Στο παιχνίδι του κυνηγού και του θηράματος τίποτα δεν είναι δεδομένο. Άλλοτε κυνηγάς, άλλοτε σε κυνηγούν και μερικές φορές μπερδεύεις τόσο πολύ τους ρόλους, που δεν ξέρεις αν βρίσκεσαι σε σαφάρι ή σε ερωτικό ραντεβού.
Ο κυνηγός έχει την ψευδαίσθηση πως διαθέτει τον έλεγχο. Παραμονεύει, στήνει παγίδες, υπολογίζει κινήσεις και περιμένει την κατάλληλη στιγμή. Το θήραμα, όμως, δεν είναι πάντοτε ανυποψίαστο. Μπορεί να παρατηρεί, να περιμένει και να γνωρίζει πολύ καλύτερα το έδαφος.
Και φυσικά, υπάρχει και η γυναίκα, που μπορεί να είναι κυνηγός, θήραμα ή απλώς εκείνη που παρακολουθεί με ενδιαφέρον δύο επίδοξους κυνηγούς να διεκδικούν την ίδια παγίδα.
Στη φύση, άλλωστε, η επιβίωση δεν υπακούει σε κοινωνικά στερεότυπα. Ούτε ο αρσενικός έχει πάντα τον πρώτο λόγο ούτε το θηλυκό περιμένει υπομονετικά τη σειρά του.
Το μόνο βέβαιο είναι πως όποιος μπαίνει στο δάσος με την πεποίθηση ότι είναι ο κυνηγός, καλό είναι να έχει κοιτάξει προηγουμένως πίσω του. Γιατί μπορεί να μην είναι ο μόνος που κρατάει καραμπίνα! Και τότε αρχίζει το πραγματικό δράμα. Ο μέχρι χθες κυνηγός ανακαλύπτει ξαφνικά την αξία της ενσυναίσθησης, επικαλείται δικαιώματα, ζητά δικαιοσύνη και ανακαλύπτει πως υπάρχουν και κανόνες στο κυνήγι. Μέχρι χθες, βέβαια, τους κανόνες τούς έγραφε ο ίδιος.
Γιατί όλοι αγαπούν την ισότητα, αρκεί να μην τους πετύχει από την ανάποδη. Και κανένας κυνηγός δεν συμπαθεί τόσο πολύ την ειρήνη όσο εκείνος που μόλις είδε το θήραμα να οπλίζει!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου