμακείο το σκεύασμά τους. Εκτός από τα "ακριβά" φάρμακα, οι ελλείψεις πλέον αφορούν και φάρμακα καθημερινά σχεδόν για όλες τις παθήσεις, ενώ εκτιμάται σύμφωνα με στοιχεία του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου ότι ήδη πάνω 700 σκευάσματα έχουν... εξαφανιστεί από τα ράφια των φαρμακείων. Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί είναι η περίπτωση διαβητικού, ο οποίος αναγκάστηκε να αντικαταστήσει τη θεραπεία του, η οποία στοίχιζε μόλις 2,60 ευρώ, με αντίστοιχο σκεύασμα αξίας ύψους 70 ευρώ, τα οποία και πλήρωσε από την τσέπη του!

Πολιτικά σκουπίδια μολύνουν το Βόρειο Αιγαίο!


Ξεφτιλισμένοι  πολιτικάντηδες-ρετάλια του δικομματισμού στο Βόρειο Αιγαίο αδειοδοτούν αιολικά πάρκα!
Προχτές το βράδυ το Περιφερειακό Συμβούλιο Βορείου Αιγαίου, το αποτελούμενο από την συντριπτική πλειοψηφία των παρατάξεων που πρόσκεινται στην ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, όπως αυτά υπήρχαν το 2010 που έγιναν οι δημοτικές εκλογές, γνωμοδότησε κατά πλειοψηφία θετικά για την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της Βιομηχανίας Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας Rokas Renewables-Iberdrola  στα νησιά μας.
Θα μου πείτε, εδώ ξεπουλάνε τη χώρα οι όμοιοί τους στο κοινοβούλιο, σήμερα ψήφισαν να γίνονται τα ξεπουλήματα της δημόσιας περιουσίας δίχως να περνούν από τη Βουλή αλλά μόνο με απόφαση του ΤΑΙΠΕΔ, μια γνωμοδότηση επί κάποιας Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, κάποιας πολυεθνικής θα τους ένοιαζε; 
Θα σας πω και βέβαια όχι. Τα παραδοσιακά πολιτικά ρετάλια που βρίσκονται ακόμα σε θέσεις αιρετών αυτοδιοίκησης μόνο και μόνο επειδή ξέμειναν από μιαν άλλη, περασμένη, προϊστορική πλέον εποχή, απέδειξαν για μια φορά ακόμα πως είναι αναξιοπρεπείς ναινέκοι και έχουν μάθει από τα πολιτικά μικράτα τους να σκύβουν κεφάλι και να στήνουν οπίσθια σε κάθε φραγκάτο που έρχεται και κουνάει καθρεφτάκια με την υπόσχεση να τους αναπτύξει.
Αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί η στάση τους. Διότι όταν είσαι επιφυλακτικός και δεν έχεις πεισθεί, όπως δηλώνεις, από μια μελέτη, δεν την ψηφίζεις με επιφυλάξεις αλλά την απορρίπτεις λόγω αμφιβολιών, αν είσαι ευσυνείδητος και αξιοπρεπής. Οι εν λόγω προτίμησαν να μην αντιταχθούν στα συμφέροντα της εταιρίας και να εκτεθούν στους πολίτες της Λήμνου, της Λέσβου και της Χίου, οι οποίοι κατά χιλιάδες έχουν ταχθεί ενάντια στις Βιομηχανίες της πολυεθνικής και με σθένος και πείσμα θα αντισταθούν με κάθε τρόπο στην εκπόρνευση του φυσικού περιβάλλοντος των νησιών τους και στην υποβάθμιση της ζωής τους.
Χτες το βράδυ στη Μυτιλήνη τα αυτοδιοικητικά πολιτικά ρετάλια της ακροδεξιάς κυβέρνησης ΝΔ ΠΑΣΟΚ και Σία, με δυο εξαιρέσεις ανάμεσά τους, έμειναν πιστοί υπηρέτες των δούλων κομματικών ανωτέρων τους, έδειξαν για άλλη μια φορά πως παραμένουν υπόδουλοι των αποικιοκρατών και έθεσαν εαυτούς στην πολιτική ιστορία του τόπου ως άξιους μονάχα για τη χλεύη και την οργή των επόμενων γενιών κατοίκων αυτών των νησιών, χλεύη και οργή που θα εισπράξουν αναμφισβήτητα, ακόμα κι αν το έργο δεν γίνει.
Και δεν θα γίνει. Τα νησιά μας δεν πρόκειται να μετατραπούν σε εργοστάσια, τα βουνά μας δεν πρόκειται να δοθούν προς εκπόρνευση σε καμία πολυεθνική, όσους πολιτικούς παλιάτσους κι αν έχει στο πλάι της. Διότι η δύναμη των κατοίκων είναι τεράστια και κανένα από αυτά τα πολιτικά απολιθώματα δεν την εκφράζει σήμερα. Ούτε μάλλον την φαντάζεται.
Χτες βράδυ στην Μυτιλήνη οι αιρετοί εκπρόσωποι του ξεπουλημένου και υπόδουλου κατεστημένου που παραπαίει, ψήφισαν, όπως κάνουν και οι ανώτεροί τους στην Βουλή, υπέρ των συμφερόντων της πολυεθνικής και όχι των νησιών που τους εξέλεξαν κάποτε. Ψήφισαν μια Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που αναφέρει κατά λέξη πως τα εν λόγω νησιά του ΒΑ, τα νησιά τους δηλαδή, είναι χαμηλής πολιτιστικής και τουριστικής αξίας, γι αυτό προτείνεται να εγκατασταθούν εκεί οι Βιομηχανίες της.
Τα συμπεράσματα δικά σας και η ντροπή, η ξεφτίλα μόνο δική τους.

Αναθέστε στον Βαξεβάνη την πάταξη της φοροδιαφυγής!


Καυστικό χιούμορ από την βρετανική εφημερίδα "Guardian" έναντι της ελληνικής συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, λίγο πριν την ψήφιση από την κυβερνητική πλειοψηφία της Βουλής των νέων μέτρων λιτότητας 
Η εφημερίδα "Guardian" σε άρθρο της καλεί με καυστικό τρόπο την ελληνική κυβέρνηση να αναθέσει το έργο της είσπραξης των φορολογικών εσόδων στον Κώστα ΒαξεβάνηΗ εφημερίδα γράφει ότι ο 'Ελληνας δημοσιογράφος παραλίγο να πάει στη φυλακή, αλλά αφέθηκε ελεύθερος και τελικά μετατράπηκε σε ήρωα, καθώς στην Κυβέρνηση επικράτησε η λογική.
Αναφέρει μάλιστα πως "το να χαθούν μερικά ονόματα φερόμενων ως φοροφυγάδων δηλώνει αμέλεια. Το να χάνεις όμως 2.059 ονόματα μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ενδεικτικό της νοοτροπίας μιας πολιτικής ελίτ που προσπαθεί να αποκρύψει τις παραβατικές πράξεις των επιχειρηματιών φίλων της και, αν πράγματι η λίστα είναι έγκυρη, μερικών εκ των ανώτερων μελών της".
κυβέρνηση της Αθήνας, αντί να παρενοχλεί τον κ. Βαξεβάνη, ας προτείνει μια λύση. Να του δώσει ένα από τα πιο σημαντικά καθήκοντα στη χώρα: Την πάταξη της φοροδιαφυγής. Έχει αποδείξει ότι διαθέτει τα απαιτούμενα προσόντα, πολύ περισσότερα από όσα φαίνεται να διαθέτουν οι πολιτικοί με βάση όσα έχουν κάνει ως τώρα. Έχει τα τέλεια προσόντα, για φοροεισπράκτορας. Αυτό μπορεί να είναι μια απώλεια για την Ελληνική Δημοσιογραφία αλλά θα είναι προς όφελος όλης της Χώρας".

Εμείς και οι Παναγιώταροι...


Του Θανάση Καρτερού.
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Αυγή".
Προφανώς πλανάται όποιος θεωρεί τη "Χρυσή Αυγή" ένα παροδικό φαινόμενο λίγο πολύ της πλάκας -Κασιδιάρης είναι, θα περάσει. Αρκεί να κυκλοφορήσει λίγο στον πραγματικό κόσμο, να ακούσει τις κουβέντες καθημερινών ανθρώπων, να μην αποστρέψει το βλέμμα από το καθημερινό ναζιστικό θράσος και την καθημερινή ναζιστική βία, για να κατανοήσει ότι αυτοί οι τύποι έχουν και οργάνωση και στήριξη από ισχυρά κέντρα, και διείσδυση στο κράτος, και αποδοχή από ένα μέρος της κοινής γνώμης.
Και οι επιδιώξεις τους, όπως και οι επιδιώξεις των κύκλων που τους στηρίζουν, πάνε πολύ μακρύτερα από την καταστροφή των πάγκων κάποιων μικροπωλητών και τη χυδαία εξύβριση του Μανώλη Γλέζου.
Πώς και γιατί ξεπήδησε ένα τέτοιο φασιστικό τέρας σε μια χώρα με τέτοια ηρωική αντιφασιστική παράδοση, είναι μια σύνθετη ιστορία, με πολλές παραμέτρους. Τώρα πάντως είναι εδώ, αυτό είναι γεγονός. Είναι παρόν στη λεγόμενη κεντρική πολιτική σκηνή -για την ώρα ως κοινοβουλευτικός κουτσαβακισμός. Στους δρόμους και στις πλατείες ως μηχανισμός βίας και τρόμου. Στα σπίτια πολλών κατεστραμμένων νοικοκυραίων ως αντικείμενο φανερής εξέτασης και κρυφής λατρείας. Στα στέκια της νεολαίας ως νομιμοποιημένη πρόκληση απέναντι στο σύστημα. Και στους πολιτικούς υπολογισμούς των καθεστωτικών κοινωνικών δυνάμεων και κομμάτων ως ισχυρή ομάδα κρούσης, εργαλείο διαμόρφωσης του επιθυμητού κλίματος και των επιθυμητών συσχετισμών και εφεδρεία για τις επερχόμενες μέρες κοινωνικών συγκρούσεων.
Θα πρέπει να συμφωνήσουμε συνεπώς σε κάτι πολύ βασικό: Οι ναζί αποτελούν μια πραγματική, χειροπιαστή, άμεση απειλή. Όχι μόνο για τους μετανάστες, τους οποίους θεωρούν "υπανθρώπους". Ούτε μόνο για το σύνολο των αριστερών στους οποίους επιφυλάσσουν μεταχείριση "προδότη". Ούτε μόνο απέναντι στο εργατικό και στα άλλα κινήματα που αντιστέκονται στα Μνημόνια και στους αυτουργούς. Αλλά για όλους μας -για τις ελευθερίες, τα δικαιώματα, την ασφάλεια, τη ζωή κάθε πολίτη.
Και αποτελούν απειλή όχι μόνο, ούτε κυρίως αν θέλετε, επειδή οι απόψεις, οι ιδέες, οι θέσεις τους είναι απάνθρωπες και ναζιστικές -ξέρουμε όλοι πού οδηγεί αυτό- αλλά κυρίως γιατί έχουν αρχίσει να τις εφαρμόζουν με τη δύναμη που τους δίνει το εκλογικό αποτέλεσμα, η όσμωση με τις δυνάμεις καταστολής, η ανοχή του κράτους και η συνενοχή πολύ ισχυρών κύκλων.
Το πρόβλημα, δηλαδή, δεν είναι ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ναζιστικό κόμμα που οραματίζεται ένα "ελληνικό ράιχ" και συμμετέχει, έστω με τα φαιά του επιχειρήματα, στην πολιτική πάλη, αλλά μπροστά σε μια μαύρη εκατονταρχία που δεν δημαγωγεί απλώς γκαιμπελικά, αλλά και δρα χιτλερικά -δέρνει, σακατεύει, σκοτώνει, υπονομεύει θεσμούς, λασπώνει πρόσωπα, χτίζει από λαϊκή σε λαϊκή κι από γειτονιά σε γειτονιά τον τρόμο, με την ανιδιοτελή βοήθεια ευάριθμων απογόνων των ταγμάτων ασφαλείας, ηλιθίων, τρελαμένων, κακοποιών και του συμπαθούς στην πονετική Αριστερά αγνώστου παρασυρμένου.
Μια μαύρη εκατονταρχία που δεν γαβγίζει απλώς, αλλά δαγκώνει. Δεν οραματίζεται απλώς και δεν προετοιμάζει το μεγάλο αιματηρό πραξικόπημά της, ανοίγοντας λαγούμια σε μια σάπια δημοκρατία, αλλά το πραγματοποιεί καθημερινά δίπλα μας. Διαμορφώνοντας σιγά-σιγά μια μαύρη εξουσία δίπλα στην κρατική εξουσία. Η Χρυσή Αυγή λύνει τα προβλήματα που αδυνατεί να λύσει το κράτος, ενώ αυτή τη διαδεδομένη άποψη την ενστερνίζονται και ουκ ολίγα όργανα του κράτους -κυρίως όργανα της τάξεως.
Συνεπώς; Συνεπώς χρειάζεται δράση τώρα. Πολιτική δράση, ειρηνική, μαζική. Και κυρίως ενωτική -στη λαϊκή, στη γειτονιά, στους δρόμους, στα στέκια των νέων, κοντά σε όσους απειλούνται, κόντρα στον φόβο. Όχι για να δερνόμαστε με τους Νεάντερνταλ αλλά για να μιλάμε στους ανθρώπους, να καταλάβουν, να κινηθούν, να αντισταθούν.
Στη μάχη αυτή έχουν θέση οι πάντες που απεχθάνονται τους ναζί και τα έργα τους και θέλουν να τους πολεμήσουν. Αν εκατό Παναγιώταροι κανιβαλίζουν μια θεατρική παράσταση, χιλιάδες αντιφασίστες, δημοκράτες, ελεύθεροι άνθρωποι οφείλουν να την υπερασπιστούν. Και είναι ανόητο να τους ζητάει κανείς χαρτί κοινωνικών φρονημάτων, διότι δεν είναι ούτε αριστερή ούτε κομμουνιστική εργολαβία η αντιμετώπιση της φαιάς πανούκλας.
Και κάτι τελευταίο: Όσοι πιστεύουν ότι το μέτωπο κατά των ναζί θολώνει το βασικό μέτωπο της Αριστεράς -σήμερα κατά της πολιτικής και των κομμάτων των Μνημονίων- κάνουν ένα λάθος που πληρώθηκε παλιότερα πολύ ακριβά. 
Η ιστορία διδάσκει ότι έτσι κι αλλιώς ο φασισμός ενώνει. Ή εθελοντικά στα στρατόπεδα της μάχης εναντίον του ή υποχρεωτικά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης...

Είναι "πράσινη" και η πυρηνική ενέργεια;


«Νομίζω χρειαζόμαστε ένα νέο στόχο μείωσης των εκπομπών CO2», δήλωσε στις Βρυξέλλες, ο Επίτροπος Ενέργειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Günther Oettinger. «Οι στόχοι ίσως πρέπει να ξεπεράσουν το 30% ως το 2030». «Επίσης θεωρώ πως χρειαζόμαστε σαν Ευρωπαϊκή Ένωση ένα νέο δεσμευτικό στόχο και για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, διότι εάν έχουμε απλά ένα νέο δεσμευτικό στόχο μόνο για τις μειώσεις των εκπομπών CO2, τότε η πυρηνική ενέργεια είναι καλύτερη και φτηνότερη», πρόσθεσε.
«Η πυρηνική ενέργεια μπορεί να είναι ευπρόσδεκτη», συμπλήρωσε, «ωστόσο χρειαζόμαστε μια ξεκάθαρη προοπτική για τις ανανεώσιμες ενέργειες, επομένως περισσότερες υποχρεώσεις, και ίσως πιο συντονισμένα και εναρμονισμένα ευρωπαϊκά υποστηρικτικά συστήματα, και όχι μόνο 28 διαφορετικά εθνικά υποστηρικτικά συστήματα.»
Οι δηλώσεις του κ.Oettinger, δεν επιδέχονται καμίας παρερμηνείας: επειδή η πυρηνική ενέργεια είναι κι αυτή "πράσινη" αλλά πολύ πιο φτηνή από τα αιολικά πάρκα, καλό είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση να επιβάλει δεσμευτικούς στόχους και για την ανάπτυξη των αιολικών πάρκων, και όχι όπως κάνει μέχρι τώρα μόνο για την μείωση των εκπομπών CO2. Και αυτό να το κάνει "κεντρικά" η Κομισιόν πάνω από από τις εθνικές κυβερνήσεις και ανεξάρτητα από τις οικονομικές δυνατότητες κάθε χώρας! Κι αν αναρωτιέστε πότε έκανε αυτές τις δηλώσεις ο Επίτροπος Ενέργειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η απάντηση είναι εύκολη: λίγες ώρες μετά τις δηλώσεις του Βρετανού υπουργού Ενέργειας John Hayes που ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε για τα αιολικά πάρκα της χώρας του «enough is enough!» και λίγες ημέρες μετά από τις δηλώσεις του επίσης Βρετανού υπουργού Περιβάλλοντος Owen Paterson που δήλωσε πως «τα αιολικά πάρκα δεν είναι η απάντηση για την επίλυση του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής»! Τα συμπεράσματα δικά σας... 

Στο 190% του ΑΕΠ το χρέος!

Του Νίκου Μπογιόπουλου.
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Ριζοσπάστης".
Σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού που κατέθεσε προχτές ο κ. Στουρνάρας, το 2008 το Χρέος της Γενικής Κυβέρνησης είχε κλείσει στα 263,3 δισ. ευρώ. Όμως, μετά από τα απανωτά χαριστικά «πακέτα» στους τραπεζίτες για τη «σωτηρία» της οικονομίας (αρχής γενομένης από τα 28 δισ. ευρώ επί Καραμανλή), μετά από δύο μνημόνια και εν αναμονή του τρίτου, μετά από εφαρμοστικούς νόμους, μεσοπρόθεσμα, «κουρέματα», PSI κ.ο.κ., το Χρέος της Γενικής Κυβέρνησης,- όπως παραδέχτηκε ο Στουρνάρας στο σχέδιο του προϋπολογισμού που κατέθεσε στη Βουλήτο 2013 θα έχει εκτιναχθεί στα 346,2 δισ. ευρώ!
*
Συνεπώς:
1) Με την πολιτική που έχει οδηγήσει την (επίσημη) ανεργία στο 25%, που έχει στείλει στη φτώχεια τους 7 στους 10 εργαζόμενους (στοιχεία Γιούροστατ, Ιούλης 2012), που ισοδυναμεί με ευθανασία για τους συνταξιούχους, που έχει διαλύσει νοσοκομεία, σχολεία και κάθε ανάμνηση κοινωνικής πρόνοιας,με αυτήν την πολιτική - που υποτίθεται ότι έχει στόχο να μειωθεί το χρέος - το χρέος διογκώνεται διαρκώς!
Το παραδέχονται οι ίδιοι:
Το Χρέος της Γενικής Κυβέρνησης το 2013 έναντι του 2008 θα έχει αυξηθεί κατά 82,9 δισ. ευρώ!
***
2) Μετά το «κούρεμα» και τη σχετική εορταστική πανήγυρι για το PSI που το συνόδεψε, το χρέος προσδιορίστηκε στα 280 δισ. ευρώ.
Τότε, μας είπαν ότι οι «θυσίες» ήταν απαραίτητες και επιβεβλημένες να συνεχιστούν, ώστε αυτή η... πτωτική πορεία του χρέους να διατηρηθεί.
Όμως - όπως ομολογεί ο Στουρνάρας στο σχέδιο του προϋπολογισμού - το 2013, μετά και από τα νέα άγρια μέτρα της πιο κανιβαλικής πολιτικής των ντόπιων και ξένων τροϊκανών, το «κουρεμένο» χρέος θα έχει αυξηθεί κατά 66,2 δισ. ευρώ!
***
3) Το 2008 το ΑΕΠ ανερχόταν στα 231,2 δισ. ευρώ και το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν στο 112,9%. Το 2013 με το ΑΕΠ να προϋπολογίζεται στα 183 δισ. ευρώ, το Χρέος της Γενικής Κυβέρνησης υπολογίζεται να εκτιναχθεί στο αστρονομικό 189,1% του ΑΕΠ της χώρας!
Δηλαδή:
α) Στα χρόνια της «σωτηρίας», η οικονομία της χώρας θα έχει συρρικνωθεί (σ.σ.: που σημαίνει φτωχοποιημένος, κατεστραμμένος και χρεοκοπημένος ελληνικός λαός) κατά 50,2 δισ. ευρώ ή ποσοστό 22%!
Πρόκειται για πρωτοφανές φαινόμενο σε ειρηνική περίοδο. Πρόκειται για καταστροφή που αντιστοιχεί σε περιόδους πολεμικών συγκρούσεων. Γεγονός που μάλλον δε θα απασχολήσει ιδιαίτερα όσους συνεχίζουν να αμφισβητούν ότι διανύουμε περίοδο αδίστακτου ταξικού πολέμου.
β) Το Χρέος της Γενικής Κυβέρνησης, από τότε ακριβώς που ξεκίνησε η συζήτηση και η πολιτική των «σωτήρων» για τη... μείωσή του, θα έχει αυξηθεί κατά πάνω από 75 μονάδες ως ποσοστό επί του ΑΕΠ.
*
Αυτά είναι τα «φάρμακά τους», τέτοια και η δήθεν «θεραπεία» που προσφέρουν.
Δεν υπάρχει, επομένως, καμία αμφιβολία:
Πρώτον, είναι αδίστακτοι ψεύτες και πολιτικοί απατεώνες.
Δεύτερον, είναι «κουρδισμένοι» να οδηγήσουν τον ελληνικό λαό στον αφανισμό.
Τρίτον, η πολιτική τους δεν έχει καμία σχέση με τη «σωτηρία» της χώρας, αλλά αποτελεί προσχεδιασμένο έγκλημα μιας αδίστακτης ταξικής πολιτικής.
Μέσω του λαϊκού εξανδραποδισμού, ο Μινώταυρος της πλουτοκρατίας πατά επί λαϊκών πτωμάτων, όχι γιατί θέλει τη μείωση του χρέους (που αυξάνεται ιλιγγιωδώς), αλλά γιατί αυτό που θέλει να διασφαλίσει είναι:
-τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης του λαού από τους εκμεταλλευτές,
-τη διαιώνιση των κερδών για τους κερδοσκόπους,
-τη διαιώνιση των τόκων για τους τοκογλύφους,
-τη διαιώνιση της εξουσίας των μονοπωλίων.

Η αυτοκαταστροφική πολιτική διάσωσης της Ελλάδας!


«Το να συνεχιστεί το σφίξιμο της μέγγενης στην Ελλάδα είναι πολιτική οικονομικά αυτοκαταστροφική και πολιτικά τοξική!»
Τα λάθη της πολιτικής που ακολουθείται στην Ελλάδα επισημαίνει σε κύριο άρθρο της με τίτλο «Η αυτοκαταστροφική πολιτική διάσωσης της Ελλάδας» η εφημερίδα "Financial Times".
The self-defeating Greek rescue policy!

«Η επικείμενη αναμέτρηση επί του προϋπολογισμού του 2013 θα αποστραγγίξει την όποια μικρή ελπίδα έχει απομείνει για τη χώρα. Οι προβλέψεις του νέου προϋπολογισμού αναιρούν τα οφέλη της αναδιάρθρωσης του χρέους που κατέχουν οι ιδιώτες πιστωτές. Το ύψος του προβλεφθέντος χρέους ξεγυμνώνει την αβίαστη ζημιά που κατάφεραν τα λάθη της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Η εκτίμηση για χρέος στο 189% του ΑΕΠ του χρόνου οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στη συρρίκνωση της οικονομίας. Μία βασική αιτία ήταν η απόφαση να δοθεί προτεραιότητα στην περικοπή του ελλείμματος έναντι των εξίσου αναγκαίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Με περισσότερο χρόνο να κοπεί το έλλειμμα, αλλά ισχυρότερη πίεση για τις μεταρρυθμίσεις θα μπορούσε να είχε δημιουργηθεί περιθώριο για τόνωση της ελληνικής παραγωγικότητας και της ικανότητάς της να εξυπηρετεί το χρέος. Ένα ακόμα λάθος ήταν η καθυστερημένη και δειλή αναδιάρθρωση του χρέους των ιδιωτών πιστωτών. Αυτή η χαμένη ευκαιρία έπληξε τις προοπτικές της Ελλάδας και χρέωσε με περισσότερο ρίσκο τους Ευρωπαίους φορολογούμενους.
Οι δρακόντειες περικοπές και η διάσωση των ιδιωτών πιστωτών δεν είναι τα μόνα που ευθύνονται για την κατάρρευση της Ελλάδας. Η αβεβαιότητα που δημιουργεί η πολιτική της διάσωσης έχει όση σημασία έχουν και οι πολιτικές που έχουν υιοθετηθεί. Με την κυβέρνηση επανειλημμένα με την πλάτη στον τοίχο όταν η τρόικα αποτιμά τη συμμόρφωσή της, τίποτα δεν μπορεί να σχεδιαστεί πέρα από ένα διάστημα λίγων μηνών. Αυτό κρατά την οικονομία σε μια ατελείωτη ζώνη του λυκόφωτος. Η χειρότερη ζημιά προκαλείται στον τραπεζικό τομέα που ακόμα περιμένει να ανακεφαλαιοποιηθεί, προσθέτοντας μία επιζήμια πιστωτική κρίση στην πολιτική αβεβαιότητα και την καταβαραθρωμένη ζήτηση.
Τι πρέπει όμως να γίνει;Το να συνεχιστεί το σφίξιμο της μέγγενης είναι πολιτική οικονομικά αυτοκαταστροφική και πολιτικά τοξική. Δεδομένου του ότι η Αθήνα είναι βασανιστικά κοντά σε πρωτογενές πλεόνασμα, η πολιτική αυτή δεν είναι τόσο αναπόφευκτη όσο μπορεί να φαίνεται. Αλλά δύο προβλήματα πρέπει να λυθούν: ένα πρόβλημα ‘ροής’ των ακόμα μεγάλων υποχρεώσεων εξυπηρέτησης χρέους τα επόμενα χρόνια και το ‘σταθερό’ πρόβλημα του συνολικού εκκρεμούς χρέους. Το δεύτερο θα είναι πιο διαχειρίσιμο αν ελαφρυνθεί το πρώτο πρόβλημα και ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες.
Πρέπει να αποκομιστούν περισσότερα από τους ιδιώτες πιστωτές. Μία διαπραγματευμένη αναδιάρθρωση με προσφορές επαναγοράς ομολόγων θα πρέπει να είναι πιθανή, καθώς οι περισσότεροι κάτοχοι τα αγόρασαν φθηνά. Ακόμα και οι επίσημοι πιστωτές ίσως χρειαστεί να σκεφτούν την παραίτηση τους από τα κέρδη επί των ελληνικών ομολόγων και να παρατείνουν σημαντικά το χρόνο ωρίμανσής τους.
Αυτό είναι πολιτικά δύσκολο. Ο πειρασμός αποκήρυξης όλου του χρέους μονομιάς θα μεγαλώσει εάν τα πράγματα συνεχιστούν ως έχουν. Είναι προς το συμφέρον όλων να σταματήσουν οι μπερδεμένες διαπραγματεύσεις της Αθήνας με τους ξένους, τους οποίους μπορεί να κατηγορήσει για τα δεινά της χώρας. Ο τερματισμός της ανάγκης για μόνιμες διαπραγματεύσεις επί του χρέους θα εναπέθεταν τη δουλειά της αποκατάστασης της τύχης του ελληνικού λαού ξεκάθαρα στους πολιτικούς ηγέτες της χώρας, όπου και ανήκει!».