Η Δόξα θέλει βάθρα, χειροκροτήματα και πλήθη να προφέρουν το όνομά της. Η Ειρήνη δεν ζητά τίποτε από αυτά. Της αρκεί ένα παιδί να κοιμάται χωρίς τον φόβο της νύχτας, μια μάνα να μην περιμένει τον γιο της από το μέτωπο, ένας άνθρωπος να επιστρέφει στο σπίτι του.
Κι όμως, οι αιώνες έμαθαν να στήνουν μνημεία στη Δόξα και να γράφουν την Ειρήνη στις τελευταίες γραμμές των συνθηκών.
Ίσως επειδή η Δόξα χρειάζεται ήρωες για να δοξαστεί, ενώ η Ειρήνη χρειάζεται ανθρώπους που δεν θέλουν να γίνουν ήρωες πάνω στα συντρίμμια των άλλων.
Γιατί η αληθινή δόξα δεν βρίσκεται σε εκείνους που νίκησαν στον πόλεμο, αλλά σε εκείνους που κατάφεραν να μην τον αφήσουν να αρχίσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου