Γιατί οι γάτες μοιάζουν με τις γυναίκες.

Η σύγκριση της γυναίκας με τη γάτα είναι τόσο παλιά όσο και η ανδρική αμηχανία απέναντι σε ό,τι δεν μπορεί να ελέγξει. Δεν είναι απαραίτητα η γυναίκα που μοιάζει με τη γάτα· είναι ο άντρας που αναγνωρίζει και στις δύο κάτι που δυσκολεύεται να διαχειριστεί: την ανεξαρτησία από τις δικές του προσδοκίες.

Η γάτα έρχεται όταν το αποφασίσει, απομακρύνεται όταν το θελήσει και δεν θεωρεί ότι οφείλει να απολογηθεί για την αλλαγή της διάθεσής της. Η γυναίκα, όταν αρνείται να χωρέσει στον ρόλο που της έχουν προκαθορίσει, αντιμετωπίζεται συχνά με την ίδια καχυποψία. Ο άντρας αποκαλεί τη γάτα ιδιότροπη και τη γυναίκα δύσκολη. Είναι ένας βολικός τρόπος να μετατρέπεται η αδυναμία κατανόησης σε ελάττωμα του άλλου.

Και οι δύο, μέσα από αυτή την αναλογία, μοιάζουν να διατηρούν μια ιδιωτική επικράτεια. Μπορεί να μοιραστούν τη συντροφιά τους, να προσφέρουν τρυφερότητα, να πλησιάσουν με μια οικειότητα που καταργεί τις αποστάσεις. Αλλά η εγγύτητα δεν σημαίνει παράδοση. Το να σε αφήνουν να πλησιάσεις δεν σημαίνει ότι σου παραχωρούν το δικαίωμα να ορίζεις τον χώρο τους.

Υπάρχει, βέβαια, μια διαφορά που η συγκεκριμένη παρομοίωση συχνά παραβλέπει. Η γάτα λειτουργεί με τις ανάγκες και τα ένστικτά της, ενώ η γυναίκα είναι ένας άνθρωπος με ιστορία, σκέψη, επιθυμίες και κοινωνικές εμπειρίες. Δεν είναι ένα αίνιγμα που ο άντρας καλείται να αποκρυπτογραφήσει ούτε ένα πλάσμα που υπακούει σε κάποιο μυστικό εγχειρίδιο συμπεριφοράς. Η ανάγκη να παρουσιάζεται ως μυστηριώδης ίσως λέει περισσότερα για την κοινωνία που την κοιτάζει παρά για την ίδια.

Κι εδώ βρίσκεται η ειρωνεία: επί αιώνες ο άντρας ήθελε τη γυναίκα πιστή, προβλέψιμη, διαθέσιμη και υπάκουη. Την ήθελε να τον αγαπά ελεύθερα, αλλά μέσα στα όρια που εκείνος είχε επιλέξει. Ζητούσε, δηλαδή, το παράλογο προνόμιο να έχει την ελεύθερη αγάπη ενός ανθρώπου χωρίς να αποδέχεται την ελευθερία του.

Η γάτα, ευτυχώς, δεν έχει διαβάσει τα εγχειρίδια της πατριαρχίας. Και δεν ενδιαφέρεται να τα διαβάσει.

Ίσως, λοιπόν, οι γάτες να μοιάζουν με τις γυναίκες μόνο σε ένα πράγμα: θυμίζουν στον άντρα ότι η αγάπη δεν είναι ιδιοκτησία. Και όταν εκείνος επιμένει να τις αντιμετωπίζει σαν κτήμα του, το πρόβλημα δεν βρίσκεται ούτε στα νύχια της γάτας ούτε στον χαρακτήρα της γυναίκας. Βρίσκεται στο χέρι που θέλει να τους περάσει λουρί.