Η θεωρία έχει έναν ύπουλο τρόπο να μεγαλώνει όσο μικραίνει η ζωή. Χτίζει έννοιες, ορίζει τον κόσμο, βάζει τα πράγματα σε τάξη- κι ύστερα, κάποτε, μπορεί να ξεχάσει τον άνθρωπο που βρίσκεται μέσα σ’ αυτή την τάξη.
Για να μην σε φάει η θεωρία, πρέπει κάποτε να βγεις από το βιβλίο και να πατήσεις στον δρόμο. Να αφήσεις μια ιδέα μισοτελειωμένη για να ζήσεις κάτι ολόκληρο. Να δεχτείς πως η πραγματικότητα δεν είναι υποσημείωση κανενός συστήματος και πως ο άνθρωπος δεν χωράει πάντα στις λέξεις που επινόησε για να τον εξηγήσει.
Γιατί η θεωρία είναι χρήσιμη όσο φωτίζει τον δρόμο. Από εκεί και πέρα, αν αρχίσει να ζητά να περπατήσεις μόνο εκεί όπου δείχνει το φως της, γίνεται κι αυτή ένα είδος σκοταδιού.
Και ίσως το ζητούμενο να μην είναι να βρεις τη σωστή θεωρία για να ζήσεις, αλλά να ζήσεις αρκετά ώστε καμιά θεωρία να μη χρειάζεται να σε σώσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου