Το κόκκινο μήλο έχει κάτι από το πρόσωπο του έρωτα. Γυαλιστερό, ώριμο, σχεδόν προκλητικό, σαν να γνωρίζει πως η ομορφιά του δεν βρίσκεται μόνο στο χρώμα, αλλά και στην επιθυμία που γεννά. Στέκεται ανάμεσα στα υπόλοιπα φρούτα σαν μια μικρή υπόσχεση απόλαυσης. Δεν χρειάζεται να απαγορευτεί για να γίνει πειρασμός. Αρκεί να το κοιτάξεις λίγο περισσότερο απ’ όσο πρέπει.
Δίπλα του, τα πράσινα μήλα, ακόμη κι όταν είναι ολόκληρα ώριμα, κρατούν τη δροσερή οξύτητα της έκπληξης. Τα πορτοκάλια κρύβουν κάτω από τη φλούδα τους έναν μικρό ήλιο, τα ροδάκινα προσφέρονται στην αφή με την απαλότητα ενός μάγουλου, τα κεράσια κρέμονται σε ζευγάρια σαν ερωτευμένα σκουλαρίκια. Τα σύκα ανοίγουν το μυστικό τους χωρίς πολλές εξηγήσεις, τα σταφύλια πολλαπλασιάζουν την ηδονή σε μικρές, διαδοχικές εκρήξεις γεύσης, ενώ τα ρόδια προστατεύουν τους κόκκινους θησαυρούς τους πίσω από ένα σκληρό περίβλημα, λες και κάθε απόλαυση απαιτεί τη δική της αποκάλυψη.
Κι ύστερα έρχεται ο άνθρωπος, με την παράξενη συνήθειά του να ταξινομεί ακόμη και τις επιθυμίες. Άλλα φρούτα τα θεωρεί ευγενή, άλλα ταπεινά. Άλλα τα προσφέρει ως δώρα, άλλα τα καταναλώνει βιαστικά πάνω από έναν νεροχύτη. Κι όμως, η φύση δεν έφτιαξε φρούτα πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Αυτή την ιεραρχία την επινόησε η αγορά, που έμαθε να πουλάει το χρώμα, να τιμολογεί την ομορφιά και να βαφτίζει ατέλεια κάθε καρπό που δεν υπακούει στα πρότυπά της.
Το μήλο, άλλωστε, δεν έγινε σύμβολο του πειρασμού επειδή ήταν κόκκινο. Έγινε επειδή κάποιος θέλησε να συνδέσει τη γνώση με την απαγόρευση και την απόλαυση με την ενοχή. Από τότε, ο άνθρωπος κοιτάζει έναν καρπό και αναρωτιέται όχι μόνο αν πεινάει, αλλά κι αν επιτρέπεται να τον δαγκώσει.
Ίσως τελικά η πιο ουσιαστική πράξη ελευθερίας να είναι απλούστερη απ’ όσο φανταζόμαστε: να διαλέγεις το φρούτο που επιθυμείς, να το γεύεσαι χωρίς ενοχές και να μην απολογείσαι σε κανέναν για την όρεξή σου.
Γιατί η ζωή δεν είναι βιτρίνα μανάβικου. Είναι το τραπέζι που στρώνεται για να μοιραστούν οι άνθρωποι τους καρπούς της -προτού σαπίσουν από την υπερβολική αυτοσυγκράτηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου