Σήμερα, 28η Οκτωβρίου, το καθαρό βλέμμα αποκτά ένα ιδιαίτερο νόημα. Η επέτειος του «Όχι» δεν είναι απλώς μια αναδρομή στο παρελθόν ούτε μια ευκαιρία να στεφανώσουμε την ιστορία με λόγια και σημαίες. Είναι μια υπενθύμιση πως υπάρχουν στιγμές που η αξιοπρέπεια απαιτεί να βλέπεις καθαρά ποιος απειλεί την ελευθερία σου και να αποφασίζεις αν θα σκύψεις το κεφάλι ή θα αντισταθείς.
Όμως κάθε εποχή έχει τις δικές της σκοτεινές πλευρές. Άλλοτε η απειλή φοράει στολή κι άλλοτε κοστούμι. Άλλοτε επιβάλλεται με όπλα κι άλλοτε με φόβο, προπαγάνδα, κοινωνικές ανισότητες και την εξοικείωση με το άδικο.
Το δύσκολο δεν είναι να τιμάς εκείνους που είπαν «Όχι» πριν από δεκαετίες. Είναι να αναγνωρίζεις πότε το σημερινό «Ναι» στην υποταγή βαφτίζεται ρεαλισμός, πότε η αδιαφορία παρουσιάζεται ως ουδετερότητα και πότε η σιωπή γίνεται συνενοχή.
Γιατί οι επέτειοι δεν δικαιώνουν από μόνες τους κανέναν. Η ιστορία δεν ζητά χειροκροτητές, αλλά ανθρώπους που μαθαίνουν από αυτήν.
Καθαρό βλέμμα, λοιπόν. Για να μη χρησιμοποιούμε το χθες ως άλλοθι για να αποδεχόμαστε το σήμερα. Για να καταλαβαίνουμε πως η ελευθερία δεν κληρονομείται ως παράσημο· κατακτάται ξανά, κάθε φορά που αρνούμαστε να θεωρήσουμε το άδικο φυσιολογικό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου