Η σύγχρονη ιατρική έμαθε να βλέπει εκεί όπου άλλοτε υπήρχε σκοτάδι. Διασχίζει ιστούς, αποκαλύπτει κύτταρα, αποκωδικοποιεί γονίδια, χαρτογραφεί τον εγκέφαλο. Διαθέτει μηχανήματα που μεγεθύνουν την εικόνα της ζωής, χωρίς να εγγυώνται πάντοτε βαθύτερη κατανόηση της σημασίας της.
Γιατί η όραση δεν είναι γνώση και η πληροφορία δεν είναι ερμηνεία. Μια εικόνα μπορεί να αποκαλύπτει μια βλάβη, αλλά να αποκρύπτει τον άνθρωπο που τη φέρει. Ένα εύρημα μπορεί να είναι εντυπωσιακό, χωρίς να είναι σημαντικό. Και μια διάγνωση μπορεί να είναι ακριβής, χωρίς να εξηγεί ολόκληρη την ανθρώπινη εμπειρία της ασθένειας.
Το ίδιο συμβαίνει και έξω από την ιατρική. Βλέπουμε καθημερινά ανθρώπους, συμπεριφορές και γεγονότα, αλλά συχνά αναγνωρίζουμε μόνο όσα είμαστε ήδη προετοιμασμένοι να καταλάβουμε. Το βλέμμα μας επιλέγει, η σκέψη μας ερμηνεύει και οι βεβαιότητές μας συμπληρώνουν όσα αγνοούμε.
Ίσως, λοιπόν, η μεγαλύτερη πρόκληση της σύγχρονης ιατρικής να μην είναι να κατασκευάσει ακόμη ισχυρότερα μάτια, αλλά να καλλιεργήσει βαθύτερη κατανόηση.
Γιατί το πραγματικό σκοτάδι δεν αρχίζει όταν αδυνατείς να δεις. Αρχίζει όταν βλέπεις καθαρά, πιστεύεις ότι γνωρίζεις και δεν αντιλαμβάνεσαι πόσα εξακολουθούν να σου διαφεύγουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου