Η συνείδηση δεν διδάσκεται στα σχολεία, ούτε αποκτάται με πτυχία και τίτλους. Καλλιεργείται στις μικρές, καθημερινές στιγμές, εκεί όπου κανείς δεν χειροκροτεί και κανείς δεν παρακολουθεί.
Είναι εύκολο να μιλάς για δικαιοσύνη όταν δεν αδικείς εσύ. Για ανθρωπιά όταν δεν χρειάζεται να θυσιάσεις τίποτα. Για αλήθεια όταν δεν απειλεί τα συμφέροντά σου.
Τα πραγματικά μαθήματα αρχίζουν όταν καλείσαι να διαλέξεις ανάμεσα στο βόλεμα και στο σωστό, ανάμεσα στη σιωπή και στην ευθύνη, ανάμεσα στο προσωπικό όφελος και στην αξιοπρέπεια του άλλου.
Και τότε αποκαλύπτεται κάτι σημαντικό: δεν είναι η κοινωνία που στερείται πάντα νόμων και κανόνων. Είναι οι άνθρωποι που έμαθαν να τους παρακάμπτουν όταν τους ενοχλούν.
Γιατί η συνείδηση δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο του χαρακτήρα. Είναι το τελευταίο δικαστήριο που δεν μπορείς να εξαγοράσεις.
Και το πιο δύσκολο μάθημα δεν είναι να ξεχωρίζεις το σωστό από το λάθος. Είναι να μην αλλάζεις πλευρά όταν το λάθος βρίσκεται στη δική σου πλευρά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου