Κάτω στο ιστορικό κέντρο, ο χρόνος μοιάζει να έχει χάσει κάπως τον προσανατολισμό του. Αρχαίες πέτρες, νεοκλασικά κτίρια, παλιά μαγαζιά και σύγχρονες καφετέριες συνυπάρχουν σε μια παράξενη, αλλά γοητευτική συγκατοίκηση.
Εδώ η ιστορία δεν βρίσκεται μόνο στα βιβλία και στα μνημεία. Κυκλοφορεί ανάμεσα στους περαστικούς, κάθεται στα τραπεζάκια, ακούει μουσικές του δρόμου και παρακολουθεί τους τουρίστες να φωτογραφίζουν όσα οι ντόπιοι προσπερνούν καθημερινά.
Η Αθήνα έχει μια ιδιαίτερη ικανότητα: να ανακατεύει εποχές, ανθρώπους και διαθέσεις. Λίγο αρχαιότητα, λίγο νοσταλγία, αρκετή φασαρία και μια δόση δημιουργικού χάους.
Και κάπου ανάμεσα στον Παρθενώνα και το τελευταίο καφέ της γειτονιάς, καταλαβαίνεις πως η ιστορία δεν είναι κάτι που πέρασε.
Είναι κάτι που συνεχίζει να συμβαίνει. Απλώς άλλαξε ρούχα και βγήκε για καφέ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου