Υπάρχει μια παράξενη ελευθερία στο ασπρόμαυρο. Χωρίς την ευκολία των χρωμάτων, χωρίς τις αποχρώσεις που καμουφλάρουν τις ατέλειες. Μόνο φως και σκιά, γραμμές και κενά, παρουσία και απουσία.
Το μαύρο δεν είναι πάντα σκοτάδι ούτε το λευκό υπόσχεση φωτός. Ανάμεσά τους απλώνεται ένας ολόκληρος κόσμος, φτιαγμένος από αντιθέσεις, υπαινιγμούς και σιωπές.
Ο δημιουργός δεν χρειάζεται να χρωματίσει τα πάντα. Αρκεί μια γραμμή για να υπονοήσει μια μορφή, μια σκιά για να αποκαλύψει ένα βάθος, ένα κενό για να αφήσει χώρο στη φαντασία.
Ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη τέχνη του ασπρόμαυρου σκίτσου: να αφαιρεί από την εικόνα όσα περισσεύουν, μέχρι να μείνει μόνο ό,τι έχει πραγματικά σημασία.
Γιατί μερικές φορές, η πιο πολύχρωμη φαντασία γεννιέται εκεί όπου απουσιάζουν όλα τα χρώματα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου