Κάποτε πρέπει να απαλλαγούμε από τους μανδύες που μας φόρεσαν ή φορέσαμε μόνοι μας. Από τις ενοχές που κληρονομήσαμε, τις απαγορεύσεις που εσωτερικεύσαμε και τις ηθικές συμβάσεις που μεταμφιέστηκαν σε συνείδηση.
Γιατί η ενοχή δεν είναι πάντοτε απόδειξη ευθύνης. Συχνά είναι ένας μηχανισμός πειθαρχίας. Ένας αόρατος τρόπος να κρατάς τον άνθρωπο σκυμμένο, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει κανείς μπροστά του για να τον τιμωρήσει.
Ίσως, τελικά, η πραγματική απελευθέρωση να αρχίζει όταν τολμάς να σταθείς γυμνός απέναντι στον εαυτό σου. Χωρίς άλλοθι, χωρίς προσχήματα, αλλά και χωρίς την ανάγκη να απολογείσαι για την ίδια σου την ύπαρξη.
Δεν γεννηθήκαμε για να κουβαλάμε τις ενοχές των άλλων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου